Δαίμονες ή εμμονές του συγγραφέα, της Σωτηρίας Γεωργαντή

By  |  0 Comments

Όποιος είχε την τύχη να αγαπήσει με πάθος το έργο ενός δημιουργού και συνακόλουθα να εντρυφήσει σε αυτό σε όλο του το εύρος, μπορεί να πιστοποιήσει ότι αναπόφευκτα συγκεκριμένα θέματα ή μοτίβα αναδύονται και το χαρακτηρίζουν. Όσο κι αν ο συγγραφέας διακρίνεται από φαντασία και ευρηματικότητα, συχνά δεν παύει να επιστρέφει σχεδόν εμμονικά σε μια αρχετυπική πλοκή – κάτι εντελώς ασυναίσθητο ίσως για τον ίδιο, για τον αναγνώστη όμως σαφές και ευδιάκριτο.

 

Αυτή η συνεχής επιστροφή σε γνώριμα μονοπάτια δεν είναι άξια απορίας ή προβληματισμού. Ο συγγραφέας δεν είναι απαραίτητα κάποιος που έχει περισσότερα βιώματα ή έχει νιώσει περισσότερα συναισθήματα από τους υπόλοιπους. Θα αντέβαινε στην ανθρώπινη και ως εκ τούτου πεπερασμένη φύση του να υπέθετε κανείς κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος που επιλέγει –ή επιλέγεται– να εκφραστεί μέσα από τον λόγο, δεν είναι υπεράνθρωπος, πέρα και πάνω από όλους τους άλλους, ώστε να μιλάει για τα πάντα, γνωρίζοντάς τα όλα εξίσου καλά· αντίθετα, κουβαλάει στην τέχνη του τις μικρές του αγάπες, τις μεγάλες του εμμονές, τα βασανιστικά του διλήμματα, και δεν παύει να τα σκαλίζει ξανά και ξανά. Μπορεί να πρόκειται για τον ίδιο πάντα καταραμένο ήρωα, για την ίδια πάντα καταδικασμένη σχέση, την ίδια γειτονιά ή την ίδια προδοσία. Ακόμα κι αν αλλάζουν τα ονόματα ή οι χρονολογίες, η κοινή αναφορά διακρίνεται πίσω από την επιφάνεια. Η επιμονή αυτή του συγγραφέα ίσως είναι ψυχαναγκαστική κι εντελώς πέρα από τον έλεγχό του· ίσως πάλι να είναι μια συνειδητή και απελπισμένη προσπάθεια να λυτρωθεί, να φτάσει στην κάθαρση.

 

Οι δαίμονες που κατατρύχουν τον συγγραφέα μην αφήνοντάς τον σε ησυχία δεν τον διαφοροποιούν από τους υπόλοιπους θνητούς – η διέξοδος που βρίσκει στο χαρτί και στο μελάνι είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει. Ακόμα κι αυτό, βέβαια, δεν είναι καμιά εγγυημένη σωτηρία – μια  γρήγορη ματιά στις βιογραφίες μεγάλων συγγραφέων που βασανίστηκαν μέχρι τέλους από πάθη δυνατότερα από τους ίδιους αρκεί για να πείσει για το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο αναγνώστης που βάζει στην άκρη τον δημιουργό ως άνθρωπο με σάρκα και οστά που παθαίνει και βασανίζεται, και αντ’ αυτού προκρίνει την αναγνωστική του απόλαυση και μόνο, μακαρίζει τον εαυτό του για τους δαίμονες που αποτυπώνονται με ματωμένες λέξεις από τα τρεμάμενα χέρια του αγαπημένου του συγγραφέα. Και ίσως και ο ίδιος ο συγγραφέας να γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτά τα κακοποιά πνεύματα είναι που δίνουν ψυχή στον λόγο του και νόημα στα γραπτά του. Ο μεγάλος ποιητής Ράινερ Μαρία Ρίλκε ήταν αυτός που έλεγε πως φοβόταν ότι αν εξορκίσει τους δαίμονές του, θα τον εγκαταλείψουν και οι άγγελοί του.

 

9,032 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
BOOKWAVE 2014, της Ιωάννας Ντέντε

«Σε μία ιντερνετική εποχή μιλάμε για βιβλία. Όταν τα παιδιά βλέπουν και αγγίζουν βιβλία γίνονται καλύτεροι αναγνώστες, ανακαλύπτουν τη χαρά...

Close