Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (κεφάλαιo 11), του Γιώργου Πανόπουλου

By  |  0 Comments

«Και μη σας φαίνεται παράξενο. Γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.

Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα όταν και οι υπηρέτες του σατανά μεταμφιέζονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης.

Το τέλος τους θα είναι ανάλογο με τα έργα τους.

Σας επαναλαμβάνω. Μη με θεωρήσει κανείς ανόητο.

Αν όμως δε γίνεται αλλιώς, πάρτε με για ανόητο ώστε να καυχηθώ κι εγώ για λίγο.»  (Επιστολή Β‘ προς Κορινθίους, κεφ.11, 14-16.)

 

                               

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ

 

Η βραδιά γλίστρησε γρήγορα, αλλά όσο γρήγορα κι αν πιστεύουμε εμείς οι άνθρωποι ότι συμβαίνουν τα φυσικά φαινόμενα, στην πραγματικότητα εξελίσσονται πολύ αργά. Ο ήλιος ανατέλει με αργές κινήσεις κι θέλει χρόνο για να ανέβει στην κορυφή. Η γη γυρίζει ήρεμα και σταθερά γύρω από τον εαυτό της. Η φύση απαιτεί βραδύτητα κι ο άνθρωπος πηγαίνει αντίθετα με τη φύση. Την παραβιάζει και επιζητά ταχύτητα. Εκεί οφείλονται όλα τα λάθη, στη βιασύνη. Κι αυτή τη νύχτα που τελείωσε, είχαν γίνει λάθη από όλους.

 

*****

Ο Μάρκος πηγαινοερχόταν στο γραφείο του αγανακτισμένος. Ο απόστολος Κυρίου με κάποιο τρόπο τους είχε ξεφύγει μέσα από τα χέρια. Ο Σπύρος καθόταν αμίλητος απέναντί του. Δεν υπήρχε κάτι να ειπωθεί ώστε να δικαιολογήσει την αποψινή αποτυχία. Ο απόστολος Κυρίου ήταν γι’ άλλη μια φορά ένα βήμα πιο μπροστά.

Τη σιωπή και την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα έσπασε με την είσοδο του ο Αγαμέμνων. Έφερε τα νέα από το βίντεο που είχε κυκλοφορήσει πριν λίγο. Ο πατήρ Θωμάς ήταν έμπορος ναρκωτικών. Παρουσιαζόταν να πουλά σε κάποιον -προφανώς βαποράκι- χασίς και ύστερα, σε άλλο πλάνο, να εισπράττει χρήματα. Αυτός ο άνθρωπος ήταν αποφασισμένος να εξευτελίσει τόσο το αστυνομικό σώμα που αφενός δεν μπορούσε να τον συλλάβει κι αφετέρου δεν είχε εξιχνιάσει καμία τέτοια ιστορία, όσο και τον κλήρο.

Το κλίμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ασφαλώς είχε αλλάξει μετά την αποκάλυψη του τελευταίου ειδεχθούς εγκλήματος που διέπραττε ένας ιερέας. Τα ναρκωτικά που μαστίζουν τη νεολαία είναι φλέγον ζήτημα της εποχής και όσο κι αν κάποιοι έχουν συνηθίσει σε αυτήν την ιδέα, φαντάζει αδιανόητο να τα εμπορεύεται ένας εκπρόσωπος της εκκλησίας. Και πάλι υποστήριζαν αυτόν που έπαιρνε στα χέρια του το νόμο και καθάριζε την κοινωνία από τέτοια κακοποιά στοιχεία

Η Βασιλική μπήκε στο γραφείο με ένα συγκρατημένο χαμόγελο.

«Ίσως κάτι ανακάλυψα!»

 

*****

Το αγόρι μετέλαβε για άλλη μια φορά από τον αρχιεπίσκοπο. Είχε γίνει μια καθιερωμένη συνήθεια. Ο Θεόφιλος πρόσφερε στο Χριστόφορο το σώμα και το αίμα του Χριστού για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες. Διέμενε στην εκκλησία που του είχε χτίσει ο ευεργέτης του σε ένα υπόγειο. Εκεί μπορούσε να λατρεύει το Θεό του, να φροντίζει τις εικόνες του και να διαβάζει τα άγια κείμενα. Εκεί κοιμόταν, εκεί μαγείρευε κι εκεί έτρωγε. Πέρα από το ιερό και το κυρίως μέρος της εκκλησίας, υπήρχαν και δύο μικρά δωμάτια που χρησιμοποιούνταν για κουζίνα και καθιστικό.

 

*****

Η Στεφανία εκμυστηρεύτηκε τους φόβους της στον Αντρέα. Ο απόστολος Κυρίου την είχε απειλήσει. Κινδύνευε, κάτι που δεν μπορούσε να πει στην αδελφή της. Κι άλλες φόρες στη δημοσιογραφική της καριέρα την είχαν εκβιάσει, αλλά τώρα κάποιος ήταν πολύ θυμωμένος μαζί της. Ο θυμός του συνήθιζε να μετατρέπεται σε μίσος που ικανοποιούνταν μόνο με αίμα. Σκεφτόταν να ζητήσει από το κανάλι προστασία, αλλά προς το παρόν δίσταζε.

 

*****

Ο Χριστόφορος ένιωθε ντροπιασμένος μετά και τον τρίτο φόνο. Η εκκλησία του ταπεινωνόταν. Ανακοίνωσε στον Τίμο την απόφασή του να συγκαλέσει εκτάκτως τη Διαρκή σύνοδο. Πώς θα τους αντιμετώπιζε; Έπρεπε όμως να πάρουν όλοι μαζί μια κοινή απόφαση.

 

*****

Η Θάλεια νοσηλευόταν σε ψυχιατρική κλινική. Ακόμα και το λευκό στους τοίχους της καταρράκωνε την ψυχή. Αναλογιζόταν πόσες φορές ζήτησε από τον άντρα της να σταματήσει. Σκεφτόταν την εικόνα που αντίκρισε κατεβαίνοντας τη σκάλα, το κομμένο κεφάλι ενός περήφανου και σκληρού ανθρώπου. Ήθελε να πεθάνει. Πώς θα ξαναέβγαινε στην κοινωνία; Θα ήταν δακτυλοδεικτούμενη.

 

*****

Ο Θεόφιλος προσπάθησε να κυλίσει το αναπηρικό καροτσάκι του μέσα στο ασανσέρ. Τότε φάνηκε ο Χάρης και τον βοήθησε. Μπήκαν μαζί κι ο Θεόφιλος δεν έχασε την ευκαιρία· του έπιασε κουβέντα ρωτώντας τον τα τυπικά. Ο Χάρης όμως δεν είχε και πολλά να πει. Είπε ότι ήταν άνεργος κι ότι έμενε μαζί με το θείο του. Ο Θεόφιλος του είπε ότι έμενε μόνος του. Συμφώνησαν να βγουν για καφέ. Έφτασαν στο γραφείο της Εύας. Σε λίγο θα άρχιζε η συνεδρία.

Μετά από δέκα λεπτά είχαν φτάσει όλοι. Ήταν έτοιμη. Έπειτα εμφανίστηκε ο Μάρκος με το Σπύρο και τη Βασιλική. Η Εύα απόρησε.

«Τι θέλετε εδώ; Τι συμβαίνει;»

«Είναι εδώ όλα τα μέλη της ομάδας;», πήρε το λόγο ο Μάρκος.

«Μάλιστα, αλλά δεν καταλαβαίνω…» απάντησε η Εύα.

Ο Μάρκος στράφηκε σε όλους.

«Χθες, ο απόστολος Κυρίου έκανε έναν ακόμα φόνο. Στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκε μία κάρτα που προφανώς έπεσε από την τσέπη του δολοφόνου την ώρα που πάλευε με τη σύζυγο του θύματος…»

«Μάρκο, δεν καταλαβαίνω. Κάνεις ανάκριση;»

«Αυτή η κάρτα είναι της ομάδας Όαση, με το νέο σου τηλέφωνο. Τη μοίρασες σε όλους εδώ, έτσι δεν είναι;»

«Ναι» είπε με χαμηλή φωνή.

«Αυτήν την κάρτα με το νέο σου τηλέφωνο δεν πρόλαβες να τη δώσεις σε πολλούς. Την έδωσες μόνο στα ήδη υπάρχοντα μέλη. Θέλω να μάθω πόσοι έχουν αυτήν την κάρτα. Κάποιος από αυτούς που έχουν αυτήν την κάρτα είναι και ο δολοφόνος που ψάχνουμε. Κάποιος από εδώ μέσα. Πρέπει να δούμε ποιος την έχει χάσει… θέλω να μου δείξετε όλοι τις κάρτες σας!»

 

 

 

Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ του Γιώργου Πανόπουλου

Επιμέλεια: Εύα Φωτεινιά

Παραγωγή εικονογράφησης εξωφύλλου: Δημήτρης Κορμπάς

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Ελίνα Παυλιδάκη  
 

Για την εξέλιξη και την πορεία του βιβλίου μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα κάνοντας like και στη σελίδα μας στο facebook:

https://facebook.com/profile.php?id=658844804230067

 

το παρόν έργο συνιστά προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και προστατεύεται από το ελληνικό δίκαιο με το Ν2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναπαραγωγή του κειμένου με οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη γραπτή άδεια του δημιουργού. Παραχωρείται στην ιστοσελίδα www.literature.gr με σκοπό τη αποκλειστική πρώτη δημοσίευση και η όποια αναδημοσίευση του κειμένου στο διαδίκτυο επιβάλλει να αναφέρει  την πηγή της συγκεκριμένης και μόνο ιστοσελίδας.. ως δημιουργός δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν παραιτούμαι του δικαιώματός μου της κατόπιν έντυπης και ηλεκτρονικής έκδοσης.

 

 

 

6,932 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
«Ο ΠΑΛΑΒΟΣ ΚΙ Ο ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ» του Πασχάλη Πράντζιου

Ένα παραμύθι από αλλοτινούς καιρούς, τότε που δεν υπήρχε διαδίκτυο κι οι άνθρωποι λέγανε ιστορίες πλάι στο τζάκι…   Μια...

Close