Ένα μπάρκο με κουπί μια γραφίδα, του Διονύση Λεϊμονή

By  |  0 Comments

Η έκφραση τω ανθρώπων μέσα από τη γραφή αναδεικνύει πραγματικά μια ανάγκη εξωτερίκευσης των μύχιων επιθυμιών μας, των συναισθημάτων μας, ακόμα και των απολελησμένων σκέψεων που φέρουμε μέσα μας κουβαλώντας συχνά ένα αθέατο άχθος.

Η γραφή είναι το δόσιμο προς τα έξω του εγώ μας, η αποτύπωση στο χαρτί –τώρα κατά κύριο λόγο στην ηλεκτρονική οθόνη του υπολογιστή μας- όλων όσων αναζητούν διέξοδο, όλων όσων πρέπει να αναδυθούν για να μην καταδυθεί το εγώ του γράφοντος. Αυτό όμως που είναι αποκαλυπτικό είναι η ανάγκη αυτή η γραφή να δοθεί προς τους αναγνώστες, να αναγνωστεί σε μια ομάδα ανθρώπων που φλέγονται από τον ίδιο καημό της γραπτής έκφρασης και δημιουργίας.

Οι ομάδες δημιουργικής γραφής που πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα απαρτίζονται από ανθρώπους με διαφορετικές εμπειρίες, με περισσή όμως ευαισθησία και διάθεση να αυτοαναφερθούν στην ομάδα αλλά και να προσλάβουν από την ομάδα σε ένα ηδονικό δούναι και λαβείν σκέψεων και ιδεών. Προσέρχονται στον χώρο έτοιμοι να «εκτεθούν» εκδυόμενοι τον μανδύα της απνευματικότητας που μας περνάει στην πλάτη μια επιφορτισμένη με ευθύνες και υποχρεώσεις καθημερινότητα. Είναι η ώρα που μεριάζουν τα προβλήματα, κλείνουν όλοι οι λογαριασμοί με μια κοινωνία έντονα καταθλιπτική για να ανοίξουν οι λογαριασμοί με τον εαυτό μας, λογαριασμοί που αν και μετρικές φορές ληξιπρόθεσμοι εξακολουθούν να ζητούν περαίωση γιατί χωρίς αυτήν τη διαδικασία η ζωή χάνει το πραγματικό ουσιαστικό της νόημα. Γι αυτό γράφουμε, γι αυτό συγγράφουμε κάθε μέρα και περισσότεροι αντιδρώντας, απαιτώντας, αναζητώντας τη λύτρωση, τη φυγή, το ταξίδεμα του νου. ΄Ένα μπάρκο λαχταράμε, με κουπί μια γραφίδα, ένα λίκνισμα που θα άρει από μέσα μας κάθε φόβο, που θα διώξει την ανασφάλεια, που θα μας κάνει να αισθανθούμε «θεοί», αφού ακόμα κι αν βουλιάξουμε μεσοπέλαγα αυτή η γραφίδα θα σταθεί το μονόξυλο που θα μας φέρει κάποτε αργά ή γρήγορα σε μια ξέρα. ΄

Ενας μικρός θεός είναι ο συγγραφέας οικοδομεί κι αποδομεί, χτίζει και γκρεμίζει, ανασυνθέτει, τροποποιεί, γεννά και θανατώνει εν ριπή οφθαλμού με την πένα του έναν κόσμο για να φτιάξει τον δικό του κι εκεί μέσα να κλειστεί λυτρωμένος καταφέρνοντας να γητεύσει κι άλλους αναζητητές μιας ιδεατής ευδαιμονίας

5,874 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Πόσο καλός λογοτεχνικός ήρωας θα ήσουν; της Σωτηρίας Γεωργαντή

Κάποιοι λογοτεχνικοί ήρωες κερδίζουν με το σπαθί τους τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του δημιουργού τους. Κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι,...

Close