Εξερευνώντας το Λονδίνο του Όλιβερ Τουίστ, του Δημήτρη Μαραντίδη

By  |  0 Comments

Θα βρείς πολλά λογοτεχνικά βιβλία να μιλούν για το Λονδίνο, άπειρα. Αλλά σε κανένα απο αυτά δεν έχουμε έναν παιδικό ήρωα να εξερευνά με τον δικό του τρόπο το Λονδίνο, όσο ο Όλιβερ Τουίστ. Γιατί οι περιπέτειες του Όλιβερ Τουίστ είναι συνεδεμένες με το Λονδίνο.

Το σύγχρονο σκηνικό του Λονδίνου ως μεγαλούπολη(και τέτοια ήταν και την εποχή του Ντίκενς) δεν έχει αποβάλει ακόμα τον ντικενσιακό του χαρακτήρα. Αυτό συμβαίνει γιατί ένα μέρος του Λονδίνου μένει αναλοίωτο στον χρόνο μέσα σε μια άχρονη λογοτεχνική γραφικότητα. Τα κτίρια, τα μνημεία και οι κατοικίες της Βικτωριανής εποχής κοσμούν ακόμα το Λονδίνο, ο Τάμεσης μοιάζει ακόμα πεδίον λαμπρόν για σκοτεινές υποθέσεις και ο Μπιγκ Μπεν φιγουράρει υπέρκομψος φωτίζοντας όλο το Γουέστμίνστερ.  Συχνά, είτε βρίσκεσαι στην Πικαντίλι, είτε στο δυτικό Λονδίνο, νιώθεις πως ακούς τα μικρά πανάλαφρα βήματα του Όλιβερ Τουίστ.

Το Λονδίνο υπήρξε επιλογή του Όλιβερ Τουίστ. Όταν το έσκασε από το πτωχοκομείο πέρασε στα χέρια του κ.  Σοουέρμπερρυ και μετά την άδικη μεταχείριση του από την οικογένεια του δευτέρου, ο δρόμος του Όλιβερ τον έβγαλε  στο Λονδίνο.  Ο Όλιβερ πηγαίνει με τα πόδια στο Λονδίνο, εκεί συναντά έναν παράξενο νεαρό κύριο, τον κ. Ντόουκινγκς ή Ατσίδα. Ο κ. Ντόουκινγκς όμως είναι τόσο πονηρός που αποφεύγει να κινηθούν με τον Όλιβερ στο Central London γιατί τα καμώματα του είναι γνωστά σε όσους έχουν διαβάσει την ιστορία, είναι περιζήτητος κλεφτάκος.

Ο πρώτος σταθμός που επισκέπτεται ο Όλιβερ κατά την είσοδο του στο Λονδίνο είναι το Ίλιγκτον, μια πασίγνωστη περιοχή ακόμα και σήμερα.  Περνούν μαζί με τον Ατσίδα το Έιντζελ όπου κρύβονται από τα μάτια των αστυνομικών, τον κατευθύνει στο κρυσφήγετο του Φάγκιν,  περνούν ένα μικρό δρόμο που τελειώνει στο  θέατρο Σάντλερς Γουέλς,  ύστερα συνεχίζουν στην οδό Έξμαουθ και το Κόπις Ροου, περνούν ένα κλασσικό στέκι που ονομάζεται Χόκλευ ιν δε Χολ, έπειτα στο Σάθρον Χιλ, κι ύστερα στο Μεγάλο Σάθρον Χιλ.  Ωραία μέχρι εδώ, ο παμπόνηρος κ. Ντόουκινγκς ξέρει όλες τις πιθανές κρυφές οδούς και όλα τα στενά δρομάκια μέσα στο Λονδίνο για να ξεπεράσουν κάθε κίνδυνο. Κάποιες οδοί από αυτές έχουν χαθεί στο χρόνο. Άλλες παραμένουν ακόμα. Οι εικόνες από αυτές τις περιοχές δεν είναι οι καλύτερες. Ο Όλιβερ είδε ανθρώπους να κυλιούνται πραγματικά μέσα στη βρώμα, ζητιάνους και πόρνες, μέθυσους Ιρλανδούς να τσακώνονται στους δρόμους. Βλέπεις μιλάμε για το βικτωριανό Λονδίνο.

Στην Πλατεία Κέρκενγουελ, ο Όλιβερ θα κατηγορηθεί ως κλέφτης, αφού ο Ατσίδας και οι άλλοι θα τον εμπλέξουν άθελα τους σε ένα άδοξο περιστατικό κλεψιάς. Ο Όλιβερ θα επιχειρίσει να το σκάσει από την παρέα του Φάγκιν και στο Σμίθφιλντ η παρέα με την ακατανίκητη πονηριά της Νάνσυ θα τον ξαναπιάσει. Η μεγάλη περιπέτεια ξαναρχίζει στην αποστολή του Σάικς όπου χρησιμοποιεί τον Όλιβερ σε μια πράξη εγκληματική: Πρόκειται να ληστέψουν ένα σπίτι στο δυτικό Λονδίνο. Εκεί ο Όλιβερ θα έρθει αντιμέτωπος με την χειρότερη του μοίρα μέσα στο έργο.  Όμως πριν από αυτό θα πρέπει να δούμε τους σταθμούς που διένυσαν μαζί με τον Σάικς, κυριολεκτικά σέρνοντας ο πρώτος τον Όλιβερ μέσα στις πιο φημισμένες περιοχές του Λονδίνου ακόμα και σήμερα.

Το ταξίδι τους ξεκινά από την Μπέθναλ Γκριν όταν αρχίζει να χαράζει.  Το σκηνικό σε αυτό το σημείο βρίθει από απόλυτη πραγματικότητα. Οι ταβερνιάρηδες ανοίγουν τις ταβέρνες, στο εσωτερικό τους μπορείς να δεις τις λάμπες γκαζιού, ο δρόμος ξαφνικά γεμίζει ζώα, φωνές, άνδρες που πηγαίνουν στην δουλειά,  γυναίκες με καλάθια γεμάτια ψάρια, γαιδουράμαξες με λαχανικά, άμαξες με σφαγμένα ζώα , γαλατούδες, η πόλη του Λονδίνου ξυπνάει. Έπειτα μπαίνουν στο Σίτι. Στο Σόαρντιτς  στρίβουν στην Σαν Στριτ και στην Κράουν Στριτ όπου κινούνται βόρεια τώρα,  διασχίζουν την πλατεία Φίνσμπουρυ βορειότερα, που εκείνη την εποχή ήταν ένα είδος προαστείου, και έπειτα ο Σάικς ακολουθώντας την Τσίζγουελ Στριτ κατευθύνεται στο Μπάρμπικαν και από εκείνο στο Λονγκ Λέιν. 

Θα πρέπει να επισημάνουμε εδώ πέρα τα “άλματα” του Ντίκενς.

Ο Όλιβερ τραβολογιέται  από τα ανατολικά προς τα βορειοδυτικά μέσα σε ελάχιστες ώρες κι έπειτα νότια. Δεν γνωρίζουμε γιατί το κάνει αυτό ο Σάικς στον Όλιβερ αλλά μάλλον είναι κάποιος τρόπος για να φτάσουν δυτικά. Ο Ντίκενς δεν μας δίνει άλλες πληροφορίες για τις περιοχές. Οι αποστάσεις ανάμεσα σε αυτές τις περιοχές είναι τεράστιες. Λογικά ο Όλιβερ θα πρέπει να είναι εξουθενωμένος. Προφανώς αυτό γίνεται για να μην γίνουν αντιληπτοί.  Όσο μετακινούνται δυτικότερα  το Λονδίνο μοιάζει πιο όλο και πιο επαρχιώτικο. Επικρατούν ακόμα πιο λαικοί άνθρωποι και επαγγελματίες, όπως επίσης και γυρολόγοι, παιδιά, κλέφτες, λωποδύτες, βοσκοί,  μουγκανίσματα ζώων, κραυγές, βρισιές, κατάρες από όλους, συνωστισμός, σπρώξιμο,  ξύλο, ξεφωνητά, ουρλιαχτά, άπλυτες, αξύριστες, κακοβαλμένες και άθλιες φιγούρες, που μπαινοβγαίνουν μέσα στο όχλο.

Ύστερα μετακινούνται στο Χόζιερ Λέιν στο Χόλμπορν,  κι ύστερα στο γνωστό Χάιντ Παρκ και από εκεί στο Κέσινγκτον.  Ένας αμαξάς θα τους μεταφέρει στο Άισλγουορθ, στο δυτικό Λονδίνο, αφού πρώτα τους περάσει από το Χάμερσμιθ, Τσίζγουικ, Κιου Μπριτζ, Μπρέντφορντ για να φτάσουν τελικά στο Σέπερτον. Λίγο αφότου περάσουν την εκκλησία του Σάνμπερυ θα φτάσουν σε κάποιο περίεργο μέρος όπου βρίσκεται ο κ. Τόμπυ Κράκιτ.  Είναι εκεί που θα καταστρώσουν το σχέδιο τους που όπως προβλέπεται θα καθορίσει την πορεία του Όλιβερ Τουίστ μέσα στο έργο.

H πορεία του Όλιβερ μέσα στο έργο, πότε σε άμαξες και πότε περπατώντας ή πάνω στην πλάτη του κ. Σάικς είναι εκπληκτική. Είναι ένα τεράστιο γαιτανάκι μέσα στο κεντρικό κυρίως Λονδίνο αλλά μας δίνει πληροφορίες και για το υπόλοιπο.  Είναι αδύνατον λοιπόν αν κάποιος ποτέ έχει περάσει  από αυτούς τους  δρόμους να μην ανακαλύψει τον Όλιβερ εκεί πέρα και τις περιπέτειες του. Γι’αυτό λοιπόν σας προτρέπω την επόμενη φορά, όσοι από εσάς επισκεφτείτε το Λονδίνο, να ρίξετε μια δεύτερη ματιά  στα ίχνη που άφησε ο Όλιβερ Τουίστ.

Φωτογραφία: http://clearancebinreview.com/2012/10/22/catching-up-oliver/

35,568 total views, 3 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Η ανάδυση του κακού μέσα από τις ιστορίες του Στίβεν Κίνγκ (Α’ Μέρος), του Παντελή Λιάκα

''Είναι καλύτερο να είσαι καλός παρά κακός, αλλά για να καταφέρεις να είσαι καλός το κόστος είναι τεράστιο.'' Αν υπάρχει...

Close