Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα: η μόνη λύση ή πραγματική ανάγκη; του Πασχάλη Πράντζιου

By  |  1 Comment

Οι ερμηνείες και οι οπτικές μέσα από τις οποίες μπορεί να ιδωθεί ένα μυθιστορηματικό κείμενο είναι αναμφισβήτητα πολλές.

Πολύ πιθανόν ένα λογοτεχνικό έργο να έχει τόσες ερμηνείες, όσες είναι και οι αναγνώσεις του. Ο κάθε δηλαδή αναγνώστης διαβάζει και ερμηνεύει το κείμενο ανάλογα με την παιδεία του, την κοσμοθεωρία του, την ψυχολογική διάθεση κατά τη χρονική στιγμή στην οποία έρχεται σε επαφή με το ανάγνωσμα, με λίγα λόγια ο καθένας από μας προσεγγίζει το λογοτεχνικό κείμενο με βάση την προσωπική του οπτική.

Γράφω λογοτεχνία και γράφω από μικρός, ωστόσο στη ζωή μου υπήρξα περισσότερο αναγνώστης και λιγότερο συγγραφέας κι αυτό επιθυμώ να παραμείνω. Αν οι ώρες που δημιουργώ δια της γραφής ο ίδιος ένα μυθιστόρημα με προσδιορίζουν ως οντότητα και με χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο που υπηρετεί τα Γράμματα, οι ώρες που διαβάζω χαρακτηρίζονται από τη γοητεία της λέξης και της εικόνας, από τη μαγεία της επαφής με τη συγγραφική σκέψη των λογοτεχνών που εκτιμώ.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια –έφηβος ήμουνα θαρρώ- από τότε που πρωτοσκέφτηκα πως η λογοτεχνία είναι γλώσσα. Μονάχα γλώσσα. Τώρα θα μου πείτε, δεν είναι σκέψη; Δεν είναι μυθοπλασία; Δεν είναι ανάλυση χαρακτήρων; Σαφώς και είναι. Όπως και πολλά άλλα πράγματα, πολύ σημαντικά και πολύ ουσιαστικά. Όλα όμως γεννιούνται μέσα από τον τρόπο που ο κάθε συγγραφέας δημιουργεί τη λέξη, ζυμώνει τη γλώσσα, αναπαράγει το λόγο. Αν δεν μ’ απατά η μνήμη μου, πρέπει να διάβαζα τον Καπετάν Μιχάλη του Ν. Καζαντζάκη, όταν αισθάνθηκα για πρώτη φορά το ρίγος που δημιουργεί στην ανάγνωση η επιλογή των λέξεων. Στάθηκα σε μία περιγραφή της μυρωδιάς του χώματος μετά τη βροχή και ξαφνικά άρχισα να μυρίζω το χώμα. Οι λέξεις και η δύναμη της γλώσσας του Καζαντζάκη είχαν τέτοια δυναμική που προσπέρασαν το χαρτί, αδιαφόρησαν για το καλοκαιρινό μεσημέρι που περνούσα στο δωμάτιό μου και μ’ έκαναν να μυρίσω τη βροχή. Από τότε ως αναγνώστης ξεκίνησα να βλέπω τη λέξη με άλλο μάτι, να παρακολουθώ μ’ ενδιαφέρον τη σύνθεσή της την ώρα που παντρεύεται με άλλες λέξεις και γίνεται φράση, το πώς μέσα από τη σύνθεση των προτάσεων μετατρέπεται σε ενότητα και καταλήγουν όλες μαζί να γίνονται βιβλίο. Αυτό το ξάφνιασμα που ένιωσα την πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως η λέξη είναι ο ορισμός της λογοτεχνίας κι η γλώσσα το περιεχόμενό της, δεν το έχασα ποτέ. Κάθε φορά όταν διαβάζω ένα βιβλίο και μου αρέσει, συνειδητοποιώ πως αυτό που κυρίως ξεχωρίζω είναι η γλώσσα του. Γι’ αυτό ακριβώς και το ξεχωρίζω.

Αυτές τις μέρες είχα τη χαρά να περάσω αρκετές ώρες διαβάζοντας ένα βιβλίο που με οδήγησε για άλλη μια φορά στη συνειδητοποίηση των παραπάνω σκέψεων. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο μυθιστόρημα της Κατερίνας Γκούνα, ‘Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα’.

Η γλώσσα του βιβλίου είναι εξαιρετική, τα ελληνικά της κυρίας Γκούνα άξια προσοχής, ο λόγος της συγγραφέως ρέει με μια ταχύτητα εξαίσια, συνθέτει, αναδιπλώνεται, παράγει σκέψη και προβληματισμό. Ακόμη κι όταν η συγγραφέας υπερθεματίζει, ο τρόπος που χειρίζεται τον έντεχνο λόγο σε κάνει να θέλεις να μην τελειώσει ποτέ αυτό που διαβάζεις. Αυτό που θα μπορούσα να πω με μία φράση είναι πως η κυρία Γκούνα ξέρει να γράφει. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται λεκτικά την περιγραφή με την αφήγηση, το διάλογο με το μονόλογο, τις εγκιβωτισμένες αφηγήσεις με τις παρεκβάσεις που αφορούν στη σύγχρονη πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα είναι τόσο φυσικός και αβίαστος μέσα στο λογοτεχνικό κείμενο που το καθιστά άρτιο σε όλα τα επίπεδα. Συναισθήματα που εναλλάσσονται με την τέχνη που κουβαλά η πέννα της συγγραφέως κι ένα χιούμορ τόσο έξυπνα κρυμμένο μέσα στην πλοκή του βιβλίου που ώρες – ώρες δεν ξέρεις αν θέλεις να γελάσεις ή να κλάψεις.

Για την πλοκή της υπόθεσης του μυθιστορήματος αυτού δεν θέλω να μιλήσω. Όχι γιατί δεν έχω τι να πω, το αντίθετο. Θα μπορούσα να αναλύσω βήμα βήμα την εξέλιξή του. Απλώς το αφήνω για τον αναγνώστη. Η ‘Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα’ είναι ένα βιβλίο που δεν καταγράφει απλώς μια ιστορία μυθιστορηματική, αλλά με όπλο τη ζωή και τη δράση των ηρώων το κείμενο αυτό μιλά για την αγωνία και τα αδιέξοδα της νέας γενιάς των Ελλήνων, θύματα καθώς είναι της πολιτικής βίας του σήμερα, μιλά για χαμένες αξίες και για τον επαναπροσδιορισμό τους, προτάσσει την αξιοπρέπεια, διδάσκει στάση ζωής και πάνω απ’ όλα ενέχει ουσία και προβληματισμό. Η συγγραφέας παίρνει θέση απέναντι στα πολιτικά δρώμενα και προτείνει την επιστροφή στη φύση ως στάση και αξία ζωής σημαντική. Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα λοιπόν. Η μόνη λύση ή πραγματική ανάγκη;

epistrofh_

  Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα, Κατερίνα Γκούνα, Εκδόσεις Ωκεανίδα

55,670 total views, 2 views today

Σχόλια

Σχόλια

1 τα σχολιά σας..

  1. Βουλα Φωτεινοπουλου

    May 10, 2016 at 11:51 am

    Συμφωνω με τα γραφομενα του Πασχαλη και ειδικα απο εναν ειδημονα του ειδους…. πραγματικα η Κατερινα ξερει να γραφει!!!! ξερει να εκφραστει….. ξερει να σου ανοιξει το μυαλο να τα χωρεσει ολα αυτα που γραφει μεσα….. την εκτιμω πολυ πρωτα για την πενα της….. ο,τιδηποτε να γραψει το αποδιδει τελεια!!!! το κοσμει!!!! μ’ εχει κανει ευτυχισμενη με τα βιβλια της… μου βελτιωσε τη γλωσσα μου γιατι εχει γλωσσικη ικανοτητα κι την αποδοσή της…. τα εχω ολα της τα βιβλια…. την ακολουθω…. την επαινω για την αθορυβη δουλεια της!!!!! Στα βιβλια της δεν εστιαζομαι στην υποθεση, τη βαζω σε δευτερη μοιρα….. προτεραιοτητα δινω στον τροπο σκεψης της που με παει πιο μακρυα…. που με μαθαινει να σκεπτομαι…. να γραφω να εκφραζομαι…. κανει σεμιναριο γλωσσας και αποδοσης….. και περισσοτερο την εκτιμω για την μετριοφροσυνη της!!!! ποσο η λογοτεχνια εχει ανεβασει το επιπεδο του χαρακτηρα της!!!!!εχει μια κοσμια σεμνοτητα!!!!! Μ’ αρεσεις Κατερινα με τον τροπο που αντιμετωπιζεις τους ηρωες σου, δεν τους τιμωρεις εσυ…. αυτομαστιγωνονται!!!!! Ευχαριστω και τον Πασχαλη που ειχε αυτη την ικανοτητα να αξιολογησει τα μηνυματά της!!!! γιατι μονο ενας Πασχαλης με τη δεξιοτεχνια του στο λογο μπορει να εκτιμησει αυτα που θελει να μας τραγουδησει στην ψυχη μας η συγγραφεας!!!!! Δεν εχουν ιχνος κολακειας στα γραφομενά μου, τουλαχιστον οι φιλοι απο τις ομαδες…. γνωριζουν την αντικειμενικοτητά μου και την εκτιμουν!!!!! Ευχαριστουμε τον Πασχάλη Μπραντζιο για την κριτικη του!!!!! τον συγχαιρω για την συναδελφικη αλληλεγγυη του!!!!

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Μεγάλη καλοκαιρινή προσφορά για όλους τους αναγνώστες από το ΒΗΜΑ της Κυριακής και τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Η μεγάλη καλοκαιρινή προσφορά για όλους τους αναγνώστες από το ΒΗΜΑ της Κυριακής συνεχίζεται έως και τις 30 Αυγούστου! Βρες...

Close