Ο Χρήστος Χρυσόπουλος απαντά στο Ερωτηματολόγιο του L

By  |  0 Comments

Περιγράψτε μας την εικόνα του εφηβικού δωματίου σας και βάλτε μας και το σχετικό soundtrack.

Ένα μικρό δωμάτιο στο οποίο στριμώχνονται κρεβάτι, γραφείο και βιβλιοθήκη από σουηδικό ξύλο, ένα αρμόνιο και ένα συνθεσάϊζερ μαζί με στερεοφωνικό συγκρότημα, στοίβες από βιβλία και δίσκους βινυλίου, καθώς και εκατοντάδες κασέτες και αδειανά κουτιά από κασέτες. Τασάκι. Τα ρούχα και τα παπούτσια όλα κλεισμένα στην ντουλάπα. Μακρύ μαύρο παλτό. Στον τοίχο ποτέ καμιά αφίσα. Το σάουντρακ οπωσδήποτε  Bauhaus – of lillies and remains.  

 

Αν παρομοιάζατε το έργο σας με ζωγραφική, ποιος ζωγράφος θα ήσασταν;

O Barnett Newman και ιδιαίτερα την εποχή του πίνακα “Abraham” (1949).

 

Με ποιον λογοτεχνικό ήρωα θα θέλατε να έχετε ερωτική σχέση;

Με την Ντολόρεζ Χέιζ.

 

Ποια η ιδανική θερμοκρασία περιβάλλοντος (υπό σκιά η μέτρηση) για να διαβάζετε ή να γράφετε;

22.C

 

Υπάρχει κάτι ή κάποιος λόγος που θα σας έκανε να σταματήσετε το γράψιμο;

Η κόπωση από την διαρκή παρατήρηση της ζωής με σκοπό την λογοτεχνική της αξιοποίηση. Ίσως να μην είναι μακρυά εκείνη η στιγμή.

 

Έχετε κλάψει ποτέ για ένα στίχο ή για μια φράση που διαβάσατε;

Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο, αν και γέλαγα πολύ με τα γραπτά του Ροΐδη.

 

Ποια θα ήταν η πιο ακραία πράξη θυσίας που θα κάνατε για έναν άνθρωπο που αγαπάτε πολύ;

Αν γινόταν, αυτή η πράξη θα ήταν αποτέλεσμα αυθορμησίας, οπότε δεν μπορώ να φανταστώ πόσο ακραία θα μπορούσε να είναι.

 

Αν ο έρωτας και ο θάνατος είναι τα δύο μεγάλα θέματα της λογοτεχνίας, ποιο είναι για σας το τρίτο κατά σειρά;

Ο εαυτός του συγγραφέα.

 

Ποιο είναι το πιο υπερτιμημένο βιβλίο όλων των εποχών;

Χρήστος Ζαλοκώστας, «Μέγας Αλέξανδρος – Ο πρόδρομος του Ιησού», Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας, 1972.

 

Γιατί δε λέμε πάντα την αλήθεια;

Υπάρχει πάντα κάτι πιο ενδιαφέρον από εκείνη.

 

L transparent

 

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1968. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Αφηγηματικού Πεζού Λόγου της Ακαδημίας Αθηνών (2008). Έχει γράψει τα βιβλία: “Ο βομβιστής του Παρθενώνα” (Καστανιώτης, 2010), “Οι συνταγές του Ναπολέοντα Δελάστου” (διηγήματα, Οδυσσέας, 1997), “Σουνυάτα” (μυθιστόρημα, Καστανιώτης, 2004), “Ο μανικιουρίστας” (νουβέλα, Οδυσσέας, 2000), “Περίκλειστος κόσμος” (μυθιστόρημα, Καστανιώτης, 2003), “Φανταστικό μουσείο” (πεζογράφημα, Καστανιώτης, 2005), “Το γλωσσικό κουτί” (δοκίμιο, Καστανιώτης, 2006), “Η λονδρέζικη μέρα της Λώρας Τζάκσον” (μυθιστόρημα, Καστανιώτης, 2008 – βραβείο Αφηγηματικού Πεζού Λόγου της Ακαδημίας Αθηνών), το δίγλωσσο artist book “Το μαύρο φόρεμα” / Τhe black dress” (RCIPP, 2002), σε συνεργασία με τη φωτογράφο Diane Neumaier, το λεύκωμα “Encounters” (Listasafn Reykjavikur, 2003) και το δοκίμιο “Το διπλό όνειρο της γραφής” σε συνεργασία με τον ποιητή Χάρη Βλαβιανό (Πατάκης, 2010). Βιβλία του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε Γαλλία, Σλοβενία, Σουηδία, Αλγερία, ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία και Ουγγαρία. Συνεργασίες του υπάρχουν στις ανθολογίες: “Η δική μας Αμερική” (Μεταίχμιο, 2010), ”Το βιβλίο του κακού” (Μαγικό κουτί, 2009), “Χαμένοι στο διαδίκτυο” (Πατάκης, 2008), “Θεωρία, λογοτεχνία, αριστερά” (Το πέρασμα, 2008), “Ονόματα” (Κέδρος, 2008), “Με ορθάνοιχτα μάτια” (Καστανιώτης, 2004), “Μυθιστόρημα μιας πόλης” (Ωμέγα, 2004), “Θρυμματισμένος πλανήτης” (Μίνωας, 2004), “Γρανίτα από λεμόνι” (Κέδρος, 2004), “Η Αθήνα τη Νύχτα” (Intro Books, 2006).   Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πολιτισμού (European Cultural Parliament – ECP). To βιβλίο  του “Φακός στο στόμα” (Πόλις, 2012) απέσπασε στη Γαλλία το βραβείο Laure-Bataillon 2013 (“Une lampe entre les dents, Actes Sud, 2013).

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος είναι στην επιτροπή επιμελητών της  Finnegans List 2014 που συντάσσει κάθε χρόνο η European Society of Authors’ (EUSA/SEUA). 

Το Blog  του συγγραφέα. 

 

Bauhaus – of lillies and remains (studio)

1,401 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Fatherland, του Στέφανου Δάνδολου

Λίγα λόγια για τον «δικό μου Χέμινγουέι». Με τα κείμενα του πατέρα μου πρωτοήρθα σε επαφή προς το τέλος του...

Close