Οι εκδόσεις Μεταίχμιο καλωσορίζουν τον μεγάλο συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη

By  |  0 Comments

Ο Βασίλης Αλεξάκης, εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1968, όπου δούλεψε ως δημοσιογράφος και κριτικός βιβλίου, εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία άρχισε να γράφει τα βιβλία του. Μοιράζοντας τη ζωή του για δεκαετίες ανάμεσα στην Αθήνα και το Παρίσι, ο Αλεξάκης γράφει και μεταφράζει ο ίδιος τα βιβλία του. Έργα του έχουν εκδοθεί, εκτός από τη Γαλλία και την Ελλάδα, στη Γερμανία, την Ισπανία, την Αρμενία, την Ιταλία, τη Ρωσία, την Τουρκία, την Αργεντινή, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Πολυβραβευμένος, έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, το βραβείο  Médicis, το βραβείο Αλμπέρ Καμύ, και το 2007 με το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας για το έργο του μ.Χ.

Αγαπημένος του ελληνικού αναγνωστικού κοινού, αλλά και της λογοτεχνικής κριτικής, φέρει τη σφραγίδα του έμπειρου έλληνα συγγραφέα που έχει ζήσει σε κοσμοπολίτικο περιβάλλον και έχει μάθει να συνομιλεί με ένα κοινό ευρύτερο από το ελληνόφωνο, κάτι που αναγνωρίζει κανείς αμέσως στο έργο του.

Απο τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ  κυκλοφορούν δύο σημαντικά βιβλία του Βασίλη Αλεξάκη:

το θρυλικό Τάλγκο που έχει ξεπεράσει τα 200.000 αντίτυπα και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο Ξαφνικός έρωτας,

 

0012276_195

Το Τάλγκο είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Βασίλη Αλεξάκη γραμμένο απευθείας στα ελληνικά. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1982. Έναν χρόνο αργότερα, δημοσιεύθηκε και στα γαλλικά, μεταφρασμένο από τον συγγραφέα. Βραβεύθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο, με τίτλο Ξαφνικός έρωτας και πρωταγωνιστές την Μπέτυ Λιβανού και τον Αντώνη Θεοδωρακόπουλο. Έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 200.000 αντίτυπα.

Έκλεισα πίσω μου την πόρτα του διαμερίσματος, ακούμπησα το πακέτο στο τραπέζι, το κοίταξα κάμποση ώρα. Μετά βάλθηκα να λύσω τον σπάγκο, δεν τα κατάφερα, τον έκοψα μ’ ένα ψαλίδι. Μέσα στο πακέτο βρήκα ένα γυάλινο μπουκαλάκι, σαν αυτά του φαρμακείου, μ’ ένα διαφανές υγρό. Επάνω στο μπουκαλάκι είχες γράψει με σινική μελάνι: ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΒΡΟΧΗ. Βρήκα κι αυτό το σημείωμα: Τη μάζεψα με μια κατσαρόλα, απ’ το παράθυρο. Το μανίκι μου έγινε μούσκεμα. Γρηγόρης.

Κι όταν θα πάψω να είμαι ερωτευμένη μαζί σου, Γρηγόρη, να ξέρεις ότι θα σ’ ευγνωμονώ που μου έκανες αυτό το δώρο. Μ’ ανέβασες στα ίδια μου τα μάτια, μ’ έκανες να αισθάνομαι θεά. Όταν γεράσω και με ρωτούν τι σημαντικό συνέβη στη ζωή μου, αυτό μόνο θα λέω: «Μου έκαναν κάποτε δώρο λίγη βροχή».

separator

και το Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα, ένα συγκινητικό αφήγημα με θέμα τη μητέρα του.

0012275_195

Το Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα κυκλοφόρησε το 2005. Είχε προηγηθεί η γαλλική έκδοση, η οποία ήταν υποψήφια για το βραβείο Γκονκούρ.

Το μυθιστόρημά μου που είχε τη μεγαλύτερη απήχηση το οφείλω κατά κάποιον τρόπο σ’ εσένα. Είναι ένα ταξίδι διαμέσου της ελληνικής γλώσσας, όπου χρησιμοποιώ σαν πυξίδα το μυστηριώδες γράμμα Έψιλον που κρεμόταν πάνω από την είσοδο του ναού των Δελφών. Η περιπλάνηση καταλήγει στο αλφαβητάρι που χρησιμοποιούσες για να με μάθεις να διαβάζω όταν ήμουν τριών χρονών. Κέρδισε ένα όχι ευκαταφρόνητο βραβείο στη Γαλλία. Ήμουν στην Αθήνα όταν έμαθα το νέο και έφυγα αμέσως για το Παρίσι. Ενώ πλησιάζαμε στο Ορλί, κοίταξα από το παράθυρο τη σκιά του αεροπλάνου που διέσχιζε τα χωράφια. Έκανα τη σκέψη ότι είχα ζήσει όλα αυτά τα χρόνια μακριά απ’ τη σκιά μου. Πήγα άρον άρον στο ξενοδοχείο όπου θα γινόταν η απονομή και όπου με περίμενε ο εκδότης μου. Λυπάμαι που δεν συναντηθήκατε ποτέ.
— Θα προτιμούσα να είχατε γνωριστεί, του ομολόγησα κάποτε.
— Μα την ξέρω από τα βιβλία σου! μου απάντησε.

Η λογοτεχνία είναι βέβαια μεγάλο βάσανο. Σαν τη γυναίκα των ονείρων σου: απαιτεί όλο σου το χρόνο, ένα αποκλειστικό δόσιμο χωρίς τέλος, που ενίοτε γίνεται σαράκι και σε τρώει σιγά σιγά. Ο Αλεξάκης γνωρίζει καλά τη σημειολογία της. Ο λόγος του είναι «μια μνήμη που επανέρχεται». Ορμητικός, θυμίζει τον αέρα της Τήνου τα καλοκαίρια. Δείχνει να δυναμώνει με τα χρόνια, ακουμπώντας στην ωριμότητά του. Σαν να παίζει φυσαρμόνικα.
Σταύρος Σταυρόπουλος, Ελευθεροτυπία (Βιβλιοθήκη)

separator

Σύντομα θα ακολουθήσουν περισσότερες επανεκδόσεις αγαπημένων παλαιότερων τίτλων, ενώ το φθινόπωρο πρόκειται να εκδοθεί και το νέο του βιβλίο που κυκλοφορεί ήδη στη Γαλλία με τον τίτλο La Clarinette, αλλά δεν έχει ακόμη εκδοθεί στα ελληνικά.

5,335 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
TA ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΕΙΡΩΝΕΙΑΣ, του Δημήτρη Στεφανάκη

Μέχρι τον 16ο αιώνα θεωρούσαμε την ειρωνεία ένα σχήμα λόγου, μια βαθμίδα της σάτιρας, ένα πικρόχολο σχόλιο στα κακώς κείμενα...

Close