Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (κεφάλαια 40 & 41), του Γιώργου Πανόπουλου

By  |  0 Comments

«Και μη σας φαίνεται παράξενο. Γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.

Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα όταν και οι υπηρέτες του σατανά μεταμφιέζονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης.

Το τέλος τους θα είναι ανάλογο με τα έργα τους.

Σας επαναλαμβάνω. Μη με θεωρήσει κανείς ανόητο.

Αν όμως δε γίνεται αλλιώς, πάρτε με για ανόητο ώστε να καυχηθώ κι εγώ για λίγο.»  (Επιστολή Β‘ προς Κορινθίους, κεφ.11, 14-16.)

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΟ

 

Φορούσε μεγάλα μαύρα γυαλιά για να μην τον αναγνωρίζουν. Οι τελευταίες του πράξεις τον είχαν κάνει διαβόητο. Και πριν λίγα λεπτά προέβη σε άλλη μία, η οποία σε σύγκριση με την απαγωγή που είχε τελέσει ήταν λιγότερο εγκληματική. Μόλις είχε διαρρήξει το σπίτι του Θεόφιλου. Άγνωστο για ποιο λόγο, επέλεξε να κλέψει κάποιον γνωστό του και δεν προτίμησε να διαπράξει την αξιόποινη ενέργειά του ενάντια σε έναν τυχαίο περαστικό. Ίσως επειδή γνώριζε  ότι θα έλειπε από το σπίτι του; Μάλλον επειδή κινούμενος εντός οικογενειακών και φιλικών πλαισίων ένιωθε ότι θα κέρδιζε την επιείκεια του περίγυρου και θα τύγχανε μειωμένου καταλογισμού. Δεν ήταν εγκληματίας ή τουλάχιστον δεν πρέπει να ήταν κι ας είχε δηλώσει ένοχος για αρκετά από τα αδικήματα που προβλέπονται στον ποινικό κώδικα ενώ σκόπευε να προκαλέσει κι άλλα. Από το σπίτι του Θεόφιλου, χώρια από χρήματα αξίας 450 ευρώ που αφαίρεσε σεβόμενος τον ιερό ναό που είχε κτίσει ο θείος του για χάρη του προστατευομένου του, έφυγε παίρνοντας ένα περίστροφο, το οποίο ανακάλυψε σε ένα κλειδωμένο συρτάρι. Δεν κατείχε όπλο ποτέ. Ούτε φυσικά είχε τοποθετήσει βόμβα στο πλάι της Εύας όπως απείλησε την Στεφανία. Δεν ήξερε από αυτά. Προσπαθούσε να φανεί πιο βίαιος από ό,τι ήταν και να αντισταθμίσει τη βιαιότητα που είχε εισπράξει στη ζωή του. Στην πραγματικότητα ήταν αποφασισμένος μόνο για τα έργα του αλλά όσον αφορά στον τρόπο εκτέλεσής τους, λειτουργούσε αυθόρμητα.

Τώρα καθόταν σε μια σιδερένια καρέκλα μιας ερημικής καφετέριας. Για να λέμε την αλήθεια, δεν ήξερε αν ήταν γενικώς ερημική. Αυτή την ώρα πάντως, την απασχολούσε αυτός κι άλλη μία παρέα με τρεις φίλους αρκετά μακριά από εκείνον. Ήταν απόγευμα και κανονικά θα έπρεπε να είναι γεμάτη. Είχε αρχίσει να του αρέσει η ιδέα της οπλοφορίας. Του έδινε τη σιγουριά και την αυτοπεποίθηση που γύρευε.  Είδε το ραντεβού του  από το τζάμι να πλησιάζει και να μπαίνει.

 

*****

Ο Μάρκος ενημέρωσε τηλεφωνικά τον αρχηγό για την ανάκριση που ήταν αναγκασμένος να διεξάγει. Ο αρχηγός του έδωσε πράσινο φως κι έτσι χωρίς φόβο ανέμενε το Διονύση από στιγμή σε στιγμή στο γραφείο του. Ο Διονύσης  με προθυμία υπόμεινε τον έλεγχο στην είσοδο της ΓΑΔΑ και με ανάλαφρο βήμα περπάτησε ως το ασανσέρ, ανέβηκε στον τρίτο όροφο και έφτασε στο γραφείο του αστυνόμου. Χτύπησε διακριτικά και μπήκε.

 

*****

Η Στεφανία κάθισε απέναντι από τον Χάρη.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί ζήτησες να με δεις.»

Ο Χάρης πήρε το πιο ψυχρό ύφος που μπόρεσε.

«Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ που ήρθες και δεν έφερες πίσω σου όλο το αστυνομικό σώμα.»

«Πώς είσαι τόσο σίγουρος;»

«Ξέρεις ότι δεν παίζω.»

«Ζήσαμε εξαιτίας σου τραγικές ώρες κι αναρωτιέμαι…»

«Αναρωτιέσαι; Αναρωτιέσαι ή φοβάσαι, Στεφανία; Αν αναρωτιόσουν απλά, δεν θα ερχόσουν αμέσως μόλις στο ζητούσε να συναντήσεις τον απαγωγέα και παρολίγο δολοφόνο της αδελφής σου; Με φοβάσαι, Στεφανία. Κι αυτό από μόνο του με χαροποιεί. Κατάφερε κάποιος να σου προξενήσει φόβο.»

«Μπορώ να μάθω τι θέλεις;»

«Γι’ αυτό σε φώναξα. Είχες δίκιο.»

«Σε ποιο πράγμα είχα δίκιο;»

«Την τελευταία φορά που βρεθήκαμε μου είπες ότι ήσουν σίγουρη πως θα ερχόμουν να σε δω κι ότι δεν θα έχανα με τίποτα τις ώρες της αγωνίας σου. Ναι, αυτό ήταν το ωραιότερο σημείο του σχεδίου μου. Μόνο που φάνηκα προνοητικός και το επέκτεινα όσο δεν φαντάζεσαι.»

«Τι εννοείς; Δεν καταλαβαίνω.»

«Γέμισα το σπίτι σου μικρόφωνα και παρακολουθούσα την αγωνία σου. Αφουγκραζόμουν τον τρόμο σου κάθε λεπτό την τελευταία νύχτα. Κι έτσι, με αυτό τον τρόπο, άθελά σου, μου προσέφερες το καλύτερο δώρο.»

«Δεν μπορώ να σε ακούω για πολύ. Διακινδυνεύω να βρίσκομαι με έναν καταζητούμενο.»

Ο Χάρης της έδειξε το όπλο κρατώντας το στο δεξί του χέρι.

«Τώρα πια ξέρω. Ξέρω ότι η Εύα δεν είναι αδελφή σου. Σε άκουσα να το εξομολογείσαι στον Αντρέα. Όπως επίσης ξέρω ότι εκείνη δεν γνωρίζει τίποτα. Κι έχω να κάνω μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Μια πρόταση πιο δίκαιη αυτή τη φορά. Απομένουν τρεις ώρες για την εκπομπή σου. Με συγχωρείς που θα σου αλλάξω τον προγραμματισμό αλλά αν δεν θες να δεις την αγαπημένη σου Εύα νεκρή από αυτό το πιστόλι, πρέπει να βγεις και να ομολογήσεις δημόσια ότι αυτό το κορίτσι δεν είναι αδελφή σου. Θέλω να σε δω να χρησιμοποιείς την προσωπική ζωή στο βωμό της δημοσιογραφίας όπως έκανες κάποτε με τον πατέρα μου. Νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο ξοφλάμε μια για πάντα.»

Η Στεφανία, παρόλο που τα πόδια της μούδιασαν, κατάφερε να σηκωθεί. Ο Χάρης της άγγιξε το χέρι με το δικό του αριστερό.

«Σου υπόσχομαι ότι αμέσως μετά την εκπομπή θα παραδοθώ. Ειδάλλως θα σκοτώσω στ’ αλήθεια την αδερφή σου ή ό,τι τέλος πάντων είναι αυτό το κορίτσι.»

 

*****

Ο Μάρκος είχε καταντήσει, με την τελευταία υπόθεση, να είναι εξομολογητής όλων. Αυτό το επάγγελμα απαιτούσε έρευνα, δράση κι ανακρίσεις αλλά αναγκαστικά είχε φτάσει στο σημείο να ακούει τη δακρύβρεχτη ιστορία του καθενός. Ζήτησε από το Διονύση να του πει αν είχε άλλοθι για το βράδυ της επανεμφάνισης του απόστολου Κυρίου και γιατί είχε βρεθεί στο κέντρο της Αθήνας κι εκείνος του ζήτησε να μείνουν μεταξύ τους ό,τι του πει.

«Αστυνόμε, έχω κι εγώ ένα μεγάλο μυστικό- ένα μυστικό από την οικογένεια και την κοινωνία. Είναι ένα μυστικό που θα κάνει τον πατέρα μου να με αποκληρώσει, τη μητέρα μου να αδιαφορήσει ίσως και μια υποκριτική κοινωνία να με στιγματίσει. Είμαι ομοφυλόφιλος, αστυνόμε. Και ναι, αστυνόμε, ντρέπομαι να το πω. Ντρέπομαι να ζήσω με αυτό. Κάποιες βραδιές όπως η χθεσινή πηγαίνω ως το Ζάππειο και αναζητώ ερωτικό σύντροφο. Μέχρι εκεί μπορώ. Αυτό έκανα και χθες. Δεν είμαι ο απόστολος Κύριου, αστυνόμε.»

Ο Μάρκος ανίχνευε τη βαθιά φωνή της διαίσθησής του. Πίστευε τον άντρα που καθόταν στην καρέκλα απέναντί του με κόκκινα μάγουλα. Δεν ήταν ο απόστολος Κυρίου. Κατέπνιγε  τον ισχνό ψίθυρο που του επεσήμαινε αυτό το «υποκριτική κοινωνία» και υποδήλωνε την οργή ενός ανθρώπου απέναντι σε στερεότυπα. Μήπως κι ο απόστολος Κυρίου αυτό δεν επεδίωκε να καταδείξει; Την υποκρισία στους κόλπους της εκκλησίας.

Ο Διονύσης ξαλάφρωσε αποκαλύπτοντας επιτέλους το ένοχο μυστικό του. Η άδικη αυτοκτονία της ετεροθαλούς αδελφής του, μιας γυναίκας η οποία δεν έζησε τίποτα πραγματικά, αποσχίστηκε από την οικογένειά της και δεν εκπλήρωσε κανένα όνειρό της μη έχοντας πάρει αγάπη από πουθενά, τον έκαναν να επιθυμεί περισσότερο από ποτέ να ζήσει ελεύθερος ή έστω να προσπαθήσει. Κι η αρχή ήταν σε αυτό το ψυχρό αστυνομικό γραφείο με έναν άγνωστο που απειλούσε να τον συλλάβει αν δεν έλεγε την αλήθεια. Γιατί όχι; Ας ήταν κι έτσι.

 

*****

Η Στεφανία ξεκλείδωσε την πόρτα του σπιτιού της, δεν πήρε τα κλειδιά από την πόρτα και άρχισε να αναποδογυρίζει αντικείμενα. Βρήκε μικρόφωνα κάτω από τις μαξιλάρες του καναπέ. Έλεγε αλήθεια αυτό το κτήνος. Αυτό το  κάθαρμα έστησε άλλο ένα παιχνίδι σε βάρος της. Εκμεταλλευόταν την αγάπη της για την Εύα. Πόσο ακριβά έπρεπε να πληρώσει ένα λάθος; Ίσως έκανε σφάλμα που δεν ειδοποίησε την αστυνομία μόλις της τηλεφώνησε ο Χάρης. Αν τον έπιαναν, τώρα δεν θα μπορούσε να απειλήσει κανέναν. Το έκανε γιατί φοβήθηκε ότι θα στρεφόταν πάλι στην Εύα. Αλλά αυτό δεν είχε κάνει πάλι; Αυτό το κορίτσι ήταν αναγκασμένο να μάθει μια μεγάλη αλήθεια για τη ζωή της από τη μικρή οθόνη. Ο χρόνος τελείωνε και δεν προλάβαινε να της εξηγήσει. Τι να πεις μέσα σε λίγα λεπτά; Πώς να ανατρέψεις τα δεδομένα κάποιου; Πώς να μιλήσεις στην τηλεόραση για κάτι τόσο σημαντικό;

 

*****

Ο Διονύσης προσπέρασε το θυρωρό της έπαυλης, περπάτησε τον πλακόστρωτο διάδρομο με τον κήπο στ’ αριστερά του και μια πελώρια αυλή με πισίνα στα δεξιά, ξεκλείδωσε την πόρτα ασφαλείας και μπήκε στο σπίτι. Παρατήρησε όλη την αίγλη που απολάμβανε όλα αυτά τα χρόνια: τα πανάκριβα καλύμματα που σκέπαζαν τους καναπέδες, τα χειροποίητα χαλιά που λυπόσουν να πατήσεις, τα επίχρυσα διακοσμητικά στα έπιπλα και την ψυχρή μαρμαρένια σκάλα που οδηγούσε στον πάνω όροφο. Ένιωσε θλίψη. Ήταν η προτελευταία φορά που τα έβλεπε. Η τελευταία θα ήταν σε λίγα λεπτά. Αυτή τη φορά θα έφευγε από το σπίτι. Θα απαρνιόταν την πλουσιοπάροχη, βολική ζωή και θα δοκίμαζε να επιβιώσει ανεξάρτητος. Θα ήταν ίσως η χαριστική βολή στην καρδιά της μητέρας του, αλλά στο κάτω-κάτω αυτό είχε διδαχθεί κι από τους δύο γονείς: να σκέφτεται τον εαυτό του. Ο πατέρας του ήταν ένας καιροσκόπος, φιλοχρήματος επιχειρηματίας, ο οποίος θυσίαζε τα πάντα στο βωμό του ευρώ. Η μητέρα του ήταν η φιλόδοξη γυναίκα, η οποία έθαβε ό,τι δεν ταίριαζε στην πραγματικότητα που έπλαθε για την ίδια και συντηρούσε ό,τι επίπλαστο για να διαβιώνει στην υψηλή κοινωνία. Σιχαινόταν τον εαυτό του. Σιχαινόταν που ήταν ένας σάπιος καρπός. Ήθελε να ξεφλουδίσει το παρελθόν του και να αναγεννηθεί. Έπρεπε να αναζητήσει νέες διεξόδους. Δεν θα αποχαιρετούσε κανέναν. Αν το έκανε, πιθανότατα θα δείλιαζε στη φυγή του. Θα αποχωρούσε αθόρυβα.

 

*****

Ο Μάρκος έριξε αλκοόλ στο ποτήρι της Εύας. Ήταν από τις λίγες φορές που δειπνούσαν στο σπίτι του. Εκείνος αποφάσισε να της προσφέρει όσες περισσότερες στιγμές χαράς μπορούσε, προκειμένου να εξαλείψει τις πρόσφατες δυσάρεστες εμπειρίες. Σκόπευε με λίγο κρασί κι ένα, όπως πίστευε, καλομαγειρεμένο φαγητό από τα χέρια του, να τη σαγηνέψει. Έτρωγαν λιγομίλητοι μέχρι που οι δείχτες του ρολογιού άγγιξαν την ώρα προβολής της εκπομπής που παρουσίαζε η Στεφανία. Η Εύα του ζήτησε να ανοίξουν για λίγο έστω την τηλεόραση. Ο Μάρκος πάτησε το κουμπί από το τηλεκοντρόλ την ώρα που τελείωνε το εισαγωγικό σήμα. Η φωνή της παρουσιάστριας χώριζε την απόσταση μεταξύ τους.

«Καλησπέρα σας!», η Στεφανία κόμπιαζε. «Φίλοι τηλεθεατές ο καθρέφτης είναι και πάλι κοντά σας. Δυστυχώς απόψε θα καταχραστώ τον τηλεοπτικό χρόνο που μου δίνεται και θα σας μιλήσω για ένα άκρως προσωπικό θέμα.»

Η Εύα ξαφνιάστηκε και από το τραύλισμα της αδελφής της και από το θέμα της εκπομπής. Έμεινε ενεή ακούγοντας τις αποκαλύψεις για την οικογένειά της. Η Στεφανία διηγήθηκε το πώς βρέθηκε η Εύα, βρέφος παρατημένο από μια ανήλικη μητέρα, πώς υιοθετήθηκε παράνομα από τους γονείς της και συνεπώς πώς μεγάλωσε από μια άλλη οικογένεια. Η Εύα παρακολουθούσε παγωμένη έως ότου τα μάγουλά της κοκκίνισαν. Δεν μπόρεσε να ακούσει πόσο την αγαπούσε και πόσο δύσκολα είχε περάσει τις ώρες της απαγωγής. Ψιθύρισε ότι θα την σκοτώσει και σηκώθηκε με τόση ορμή, που η καρέκλα της αναποδογύρισε. Πήγε στην πόρτα, την άνοιξε κι έφυγε τρέχοντας. Ο Μάρκος δεν πρόλαβε να αντιδράσει.

 

*****

Η Στεφανία τελείωσε την εκπομπή. Ντροπιασμένη δεν μίλησε σε κανέναν. Επέστρεψε στο σπίτι της γρήγορα. Προτού προλάβει να κλείσει την πόρτα πίσω της, την έσπρωξε η Εύα. Γύρισε και την κοίταξε. Στάθηκε ενάμισι μέτρο μακρύτερα και πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη είδε το θυμό στα μάτια της. Η Εύα δεν κατάλαβε για πότε το χέρι της οπλίστηκε και πάτησε τη σκανδάλη.

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ

 

Το όπλο κάπνισε στα χέρια της Εύας κι άφησε την πυρίτιδα επάνω τους πριν βρεθεί με ελεύθερη πτώση στο πάτωμα. Λίγα εκατοστά παραπέρα κειτόταν η Στεφανία με μια τρύπα στο θώρακα και το αίμα άρχιζε να ρέει και να λερώνει το χαλί. Η Εύα ένιωθε το κάψιμο στο δεξί της χέρι κι ο εγκέφαλός της αδυνατούσε να συνθέσει τις τελευταίες σκηνές. Πισοπάτησε κι έφυγε σαν κυνηγημένη.

Οι γείτονες από την ίδια πολυκατοικία άκουσαν τον πυροβολισμό κι ύστερα τα γρήγορα ποδοβολητά. Η Εύα έγινε ορατή να τρέχει στο δρόμο. Τα δάκρυα της θόλωναν τα μάτια και δεν έβλεπε καλά.

Το πτώμα ανακάλυψε μια νεαρή γυναίκα από το διπλανό διαμέρισμα. Βγήκε διστακτικά από το σπίτι της και κοίταξε από την ανοιχτή πόρτα το αιμόφυρτο σώμα της Στεφανίας. Αμέσως ειδοποίησε να έρθει ασθενοφόρο και κάλεσε την αστυνομία.

 

*****

Ο Μάρκος έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο στο κινητό την Εύα μέχρι που είδε στην οθόνη της τηλεόρασης να διακόπτεται το πρόγραμμα με έκτακτο δελτίο ειδήσεων. Η είδηση αφορούσε την μόλις πριν μισής ώρα απόπειρα δολοφονίας κατά της δημοσιογράφου Στεφανίας Στύλβη, η οποία μεταφέρθηκε σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο. Ο Μάρκος έφερε ενστικτωδώς στο μυαλό του την τελευταία φράση της Εύας. Δεν άργησε να σημάνει το κινητό του αλλά δυστυχώς δεν ήταν η αγαπημένη του. Ο Σπύρος τον ενημέρωσε ότι έφτασε στο τόπο του εγκλήματος, όπου συνέλεξε το όπλο με το οποίο πυροβόλησαν την Στεφανία.

 

*****

Η Εύα έφτασε έντρομη στο σπίτι του Αντρέα. Επέλεξε να μην φέρει σε δύσκολη θέση τον Μάρκο. Η ανάσα της κοβόταν και διαρκώς του επαναλάμβανε ότι σκότωσε την αδελφή της. Εκείνος προσπαθούσε, αν και συγκλονισμένος, να την ηρεμήσει.

 

*****

Ο Μάρκος μπήκε στο γραφείο του. Εκεί βρήκε τον Σπύρο που του ανακοίνωσε πρώτα τα νέα για την Στεφανία. Η γυναίκα είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Η σφαίρα την χτύπησε στο θώρακα τραυματίζοντας την στα πλευρά. Τώρα είναι στο χειρουργείο όπου οι γιατροί προσπαθούν να αφαιρέσουν το βλήμα και να σταματήσουν την αιμορραγία. Ύστερα τον ενημέρωσε ότι το όπλο ελέγχεται για δαχτυλικά αποτυπώματα και τον ρώτησε αν έχει ιδέα ποιος μπορεί να την πυροβόλησε. Ο Μάρκος απέσυρε από τη μνήμη του την απειλή της Εύας και υπέδειξε τον Χάρη, ο οποίος είχε δηλώσει τόσο κατάφορα εκδικητική μανία εναντίον της.

 

*****

Ο Αντρέας με την Εύα πήγαν στο νοσοκομείο. Ο Αντρέας επέμενε να πάει μόνος του αλλά η Εύα ήταν ανένδοτη. Η επέμβαση είχε ολοκληρωθεί και η σφαίρα αφαιρέθηκε με επιτυχία. Ωστόσο για προληπτικούς λόγους η Στεφανία παρέμενε σε καταστολή στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι, πράγμα που έκανε την Εύα να ανακουφιστεί.

 

*****

Ο Σπύρος, αφού έφερε τα ευχάριστα νέα για την υγεία της Στεφανίας, ήταν στη δεινή θέση να αναφέρει στο Μάρκο τα αποτελέσματα των ερευνών. Μάρτυρες είδαν την Εύα να βγαίνει τρέχοντας από το σπίτι της δημοσιογράφου αμέσως μετά τον πυροβολισμό. Η αποκάλυψη από τη διάσημη παρουσιάστρια έδινε ισχυρό κίνητρο στη νεαρή κοπέλα να παρεκτραπεί και να οδηγηθεί σε μία τέτοια πράξη. Αλλά όχι μόνο αυτά. Το όπλο που βρέθηκε στο πλάι του θύματος είχε επάνω τα δακτυλικά της αποτυπώματα.

Ο Μάρκος  αντιμετώπισε ξανά ένα τρομακτικό ηθικό δίλημμα. Ήταν υποχρεωμένος να διατάξει τη σύλληψη της αγαπημένης του. Όλα τα στοιχεία ήταν εναντίον της κι ήταν βέβαιο ότι επιχείρησε να δολοφονήσει την αδελφή της.

 

*****

Η Εύα στεκόταν έξω από την εντατική. Περίμενε να φτάσει η καθορισμένη ώρα κατά την οποία θα άνοιγαν οι πόρτες και θα της επέτρεπαν να την δει. Δεν μπορούσε ακόμα να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Αντίκρισε τον άντρα που αγαπούσε να την πλησιάζει ντυμένος με την αστυνομική στολή. Άπλωσε τα χέρια να τον αγκαλιάσει. Έκλαιγε ακόμα. Του μίλησε:

«Μάρκο. Δεν ξέρω πώς έγινε…»

Ο Μάρκος εξέλαβε τα λόγια της σαν ομολογία κι απενεχοποίησε τις επικείμενες πράξεις του.

«Εύα, ξέρεις…»

Δεν μπορούσε να μιλήσει άλλο. Προτίμησε να το κάνει ο ίδιος ίσως επειδή έτσι πίστευε ότι θα ήταν λιγότερο επονείδιστο για εκείνη.

Η Εύα άκουσε έναν κουδουνιστό ήχο και δεν υποψιάστηκε τι ήταν. Τα χέρια της που απλώθηκαν για να τον αγκαλιάσουν έκλεισαν στις χειροπέδες του. Τα κλικ που γύρισαν την κλειδαριά ράγισαν ανεπανόρθωτα το δεσμό τους.  Η Εύα τον κοίταξε στα μάτια και σαν προειδοποίηση του είπε:

«Είμαι αθώα, Μάρκο.»

 

 

Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ του Γιώργου Πανόπουλου

Επιμέλεια: Εύα Φωτεινιά

Παραγωγή εικονογράφησης εξωφύλλου: Δημήτρης Κορμπάς

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Ελίνα Παυλιδάκη  

Για την εξέλιξη και την πορεία του βιβλίου μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα κάνοντας like και στη σελίδα μας στο facebook:

https://facebook.com/profile.php?id=658844804230067

 

το παρόν έργο συνιστά προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και προστατεύεται από το ελληνικό δίκαιο με το Ν2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναπαραγωγή του κειμένου με οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη γραπτή άδεια του δημιουργού. Παραχωρείται στην ιστοσελίδα www.literature.gr με σκοπό τη αποκλειστική πρώτη δημοσίευση και η όποια αναδημοσίευση του κειμένου στο διαδίκτυο επιβάλλει να αναφέρει  την πηγή της συγκεκριμένης και μόνο ιστοσελίδας.. ως δημιουργός δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν παραιτούμαι του δικαιώματός μου της κατόπιν έντυπης και ηλεκτρονικής έκδοσης.

 

 

2,243 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
«Εκδόσεις Μίνωας και Win Hellas για την υπεράσπιση της γυναίκας»

Οι Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ σε συνεργασία με τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση W.I.N. HELLAS, γνωστή για την παγκόσμια δράση της, ενώνουν τις δυνάμεις...

Close