Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (κεφάλαια 27 & 28), του Γιώργου Πανόπουλου

By  |  0 Comments

«Και μη σας φαίνεται παράξενο. Γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.

Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα όταν και οι υπηρέτες του σατανά μεταμφιέζονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης.

Το τέλος τους θα είναι ανάλογο με τα έργα τους.

Σας επαναλαμβάνω. Μη με θεωρήσει κανείς ανόητο.

Αν όμως δε γίνεται αλλιώς, πάρτε με για ανόητο ώστε να καυχηθώ κι εγώ για λίγο.»  (Επιστολή Β‘ προς Κορινθίους, κεφ.11, 14-16.)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ

 

Όταν συγκεντρωθούν μαύρα σύννεφα στον ουρανό, η θέασή τους και μόνο φαντάζει τρομακτική από τον άνθρωπο. Οι αστραπες δε, που τα συνοδεύουν, είναι εντυπωσιακές. Η πραγματικότητα όμως εκφράζεται πιο σκληρά με τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που ακολουθούν: τα μπουμπουνητά. Αυτή η υπόθεση έφτανε σιγά σιγά στο αποκορύφωμά της και γινόταν αισθητό από όλους στην ατμόσφαιρα.

 

*****

Η Στεφανία τηλεφωνούσε στην αδελφή της εδώ και μία ώρα. Το κινητό της έδειχνε απενεργοποιημένο. Ίσως γινόταν υπερβολική, μα είχε ανησυχήσει πραγματικά πολύ. Έπρεπε να βρει έναν τρόπο να διατηρήσει την ψυχραιμία της. Περπάτησε λίγο στο μικρό χώρο του γραφείου της. Αποφάσισε και έβαλε κάτι να πιει. Στην πρώτη γουλιά του ποτού, χτύπησε το ποτήρι στο τραπέζι, πήρε την τσάντα της κι αποχώρησε.

 

*****

Ο Μάρκος πέρασε την πόρτα του γραφείου του αρχηγού. Λαμβάνοντας υπόψην τις τελευταίες του συναντήσεις μαζί του, ήταν σίγουρος ότι δεν τον είχε φωνάξει για καλό. Επιβεβαιώθηκε. Αρχικά τον επέπληξε που άφησε ελεύθερη τη Λένα κι έπειτα πέρασε στο προκείμενο. Τον κατηγόρησε για μεροληψία. Εξαρχής απέκλεισε από τους υπόπτους την Εύα επειδή ήταν ερωμένη του. Χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη θέλοντας να τον μειώσει. Ο Μάρκος δεν ήταν προετοιμασμένος για μία τέτοιου είδους επίθεση. Ήξερε την Εύα και φυσικά τη θεωρούσε αθώα. Του έδωσε μία εβδομάδα διορία μέχρι να εξιχνιάσει την υπόθεση αλλιώς θα του την έπαιρνε. Έφυγε λουσμένος στον ιδρώτα κι απόλυτα διχασμένος. Από τη μία η Εύα τον απέρριπτε επειδή ήθελε να κάνει σωστά τη δουλειά του κι από την άλλη η υπηρεσία τον παραγκώνιζε εξαιτίας της προσωπικής του σχέσης. Κάλεσε την Εύα. Η κλήση του προωθήθηκε. Κάλεσε στο σπίτι. Εκεί μετά από δύο χτυπήματα κάποιος απάντησε. Αλλά δεν ήταν εκείνη που περίμενε.

Η Στεφανία ξεκλείδωσε την πόρτα και μπήκε στο σπίτι της αδελφής της. Αφού την έψαξε, διαπίστωσε ότι απουσίαζε. Αναθάρρησε όταν το τηλέφωνο του σπιτιού κουδούνισε. Έχασε όμως αμέσως τις ελπίδες της καθώς άκουσε το Μάρκο. Κι ενώ ήθελε να ηρεμήσει, η ταχυπαλμία στην καρδιά της υπεδείκνυε ότι η Εύα βρισκόταν  σε κίνδυνο.

 

*****

Έστρωσαν μαζί το πρώτο τραπέζι της νέας τους συμβίωσης. Ο Χριστόφορος για άλλη μία φορά ευχαριστούσε το Θεόφιλο. Εκείνος του ζήτησε να βγάλει από μέσα του αυτό που τον βασάνιζε. Βάζοντας νερό στα ποτήρια, του απάντησε:

«Ο Χριστός έκανε το νερό κρασί. Και κάποιοι το έχουν παρεξηγήσει.»

«Δε σε καταλαβαίνω.»

«Το θέμα είναι ότι στη ζωή μου ήθελα να κάνω πάντα το καλό και απέτυχα. Θα στο εξομολογηθώ. Έτσι κι αλλιώς σύντομα θα γίνει γνωστό. Ο ανιψιός μου έχει διαπράξει ένα έγκλημα και θα αποκαλυφθεί. Και γι’ αυτό είμαι υπεύθυνος εγώ. Δεν κατάφερα να τον μεταπείσω, να τον αποτρέψω. Έκανα λάθη που τον έκαναν να μεγαλώσει και να φυτρώσει στην ψυχή του το μίσος για τους ανθρώπους, η απέχθεια και η δυσπιστία για ό,τιδήποτε καλό. Είναι τόσα πολλά κι η ουσία, αυτό που μένει, είναι μια παταγώδης αποτυχία να αναθρέψω έναν κοντινό μου άνθρωπο.» Απομακρύνθηκε από το τραπέζι έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα. Ο Θεόφιλος έσυρε το καρότσι του κοντά του.

«Μη γίνεσαι τόσο άδικος με τον εαυτό σου. Εμένα μου έκανες το μεγαλύτερο καλό. Μου πρόσφερες ό,τι ακριβώς ονειρευόμουν τη στιγμή που όλοι οι άλλοι με έθεταν στο περιθώριο. Εσύ…»

Ο Χριστόφορος σήκωσε το χέρι να τον διακόψει:

«Εσύ είσαι ο μοναδικός λόγος που υπάρχω ακόμα και δεν τα έχω παρατήσει. Εσύ.»

Ο Θεόφιλος δεν ένιωσε τιμή. Αφουγκράστηκε τον πανικό και την απελπισία ενός μεσήλικα άντρα και φορτώθηκε μια ευθύνη. Θα έπρεπε να αλλάξει τους ρόλους ανάμεσά τους. Θα γινόταν αυτός το στήριγμα του και ο καθοδηγητής του. Αλλά ακόμα, όσο πρόθυμος κι αν ήταν, δεν είχε καταλάβει τι επρόκειτο να συμβεί.

 

*****

Η Στεφανία δεν το απέφυγε το ποτό. Έβαλε ένα ποτήρι ουίσκι και κάθισε στον καναπέ της Εύας να την περιμένει. Αντί αυτής το κουδούνι χτύπησε ο Μάρκος. Τώρα ανησυχούσε κι εκείνος. Δειλά μάλιστα, την πληροφόρησε για το χθεσινοβραδινό τσακωμό τους που κατέληξε σε χωρισμό. Οι ώρες περνούσαν χωρίς κάποιο νέο. Επικοινώνησαν με τα μέλη της Όασης, εκτός του Χάρη και της Λένας, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

 

*****

Την ίδια βραδιά, η Λένα  παραδινόταν στο πιο φριχτό δίλημμα της ζωής της. Ήταν μια βασανισμένη ψυχή με ένα διεστραμμένο μυαλό, με αποτέλεσμα να της είναι εύκολο να σκεφτεί μια κακόβουλη πράξη ώστε να κατακτήσει αυτό που επιθυμούσε. Η σκηνή που έτυχε να γίνει θεατής έξω από την Όαση, ήταν η αφορμή για να αναρωτηθεί αν θα μπορούσε να αποτελέσει το εισιτήριο της για την πραγμάτωση ενός μεγάλου ονείρου. Εδώ που τα λέμε, ποιος της το απαγόρευε; Αποφάσισε να μη μιλήσει. Έπρεπε να περιμένει. Ήξερε και δε θα έκανε λάθος αυτήν τη φορά.

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΟΓΔΟΟ

 

Η συγκεκριμένη νύχτα ήταν από τις πιο κρύες του χειμώνα αλλά ο Μάρκος και η Στεφανία δεν σκέφτηκαν να ανάψουν τη θέρμανση. Οι ώρες περνούσαν και το κινητό της Εύας ήταν απενεργοποιημένο. Κανένα ίχνος της δεν γινόταν ορατό και η αγωνία τρύπωνε σαν σφυρί στο μυαλό τους. Τις πρώτες ώρες της ημέρας ήταν βέβαιοι ότι κάτι κακό είχε συμβεί.

 

*****

Το παράθυρο ήταν καλυμμένο με μαύρη ταινία με αποτέλεσμα να μην ξέρει πόσες ώρες είχαν περάσει. Δεν γνώριζε αν είναι ακόμα μέρα, αν ήρθε η νύχτα ή αν ξημέρωσε πάλι. Καθισμένη στο πάτωμα ένιωθε την υγρασία και την παγωνιά στα πλακάκια. Οι χειροπέδες, ασφαλισμένες στα σιδερένια πόδια ενός κρεβατιού, κουδούνιζαν σε κάθε κίνησή της. Δεν προλάβαινε να σκεφτεί. Προσπαθούσε μόνο να ελέγξει την αναπνοή της. Την είχε φιμώσει. Η αρχική της έκπληξη είχε αντικατασταθεί από έναν τρόμο- όχι απλώς φόβο- τρόμο για το άγνωστο. Είχε πέσει θύμα απαγωγής. Αλλά γιατί;

 

*****

Οι πρωινές εφημερίδες κυκλοφόρησαν και κάποιες στις σελίδες τους φιλοξενούσαν ένα υποκινούμενο άρθρο που αφορούσε τις έρευνες για την υπόθεση του απόστολου Κυρίου. Για ακόμα μία φορά καυτηρίαζαν την ανικανότητα της ελληνικής αστυνομίας να δώσει τέλος στην παρανοϊκή δράση του δολοφόνου και υπονοούσαν κάτι αναίσχυντο. Άφηναν να εννοηθεί ότι οι έρευνες απέβαιναν άκαρπες επειδή ο ιθύνοντας των ερευνών δίσταζε για προσωπικούς λόγους να φτάσει στη λύση του μυστηρίου. Αδυνατούσε να ξεσκεπάσει τον απόστολο Κυρίου γιατί συνδεόταν ενδεχομένως μαζί του συναισθηματικά. Οι κατηγορίες ήταν ανήκουστες και βαριές για έναν αστυνομικό κι επικαλούνταν εσωτερικές πηγές της αστυνομίας.

Η Βασιλική έδειξε φανερά ντροπιασμένη το άρθρο στο Μάρκο. Αυτός το διάβασε άφωνος. Πίστευε ακράδαντα ότι κάποιος σκόπιμα διέρρευσε τέτοιες επιβουλές εναντίον του. Ίσως η καριέρα του τελείωνε γρηγορότερα από ό,τι περίμενε. Ίσως η αποτυχία του να συλλάβει αυτόν τον κατά συρροή εγκληματία να ήταν η ατιμωτική υστεροφημία του στο Σώμα. Έσκισε την εφημερίδα και τηνξεφορτώθηκε, πετώντας την από τη θέση του στα σκουπίδια. Δε θα το συζητούσε. Τώρα προτεραιότητα του ήταν να βρει την Εύα. Κι εδώ βρισκόταν η ειρωνεία. Κάποιες ώρες νωρίτερα της είχε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι προτεραιότητα γι’ αυτόν ήταν αυτή η υπόθεση.

 

*****

Η Στεφανία ξάγρυπνη αδυνατούσε να δουλέψει. Καλούσε συνεχώς μία το κινητό και μία το σταθερό της Εύας. Κόπιαζε να κατευνάσει τη νευρικότητα και την αγωνία της κόβοντας βόλτες στο μικρό χώρο του γραφείου. Ο Αντρέας διέκοψε την ανησυχία της και της μετέφερε τις κακεντρεχείς διαδόσεις για το Μάρκο. Αυτή απορούσε από πού πήγαζαν αυτές οι φήμες.

 

*****

Ο Διονύσης άνοιξε την πόρτα της κρεβατοκάμαρας της μητέρας του και την είδε να χτενίζεται μπροστά στον καθρέφτη. Ήταν έξαλλος και της έτεινε ένα φύλλο εφημερίδας.

«Δικό σου είναι αυτό το κατόρθωμα;»

Η Μαρίνα τινάχτηκε όρθια.

«Δεν καταλαβαίνω. Τι σε έπιασε πάλι;»

«Ρωτάω αν ήταν δική σου ιδέα να δημοσιευθεί στην εφημερίδα, της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο πατέρας μου, ένα δυσφημιστικό άρθρο για τον αστυνόμο που διευθύνεις τις έρευνες.»

«Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μου μιλάς και αρκετά πια με αυτήν την ιστορία! Τελείωσε. Δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτή η εμμονή!»

«Μητέρα, αυτό το άρθρο διατείνεται ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο Μάρκος Στρατάκης έχει ερωτικές σχέσεις με το πρόσωπο του απόστολου Κυρίου. Δηλαδή υπονοεί ότι άφησε τη Λένα ελεύθερη επειδή έχει παράνομο δεσμό μαζί της.»

«Αυτή είναι η δική σου ερμηνεία των λεγομένων.»

«Άρα γνωρίζεις γι’ αυτό το πράγμα.»

«Ο πατέρας σου χθες είχε μια ιδέα για να σε σώσουμε, ανόητε. Εφηύρε ένα σχέδιο προκειμένου να φύγουν οι υποψίες από πάνω σου, αχάριστε.»

«Και τον άφησες, επέτρεψες να ρίξει τις υποψίες στην…»

«Πριν πεις αυτό το όνομα που επανειλημμένα έχω ζητήσει να μην αναφέρεις, σου λέω απλώς ότι οι υποψίες πέφτουν στην Εύα Στύλβη, που ο αστυνόμος ποτέ δεν κάλεσε για ανάκριση. Δεν είναι φυσικό; Πάρε λοιπόν αυτήν τη φυλλάδα από μπροστά μου και παράτα με ήσυχη.»

Η Μαρίνα γύρισε στον καθρέφτη από όπου έβλεπε το γιο της.

«Θα σε αφήσω ήσυχη, μητέρα, αλλά σε προειδοποιώ ότι αν δεν προστατέψεις για μία ακόμη φορά το άτομο που ούτε το όνομα του δε θες να θυμάσαι, θα βγω σε όλα τα κανάλια, θα καλέσω όλους τους δημοσιογράφους και το σκάνδαλο που θα ξεσπάσει θα σε κάνει να τρέχεις και να μην φτάνεις. Αυτά είχα να πω μητέρα και τώρα καλημέρα σας.»

Η Μαρίνα δεν ήξερε αν ήταν τα λόγια του Διονύση ή ο ήχος της πόρτας που την φόβισε.

 

*****

Ο αρχηγός ζητούσε εξηγήσεις από το Μάρκο για τα σημερινά δημοσιεύματα. Τον είχε προειδοποιήσει βέβαια αλλά μάλλον είχε μετανιώσει που είχε προς στιγμήν πιστέψει ότι ο συγκεκριμένος άντρας μπορεί να ήταν ένας επίορκος αστυνομικός. Τον έβαλε να δώσει το λόγο του ότι δεν ευσταθούσαν σε καμία περίπτωση όλες αυτές οι γελοιότητες. Παρόλη την οργή του και την απογοήτευσή του, δε θα τον απέπεμπε από την υπόθεση. Πίστευε ότι ήταν άξιος αστυνομικός και θεωρούσε ότι είναι άδικο να κάνει κάτι τη δεδομένη στιγμή. Κατά βάθος προτιμούσε να κηλιδωθεί η εικόνα του παρά να αδικήσει κάποιον. Του επεσήμανε όμως ότι τα περιθώρια στένευαν. Δεν θα είχε πολλές ευκαιρίες ακόμα.

 

*****

Ο άντρας έσπρωξε την βαριά πόρτα. Κουβαλούσε σάντουιτς, φρούτα και νερό για την αιχμάλωτή του. Το λιγοστό φως έδινε ακόμα πιο χλωμή απόχρωση στο πρόσωπο της Εύας. Σήκωσε τα μάτια της και κοίταξε στη σακούλα με τα φαγητά. Ο Χάρης της έβγαλε την ταινία απ’ το στόμα και μίλησε ψιθυριστά:

«Τι είναι όλα αυτά, Χάρη.»

«Σου έφερα κάτι να φας.»

«Μάλιστα! Περιμένω από χθες να μου εξηγήσεις τι γίνεται κι εσύ εμφανίζεσαι τώρα με ένα σωρό… αλήθεια, τι έχεις σκοπό να κάνεις; Με άρπαξες, με αναισθητοποίησες και με έριξες εδώ μέσα. Για ποιο λόγο; Τι είναι όλα αυτά;»

«Θα σου λύσω όλες τις απορίες. Πρέπει πρώτα να φας όμως. Δεν θέλω να πάθεις τίποτα.»

«Δεν θέλεις να πάθω τίποτα! Μου έριξες χλωροφόρμιο προκειμένου να χάσω τις αισθήσεις μου, με έκλεισες σε ένα παγωμένο δωμάτιο χωρίς θέρμανση, τα χέρια μου πονάνε από τις χειροπέδες, έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου, δεν ξέρω αν είναι μέρα, αν είναι νύχτα και μου λες ότι δεν θέλεις να πάθω κάτι; Νοιάζεσαι για την υγεία μου, Χάρη;»

ο Χάρης έκανε ένα βήμα προς τα πίσω.

«Σε παρακαλώ Εύα, δέξου το φαγητό που σου προσφέρω και θα τα μάθεις όλα. Θα σου εξηγήσω. Αλλά πρώτα πρέπει να εξηγήσω σε κάποιον άλλον, που είναι και ο λόγος που αναγκάστηκα να σε απαγάγω.»

«Σε ποιον πρέπει να μιλήσεις;»

«Έχε λίγη υπομονή, Εύα.»

«Δεν έχω, Χάρη. Όταν είμαι πεταμένη στο πάτωμα και δεμένη δεν μπορώ να έχω υπομονή. Τελείωνε.»

 

 

 

Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ του Γιώργου Πανόπουλου

Επιμέλεια: Εύα Φωτεινιά

Παραγωγή εικονογράφησης εξωφύλλου: Δημήτρης Κορμπάς

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Ελίνα Παυλιδάκη  
 

Για την εξέλιξη και την πορεία του βιβλίου μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα κάνοντας like και στη σελίδα μας στο facebook:

https://facebook.com/profile.php?id=658844804230067

 

το παρόν έργο συνιστά προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και προστατεύεται από το ελληνικό δίκαιο με το Ν2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναπαραγωγή του κειμένου με οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη γραπτή άδεια του δημιουργού. Παραχωρείται στην ιστοσελίδα www.literature.gr με σκοπό τη αποκλειστική πρώτη δημοσίευση και η όποια αναδημοσίευση του κειμένου στο διαδίκτυο επιβάλλει να αναφέρει  την πηγή της συγκεκριμένης και μόνο ιστοσελίδας.. ως δημιουργός δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν παραιτούμαι του δικαιώματός μου της κατόπιν έντυπης και ηλεκτρονικής έκδοσης.

 

5,620 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
hate
Να αγαπάς το βιβλίο! Να μισείς τον συγγραφέα; (και το αντίστροφο), του Γεώργιου Ελ. Τζιτζικάκη

Ενημερώνεσαι πως ένας από τους αγαπημένους σου συγγραφείς θα κάνει παρουσίαση και περιμένεις ανυπόμονα εκείνη τη μέρα. Θες να τον...

Close