Ένας αλλιώτικος Άρχοντας, της Ιωάννας Γιολδάση

By  |  0 Comments

Θα μπορούσε να διαβαστεί και ως ψυχολογικό, κοινωνικό-πολιτιστικό πείραμα. Ένα αεροπλάνο γεμάτο παιδιά καταρρίπτεται σε ένα έρημο νησί. Η υπόθεση από μόνη της είναι τρομακτική. Πώς θα καταφέρουν οι μικροί μαθητές να επιβιώσουν; Θα μπορέσουν να οργανωθούν χωρίς την επίβλεψη κάποιου ενήλικα;  

Ο William Golding εξετάζει στο μυθιστόρημά του Ο άρχοντας των μυγών (Lord of the Flies, 1954) τις καταστροφικές συνέπειες που γεννά η έλλειψη ενός δημοκρατικού περιβάλλοντος με σταθερές κοινωνικές υποδομές. Πολύ έξυπνα επέλεξε να μας παρουσιάσει την θέση και τις σκέψεις του μέσα από τις πράξεις των ανήλικων πρωταγωνιστών του. Διαβάζοντας το έργο μπορούμε μόνο να ανατριχιάσουμε στην ιδέα σε τι κλίμακα τα γεγονότα θα άλλαζαν, αν τη θέση των παιδιών έπαιρναν ενήλικες.

Τα παιδιά θα ξεκινήσουν μια συνεργασία όπου οι φαινομενικά πιο ψύχραιμοι και οργανωτικοί λαμβάνουν τους ηγετικούς ρόλους ενώ οι πιο αδύναμοι και ίσως λιποψυχείς, αρκούνται στο να εκτελούν τις αποφάσεις που οι άλλοι παίρνουν. Η θέση του αρχηγού, αυτή του έμπιστου βοηθού και άλλοι καίριοι ρόλοι γρήγορα καταλαμβάνονται. Το κάθε παιδί έχει και μια υποχρέωση και όλοι μαζί ένα κοινό σκοπό, να βρουν βοήθεια και να φύγουν από το νησί.

Η ανταρσία όμως δεν αργεί. Δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι με τον καταμερισμό της εξουσίας. Τα παιδιά διχάζονται και το νησί διχοτομείται. Σύντομα, το ειδυλλιακό κατά τα άλλα τοπίο θα γεννήσει βίαιες και αποτροπιαστικές πράξεις. Η εξαιρετικά καλογραμμένη αντίθεση ανάμεσα σε ένα τόπο που μοιάζει με τον παράδεισο αλλά δίνει χώρο σε άκρως παρεκλίνουσες συμπεριφορές μιλά για την ιδιοφυία του συγγραφέα. Όσο και αν παλεύουν ορισμένοι να κρατήσουν ζωντανό τον στόχο τους ένας ιδιόρρυθμος προσηλυτισμός τους αποσπά. Ο φόβος ότι κάποιο τέρας κατοικεί στο νησί που πρέπει να εντοπίσουν και να εξοντώσουν τους γεμίζει. Δημοκρατικές διαδικασίες και ηθικοί κανόνες δεν έχουν λόγο πια στην λήψη αποφάσεων.

Το ένστικτο παλεύει ενάντια της λογικής. Ο ατομικισμός ξεσηκώνεται εναντίων του πολιτισμού. Οι κανόνες συμπεριφοράς γρήγορα παραγκωνίζονται.

Η επιστροφή στον πρωτόγονο τρόπο ζωής, όπου ο καθένας κοιτά το προσωπικό του συμφέρον και πατά επί πτωμάτων για να εξασφαλίσει την δική του επιβίωση, δεν αργεί να κάνει την εμφάνισή της στο βιβλίο. Τι και αν είναι παιδιά; Μια ανελέητη επανάσταση ξεκινά.

Η ιστορία του Golding μπορεί να ερμηνευτεί βάση αρκετών θεωριών. Μπορούμε να βρούμε βιβλικούς παραλληλισμούς όπως και ψυχολογικούς συμβολισμούς. Κάθε ένα από τα παιδιά-πρωταγωνιστές κατέχουν και μια ξεχωριστή αλληγορική ταυτότητα. Θα ακούσουμε την λογική του «επιστήμονα», ρεαλιστή και ορθολογιστή του γκρουπ, θα νιώσουμε την πίστη αυτού που επιθυμεί να ζήσει πέρα από το μίσος, ενώ θα συγκλονιστούμε με την επιβολή και ενθάρρυνση της ωμής βίας  που καθοδηγεί το χέρι μερικών.

Αντλώντας υλικό από τις εμπειρίες του κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και με γλώσσα απλή και καθαρή χωρίς λογοτεχνικές φανφάρες, ο Golding μας καλεί σε ένα απόκοσμο ταξίδι. Κατηφορίζουμε σε μια άβυσσο, αφήνοντας πίσω μας τα κοινωνικά συμβόλαια. Μπροστά μας ανοίγεται μια κόλαση που μας υπενθυμίζει πως, δυστυχώς, η απόσταση ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε.

 

 

William_Golding-O_Arxondas_ton_Mygon

 

 

 

125,111 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Το χώμα σώμα, του Γιάννη Αντιόχου

Αποφεύγω να παρουσιάζω ή να σχολιάζω –αφού δεν ασκώ την κριτική- και ποτέ δεν θα την ασκήσω, ποιητές που ξάπλωσαν...

Close