Ανακαλύπτοντας μέσα από τα βιβλία, του Κώστα Στοφόρου

By  |  0 Comments

Με τον προϊστορικό ζωγράφο του Παναγιώτη Τσερόλα συναντηθήκαμε ένα απόγευμα στο μετρό. Ως αδιάκριτος λαθραναγνώστης, είδα μια κοπέλα που διάβαζε ένα βιβλίο με καταπληκτικές ζωγραφιές και προσπάθησαν να δω ποιος ήταν ο συγγραφέας του, να διαβάσω τον τίτλο του. Ήμουν τόσο απορροφημένος από την προσπάθεια, που δεν πρόσεξα ότι η κοπέλα που διάβαζε το βιβλίο δεν ήταν άλλη από την αρχαιολόγο και συγγραφέα Εύη Πίνη, μέχρι που σηκώθηκε να κατέβει στον επόμενο σταθμό. Χαιρετηθήκαμε αλλά δεν πρόλαβα να ρωτήσω για το βιβλίο…

Ευτυχώς την άλλη μέρα το εντόπισα, με λίγη … έρευνα.

Οι ζωγραφιές που θαύμαζα ήταν της αγαπημένης εικονογράφου Λέλας Στρούτση. Λίγες μέρες αργότερα το βιβλίο του Πάνου Τσερόλα «Ο προϊστορικός ζωγράφος (και ένα τερατάκι)» (εκδόσεις Κέδρος) βρισκόταν στο σπίτι –δήθεν για να το διαβάσουν τα παιδιά. Μόνο που πρόλαβα και το άρπαξα κρυφά, το έβαλα στο σακίδιό μου και να που ήμουν εγώ αυτός που τώρα το διάβαζε στο μετρό. Μόνο που κόντεψα να κατεβώ σε λάθος σταθμό! Ο συγγραφέας και η ηρωίδα του, η παλαιοντολόγος Ιωάννα μου χάρισαν ένα πραγματικά μαγευτικό ταξίδι στην προϊστορία. Γνωρίσαμε τον Γκρουντ, τον μικρό προϊστορικό ζωγράφο και το τερατάκι που εξημέρωσε. Απίθανες περιπέτειες και γνώση που αποκτάς με χαμόγελο. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσετε και τις παιδαγωγικές κι ανθρώπινες αξίες που έχει το βιβλίο και τις μεταδίδει χωρίς διδακτισμό… Η Λέλα Στρούτση έχει κάνει μια ακόμη υπέροχη δουλειά εικονογραφώντας το βιβλίο σαν μια σύγχρονη ζωγράφος των ..σπηλαίων.

Έτσι μπορέσαμε αν ακολουθήσουμε την Ιωάννα και την παρέα της μέσα σε μια σπηλιά, όπου ανακάλυψε τοιχογραφίες, να ταξιδέψουμε στο χρόνο και να δούμε τις απαρχές της ζωγραφικής, να φανταστούμε πως ανακαλύφθηκε η χρήση των χρωμάτων και πως ένας ταλαντούχος πρόγονός μας κατάφερε μέσα από αυτές τις εικόνες να μας γνωρίσει τον τρόπο που ζούσε πριν χιλιάδες χρόνια…

Από τα πιο όμορφα βιβλία που μας έφερε η νέα χρονιά!

 

tserolas_o_proistorikos_zwgrafos

 

 

Η Γλυκερία Γκρέκου, συγγραφέας της βραβευμένης «Μοναξιάς των συνόρων», μας χάρισε κι αυτή με τη σειρά της ένα πολύ τρυφερό βιβλίο που μιλά για ένα δύσκολο θέμα που ταλαιπωρεί όλο και περισσότερα παιδιά και οικογένειες: Την Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής –Υπερκινητικότητα. Την ΔΕΠΥ όπως τη λέει ο Νικόλας, ο μικρός ήρωας του βιβλίου «Το κόκκινο κουτί» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου..

Ο Νικόλας δεν ακούει όταν του μιλάνε, αλλά δεν έχει πρόβλημα με τα αυτιά του. Μερικές φορές δεν βλέπει, αλλά δεν έχει πρόβλημα με τα μάτια του. Στην τάξη δεν προσέχει και δεν μπορεί αν κάτσει σε μια θέση. Συχνά τσακώνεται και ενοχλεί τους συμμαθητές του. Οι γονείς του τρέχουν από ειδικό σε ειδικό και εκεί ο Νικόλας καταλαβαίνει ότι για όλα φταίει η ..μυστηριώδης ΔΕΠΥ. Όταν μάλιστα στο σχολείο εμφανίζεται ένα κοριτσάκι, η Ντέπυ, ο Νικόλας θεωρώντας ότι βρήκε τον φταίχτη για όσα του συμβαίνουν, την υποδέχεται με ένα χαστούκι..

Μετανιω μένςο θα δώσει μάχη με τη βοήθεια των γονιών και της δασκάλας του για αν κρατήσει τη ΔΕΠΥ κλεισμένη σε ένα φανταστικό κόκκινο κουτί… Η συγγραφέας καταφέρνει με απλό τρόπο να περιγράψει το τι συμβαίνει, αλλά και να ανοίξει ένα μονοπάτι για τη λύση.

Το βιβλίο είναι διασκεδαστικό και χρήσιμο τόσο για τα παιδιά, όσο και για τους γονείς και τους παιδαγωγούς.

 

 

 

9786180101102

 

 

 

Το τελευταίο βιβλίο που προτείνω, πιστεύω ότι μπορεί και αξίζει να διαβαστεί από μεγαλύτερα παιδιά –αν και δεν είναι παιδικό. Το «Γιατί χοροπηδώ» του Ναόκι Χιγκασίντα (Μεταίχμιο –μετάφραση Μυρσίνης Γκανά) είναι μια συγκλονιστική ματιά «από μέσα» στον αυτισμό. Ο συγγραφές, 13χρονος όταν έγραψε το βιβλίο είναι ο ίδιος αυτιστικός. Και μόνο για το κουράγιο και τον αγώνα του είναι συγκινητικός… Όμως δεν γράφει για να τον λυπηθούμε, αλλά για να επικοινωνήσει, να μοιραστεί μαζί  μας. Να μας βοηθήσει να γνωρίσουμε τον κόσμο του.

Ο Ιρλανδός συγγραφέας Ντέιβιντ Μίτσελ είναι αυτός που σύστησε το βιβλίο στο ευρωπαϊκό κοινό. Έχοντας ο ίδιος παιδί με αυτισμό, βρήκε εκεί πολλές απαντήσεις που μάταια αναζητούσε αλλού.

Γραμμένο με τη μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων αποδομεί δεκάδες στερεότυπα που έχουμε όλοι μας –υποψιάζομαι ακόμη και οι ειδικοί επί του θέματος. Κάθε σελίδα του είναι και μια αποκάλυψη, αλλά και μια ευκαιρία να αναλογιστούμε κι εμείς, αλλά και τα παιδιά, πάνω σε όλα εκείνα που θεωρούμε ως δεδομένα.

 

0008250_195

 

Διαβάστε περισσότερα για το Γιατί Χοροπηδώ  ΕΔΩ.

27,328 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Οργασμοανασαίνω για ένα Κορίτσι, με τις «Εκπνοές» του Γιάννη Αντιόχου, της Ασημίνας Χασάνδρα

Μια κριτική δημιουργική μεταφορά  Η απεικόνιση της ποιητικής Τέχνης σ’ έναν Κόσμο όπου διαβιούν λογής φαινόμενα σκιώδη με την κατ’...

Close