“Χαμένος” σημαίνει “δεν σε βρίσκω” από τον Άγγελο Σπύρου

By  |  0 Comments

O  Άγγελος Σπύρου ζει στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, μετά από περιπλανήσεις σε διάφορες πόλεις. Στην Αθήνα που καταλήγουν όλοι για πολύ, για λίγο, συγκυριακά. Χαραγμένη μέσα του η Θεσσαλονίκη πιο πολύ απ’ όλες τις πόλεις, δεν θα ακούσεις και κάποιον που έκανε φοιτητής εκεί να σου πει κάτι διαφορετικό.

Γεννημένος τέλη Απρίλη. Ταύρος. Μπερδεμένη κατάσταση. Του  αρέσουν οι ντόμπρες κουβέντες, η λογική και η ουσία, του αρέσει να ονειρεύεται όταν είμαι μόνος, πίνοντας μπύρα τα καλοκαιρινά βράδια. Λατρευει τον καφέ, τη θέα-θάλασσα και τη μυρωδιά του βουνού.

Στην πορεία του συνειδητοποίησε ότι δεν μπορείς πάντα να κινείς τα νήματα, πολλές φορές η ζωή σε πάει εκεί που θέλει αυτή. Έχει βιώσει το απρόβλεπτο, με άνοδο, με πτώση, με ισορροπία. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο κι έχει επιστρέψει στη χώρα μου πιο σοφός μα πάντα με τις αδυναμίες του μέσου πολίτη. Βλέπεις, όσο κι αν φωνάξεις, τα συμφέροντα και το χρήμα θα ηγούνται και θα καθοδηγούν τα πάντα.

Ο Άγγελος πιστεύει ότι σημασία έχει να περνάμε καλά. Αυτό είναι και το στοίχημα. Να ξεπερνάμε τα εμπόδια ήρεμα και σταθερά. Κι όταν χαλαρώνουμε κι απελευθερώνουμε ψυχή κι αισθήματα, να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός Αγγέλου.

Solitude

Τι σημαίνει “χαμένος”;

“Χαμένος” σημαίνει “δεν σε βρίσκω”. Σημαίνει δεν απαντάς στο τηλέφωνο, στα απλά, στα σύνθετα μηνύματα. Σημαίνει ότι πονάς και δεν είμαι εκεί. Σημαίνει φόβο. Φόβο να ζήσεις. Φόβο να πετάξεις. Φόβο να χάσεις.

Φόβο να πεις “σ’ αγαπάω”…

Ξέρεις τι θα πει “χαμένος” πραγματικά; Να μη μπορείς να βρεις τον άλλον, ό,τι κι αν κάνεις, όποιο μέσο κι αν χρησιμοποιήσεις. Νεκρές γραμμές, άδειο σπίτι, σβησμένοι σκληροί δίσκοι, κλειστοί λογαριασμοί, άδεια ψυχή. Άδεια ψυχή… Αδιαφορία…

Όμως δε χάθηκα, είμαι εδώ. Μόνο που κρύωνα λίγο, σκεπάστηκα με μοναξιά απόψε. Όλοι τριγύρω αιωρούνται, όχι, κανείς δεν λείπει, μα νά, ξερνάει φωτιά το ηφαίστειο μέσα μου πάλι… Φωνές, θόρυβος, μουσική, όλα γυρίζουν αγγίζοντας το κορμί μου, άνθρωποι, όσοι αγαπώ, όσοι αγάπησα, όσοι θ’ αγαπήσω, όλοι χωράνε σ΄ αυτή τη νουάρ φωτογραφία…

Μα όχι εγώ… Απόψε με ξεμονάχιασε η μοίρα, κείνος ο άλλος μου εαυτός, ο σαδιστής…

Τρελαίνομαι αργά. Λυσσαλέα παλεύω να ξεφύγω, να κοιτάξω κατάματα τους αντιπάλους, να μείνει μόνο ο χρόνος αντίπαλος, κανένας άλλος, μισώ το χρόνο, δεν ξέρω αν στο είπα τότε, που πίναμε καφέ στο κέντρο της μεγάλης πόλης, τότε που πονούσες εσύ, τότε που έλεγες “δεν πρέπει ποτέ να αφήνεις κάποιον μόνο, ακόμα κι αν το θελήσει…”.

Κλείνω τ’ αυτιά μου, τίποτα δεν με ηρεμεί, τρέχω, τρέχω μακριά, μέχρι τη θάλασσα, μα μήτε εκεί γαλήνη… Η μοναξιά γεμίζει ουρλιαχτά τ’ αυτιά μου, στοιχειά, τέρατα, μάγισσες και ξωτικά, παραμύθια παράλογα, για μεγάλους μόνο… Μάλλον κάτι κάνω λάθος, ναι, ναι, σίγουρα λάθος κάνω, δεν μπορεί, σε λάθος μέρος αναζητώ τ’ απόλυτο κενό, το απέραντο -απέραντο, τι όμορφη λέξη αλήθεια, όπως η αιωνιότητα, όπως η αγάπη, όπως ο Θεός- ναι, το απέραντο κενό αναζητώ, μήπως εκεί χωρέσω, μήπως εκεί μετρήσω τον παραλογισμό μου…

Ουρλιάζω. Γκρεμίζομαι… Γκρεμίζω…

Η μοναξιά είναι το πιο θορυβώδες καταφύγιο.

Ίσως γι’ αυτό επιστρέφω πάντα..

 

 

Επισκεφθείτε το  blog 

 

32,765 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
To Literature.gr προτείνει: Γυναίκες, του Τσαρλς Μπουκόφσκι

Ο αμετανόητα αλκοολικός και άσημος συγγραφέας Χένρι Τσινάσκι γεννήθηκε για να επιβιώνει. Ύστερα από χρόνια στο περιθώριο, σε αδιέξοδες δουλειές...

Close