ΦΑΚΕΛΟΣ: Η ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό: Η Μικαέλα Πρίντσιγκερ για την ελληνική λογοτεχνία στις γερμανόφωνες χώρες

By  |  0 Comments

Η ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο της διερεύνησης της εξωστρέφειας ή εσωστρέφειας της Ελληνικής λογοτεχνίας, το Literature.gr εγκαινιάζει μια σειρά από συνεντεύξεις με μεταφραστές. Σκοπός μας είναι να διαπιστώσουμε τι συμβαίνει ακριβώς στο εξωτερικό σε σχέση με την ελληνική λογοτεχνία, πόσο γνωστή και αποδεκτή είναι από τους ξένους αναγνώστες, σε ποια εμπόδια προσκρούει η διάδοσή της. Ακόμα, επιδιώκουμε, μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις και τη συσσωρευμένη εμπειρία των μεταφραστών, να ανιχνεύσουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, τις ιδιαιτερότητες της μετάφρασης της ελληνικής λογοτεχνίας και γενικά τον ρόλο του μεταφραστή.

Επιμέλεια: Αιμίλιος Σολωμού

Πέρασαν 16 χρόνια από τότε που η Ελλάδα ήταν η τιμώμενη χώρα στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης. Παρά την πρόσκαιρη άνθηση των μεταφράσεων της ελληνικής λογοτεχνίας στα γερμανικά (τότε μεταφράστηκαν γύρω στους 40 τίτλους), η ελληνική λογοτεχνία παραμένει εν πολλοίς άγνωστη στους γερμανόφωνους αναγνώστες. Βιβλία σύγχρονων Ελλήνων πεζογράφων έχουν μεταφραστεί αρκετά, ωστόσο, λίγα είναι αυτά που γνώρισαν επιτυχία (π.χ. βιβλία των Π. Μάρκαρη και Χρ. Οικονόμου). Σύμφωνα με τον καθηγητή Κωνσταντίνο Α. Δημάδη, ο οποίος καταγράφει τα στοιχεία της έρευνας που αφορά στον γερμανόφωνο κόσμο (η έρευνα διενεργήθηκε πριν λίγα χρόνια με πρωτοβουλία του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και αφορά γενικότερα την ελληνική λογοτεχνία σε άλλες γλώσσες), την περίοδο 1920-2002 τα ελληνικά πεζογραφικά έργα που μεταφράστηκαν στα γερμανικά ανέρχονταν σε 194 και τα βιβλία ποίησης σε 110. Στην ποίηση μεταφράστηκαν ως επί το πλείστον ο Ρίτσος, ο Σεφέρης, ο Ελύτης και ο Καβάφης. «Από τους Έλληνες πεζογράφους», παρατηρεί ο καθηγητής Δημάδης, «την πρώτη θέση κατέχει το πεζογραφικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη, που μεταφράστηκε σχεδόν στο σύνολό του και γνώρισε μέχρι σήμερα επανειλημμένες εκδόσεις, σε μεγάλο αριθμό αντιτύπων, από διάφορους εκδοτικούς οίκους». Έχουν, επίσης, μεταφραστεί αρκετά έργα της Γενιάς του 30 και «με μεγάλη καθυστέρηση κυκλοφόρησαν αυτοτελείς μεταφράσεις έργων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη».

Η δρ. Μιχαέλα Πρίντσιγκερ είναι γνωστή μεταφράστρια της ελληνικής λογοτεχνίας στα γερμανικά και ιδιαίτερα δραστήρια στην προώθηση των ελληνογερμανικών πολιτιστικών σχέσεων και συνεργασιών. Αποκορύφωμα της δράσης της είναι η δημιουργία της δίγλωσσης διαδικτυακής πολιτιστικής πύλης www.diablog.eu. Η μεταφράστρια μάς μίλησε για τη θέση της ελληνικής λογοτεχνίας στον γερμανόφωνο κόσμο. Επιβεβαίωσε ότι η ελληνική λογοτεχνία είναι σχετικά άγνωστη, ωστόσο, ξεκαθάρισε πως είναι σημαντικό να διαβαστούν οι Έλληνες συγγραφείς, καθώς ανοίγουν νέες εμπειρίες και προοπτικές στον γερμανόφωνο αναγνώστη. Αναφέρθηκε, επίσης, στις δυσκολίες στις οποίες προσκρούει συχνά η ελληνική λογοτεχνία κάθε φορά που θα προταθεί ένα ελληνικό βιβλίο στους Γερμανούς εκδότες και στη δική της δράση και ανέπτυξε τις εισηγήσεις της προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση. Τέλος, μίλησε για τις ιδιαιτερότητες της μετάφρασης από τα ελληνικά στα γερμανικά και γενικά τον ρόλο του μεταφραστή.

Michaela Prinzinger

 

Γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη μετάφραση της ελληνικής λογοτεχνίας στα γερμανικά;

Αγαπώ τη λογοτεχνία και μου αρέσει να γράφω. Σπούδασα Βυζαντινολογία και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Ήταν κατά κάποιο τρόπο επόμενο να δοκιμάσω τη μετάφραση λογοτεχνικών έργων. Συστηματικά και επαγγελματικά μεταφράζω από το 2000, όταν στα πρόθυρα της Διεθνούς  Έκθεσης Βιβλίου της Φρανκφούρτης 2001 αναζητούσαν μεταφραστές ελληνικής λογοτεχνίας. Είχα τη μεγάλη τύχη να αναλάβω τον Πέτρο Μάρκαρη. Είναι πλέον ο πιο διάσημος σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας στον γερμανόφωνο χώρο. Μέχρι τώρα έχω μεταφέρει 14 βιβλία του στα γερμανικά.

 

Είναι γνωστή η ελληνική λογοτεχνία στη χώρα σας; Υπάρχει ενδιαφέρον, προοπτική για νέες μεταφράσεις;

”Μας ενδιαφέρουν τα καλά βιβλία – ανεξάρτητα από το από πού έρχονται. Το πρόβλημα είναι, ότι οι εκδοτικοί οίκοι δεν μπορούν να διαβάσουν τις ­«ασυνήθεις» γλώσσες στο πρωτότυπο – σε αντίθεση με τα αγγλικά, τα γαλλικά ή τα ισπανικά βιβλία. ”  

Η ελληνική γλώσσα είναι, όσον αφορά τα άτομα που την μιλάνε, μια «μικρή» γλώσσα και η λογοτεχνία της ελάχιστα γνωστή στον γερμανόφωνο χώρο. Ξανά και ξανά ακούω από τους εκδότες του γερμανόφωνου χώρου: Μας ενδιαφέρουν τα καλά βιβλία – ανεξάρτητα από το από πού έρχονται. Το πρόβλημα είναι, ότι οι εκδοτικοί οίκοι δεν μπορούν να διαβάσουν τις ­«ασυνήθεις» γλώσσες στο πρωτότυπο – σε αντίθεση με τα αγγλικά, τα γαλλικά ή τα ισπανικά βιβλία. Αυτό δυσκολεύει την κρίση τους και την απόφαση να αγοράσουν τα δικαιώματα. Επιπλέον, πολλοί γερμανόφωνοι εκδότες φοβούνται τη ριζική επιμέλεια των βιβλίων, που δεν γίνεται όσο θα έπρεπε στη χώρα προέλευσης. Μια τέτοια επένδυση γίνεται λοιπόν μόνο σε –εμπορικά– πολλά υποσχόμενα κείμενα.

Είναι σημαντικό να γνωρίσουν σήμερα οι γερμανόφωνοι αναγνώστες την ελληνική λογοτεχνία; Γιατί;

Ενδιαφέρον έχει μόνο η ποικιλία, η πολιτισμική «μονοκαλλιέργεια» είναι και βαρετή. Η λογοτεχνία είναι ένας σημαντικός παράγοντας κατανόησης των λαών, αλλά η διάδοσή της είναι κατά πολύ πιο δύσκολη σε σύγκριση με άλλες τέχνες όπως η μουσική, οι καλές τέχνες, το θέατρο και ο κινηματογράφος. Η λογοτεχνία ζει από τον λόγο και τον κόσμο της φαντασίας που δημιουργεί ο κάθε αναγνώστης. Κι αυτό γιατί ο αναγνώστης δημιουργεί στο μυαλό του έναν δικό του κόσμο, αντλώντας από τη φαντασία του, που βέβαια πηγάζει από τα λόγια και την τέχνη του συγγραφέα. Εάν το κείμενο «λειτουργήσει», εξαρτάται απόλυτα από τη μετάφραση. Δεν απευθύνεται παρά στη φαντασία. Στο πνεύμα αυτό είναι σημαντικό να διαβαστούν και οι Έλληνες συγγραφείς, καθώς ανοίγουν με τις εμπειρίες τους στον γερμανόφωνο αναγνώστη νέους ορίζοντες και νέες προοπτικές.

   

 

 

 

Βασιζόμενη στην πείρα σας, τι είναι αυτό που θα μπορούσε να αγγίξει τους γερμανόφωνους αναγνώστες ενός ελληνικού βιβλίου;

Μια καλά δομημένη, συναρπαστική ιστορία με ζωντανούς πρωταγωνιστές, γιατί έτσι λειτουργεί στις μέρες μας η λογοτεχνική αγορά στον τομέα της πεζογραφίας. Λιγότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο πειραματισμός και η ποίηση στην αγορά βιβλίου, αλλά «περιθωριακά» ανθίζουν και ευδοκιμούν άριστα. Υπάρχουν πολλοί αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη λογοτεχνική φόρμα και για μια βαθύτερη, φιλοσοφική αξιολόγηση του λόγου και της διαδικασίας γραφής. Βρίσκουν την πνευματική τους τροφή και τη δυνατότητα πνευματικής ανταλλαγής τόσο σε έντυπα όσο και σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά. Εκεί βρίσκονται κατά κάποιο τρόπο μεταξύ τους, εκεί είναι μικρότερη η ανταγωνιστική πίεση που χαρακτηρίζει την εμπορική λογοτεχνία. Στoν γερμανόφωνo χώρo αυτοί οι συγγραφείς προωθούνται με προγράμματα υποστήριξης. Στον ελληνόφωνο χώρο φοβάμαι ότι δεν υποστηρίζονται, αλλά παρατηρώ ότι σε καιρούς κρίσης δημιουργούνται νέες κοινότητες. Αυτό είναι ένα από τα θετικά αποτελέσματα της τρέχουσας κατάστασης. Νομίζω ότι οι «περιθωριακοί» των δύο γλωσσικών χώρων επικοινωνούν καλά μεταξύ τους, δεδομένου ότι αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Συνιστώ να γίνει μια αρχή με την επικοινωνία των «περιθωριακών» και να μην περιμένουμε τη μεγάλη και άμεση εμπορική επιτυχία που απαιτεί χρόνο και μακρόπνοη δράση.

 

Έχοντας υπόψη ότι ο μεταφραστής (της ελληνικής λογοτεχνίας) δεν περιορίζεται μόνο στη μετάφραση του βιβλίου, ποιες δυσκολίες/προβλήματα αντιμετωπίζει από την επιλογή του βιβλίου μέχρι την έκδοση και την κυκλοφορία του;

Στον γερμανόφωνο χώρο ο μεταφραστής των «μικρών» γλωσσών είναι συχνά εκείνος που προτείνει, συστήνει και παρουσιάζει ένα βιβλίο στον εκδότη. Επομένως, είναι σημαντικές οι προσωπικές επαφές, γιατί μόνο μέσω αυτής της οδού μπορεί να πεισθεί ένας εκδότης ή επιμελητής. Αυτή η διατήρηση επαφών είναι, ωστόσο, χρονοβόρα και επίπονη, μια και οι πολλές αρνήσεις και απορρίψεις μπορεί να αποθαρρύνουν τον μεταφραστή. Στις «μεγάλες» γλώσσες τη διαμεσολάβηση την αναλαμβάνει ένα πρακτορείο, αλλά για τις «μικρές» γλώσσες δεν αξίζει η προσπάθεια αυτή, γιατί το κέρδος από τον κάθε συγγραφέα είναι μικρό. Όταν ο οίκος αποφασίσει να αγοράσει τα δικαιώματα για ένα βιβλίο, αναλαμβάνει την όλη ευθύνη για τη δημοσίευση και τη διανομή του. Τότε είναι η σειρά του μεταφραστή να κάνει καλά τη δουλειά του. Όλα τα άλλα –η επιμέλεια, η επιλογή τίτλου, το εξώφυλλο– είναι πια θέμα του εκδοτικού οίκου. Στους μεγάλους οίκους οι επιμελητές συνεργάζονται πολύ στενά με το τμήμα μάρκετινγκ: πρόκειται για τα δέκατα του δευτερολέπτου στα οποία το βλέμμα του δυνητικού αγοραστή εστιάζει στο προϊόν, για το κείμενο του εξωφύλλου και τις πρώτες σειρές που πρέπει να προσελκύσουν το ενδιαφέρον. Ο κυρίαρχος ρόλος των εικόνων στις σύγχρονες κοινωνίες μας δεσπόζει και στον κόσμο του βιβλίου.

 

 

Τι θα προτείνατε εσείς για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση;

” Έχουμε υποβάλει στην Αθήνα τις ιδέες και τις προτάσεις μας στο Υπουργείο Πολιτισμού και στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για να υποστηρίξουμε τους συγγραφείς. Θα μπορούσαμε να συντάξουμε φακέλους συγγραφέων και να τους διανείμουμε μέσω των ψηφιακών μας καναλιών στα γερμανόφωνα μέσα ενημέρωσης.’

Εδώ και τρία χρόνια είμαι αρχισυντάκτρια της διαδικτυακής πολιτιστικής πύλης www.diablog.eu που είναι ταγμένη στον διάλογο μεταξύ του γερμανόφωνου και του ελληνόφωνου χώρου. Στόχος μας είναι να στήσουμε γέφυρες, να μοιραστούμε γνώσεις και να συνδέσουμε ανθρώπους. Καθένας μπορεί να εγγραφεί δωρεάν στο ιστολόγιό μας και να μας ακολουθήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποιούμε όλες τις δυνατότητες της ψηφιακής επικοινωνίας για τους σκοπούς μας, δηλαδή την προώθηση της πολιτιστικής παιδείας και τη μεταβολή της εικόνας της Ελλάδας. Για τον σκοπό αυτόν ιδρύσαμε –Γερμανοί, Αυστριακοί και Έλληνες– ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο στο Βερολίνο, το Diablog Vision e.V., που επιθυμεί να κάνει ακόμη πιο αποτελεσματική και πιο ορατή την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των δύο πολιτιστικών χώρων.

Έχουμε υποβάλει στην Αθήνα τις ιδέες και τις προτάσεις μας στο Υπουργείο Πολιτισμού και στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για να υποστηρίξουμε τους συγγραφείς. Θα μπορούσαμε να συντάξουμε φακέλους συγγραφέων και να τους διανείμουμε μέσω των ψηφιακών μας καναλιών στα γερμανόφωνα μέσα ενημέρωσης. Επίσης, αναπτύσσουμε την ιδέα ενός ελληνογερμανικού συμποσίου λογοτεχνίας το 2018 στο Βερολίνο, την οποία θα υποβάλουμε σε μεγάλους χρηματοδότες. Επιπλέον, θα ήταν χρήσιμη και η δημιουργία ενός διακρατικού μεταφραστικού ταμείου όπου θα συγκεντρώνονται οι επιχορηγήσεις για κάθε γλωσσική κατεύθυνση και το οποίο θα δέχεται αιτήσεις μετάφρασης που θα αξιολογεί μια ανεξάρτητη κριτική επιτροπή. Για παράδειγμα, προτείναμε σε μια ελληνική αεροπορική εταιρεία το αγγλόφωνο περιοδικό της να συνοδεύεται από μια συλλογή γερμανικών κειμένων του diablog.eu. Ιδέες έχουμε περισσές, τώρα περιμένουμε την ευκαιρία να τις υλοποιήσουμε κιόλας.

 

 

Από την άλλη, αληθεύει ότι η μάστιγα της κρίσης που έχει πλήξει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αποτελεί ενδιαφέρον θέμα για τους εκδοτικούς οίκους του εξωτερικού;

Μάλλον όχι όσον αφορά τα λογοτεχνικά κείμενα. «Νικητές της κρίσης» είναι μόνο οι Πέτρος Μάρκαρης και ο Χρήστος Οικονόμου. Αντίθετα, το ενδιαφέρον του γερμανόφωνου χώρου είναι μεγάλο για πολιτικά και οικονομικά εναλλακτικά μοντέλα, τα οποία θα μπορούσαν να προκύψουν από την κρίση. Πρωτοβουλίες και κοινωνικά προγράμματα είναι επίσης δημοφιλή. Τέχνη και πολιτισμός κρίνονται στους καιρούς μας ως «πολυτέλεια», αν και εδραιώνουν την ταυτοποίηση και κάνουν δυνατή την επικοινωνία επί ίσοις όροις. Γιατί όλοι μας ασχολούμαστε όλο με τα ίδια ερωτήματα στα οποία αναζητούμε απαντήσεις – ως πολιτικοί, επιχειρηματίες, υπάλληλοι και εργαζόμενοι στον πολιτιστικό τομέα.

 

 

”’ Στα ελληνικά υπάρχει μια αμετάφραστη λέξη η οποία δηλώνει την υποτιμητική χειρονομία της ανοιχτής παλάμης που στοχεύει το πρόσωπο ενός άλλου: η μούντζα. Ως επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε μια αφήγηση, αναγκάστηκα να εισάγω τη μούντζα ως νέα λέξη στα γερμανικά. Πιστέψτε με, μια τέτοια διεύρυνση του γερμανικού λεξιλογίου δίνει στον μεταφραστή μια ιδιαίτερη ικανοποίηση!”

Ποιες ιδιαιτερότητες υπάρχουν όσον αφορά στη μετάφραση από τα ελληνικά στα γερμανικά;  

Η μετάφραση κάθε γλώσσας έχει τις ιδιαιτερότητές της που αποτελούν σίγουρα μια πρόκληση. Όσον αφορά την ελληνική λογοτεχνία, έχω διαπιστώσει ότι ο  πλούτος των γλωσσικών εικόνων είναι μοναδικός. Οι Έλληνες αγαπούν συγκρίσεις, παραβολές, αλληγορίες, γνωμικά και παροιμίες, καθώς και εκφράσεις και τσιτάτα από τον αστείρευτο θησαυρό της αρχαίας κληρονομιάς. Αυτό υπερβαίνει μερικές φορές τις «αντοχές» του γερμανόφωνου αναγνώστη. Η τροχιά της γερμανικής αφήγησης είναι πιο ευθύγραμμη. Στη μετάφραση δεν μεταφέρω μία προς μία όλες τις γλωσσικές εικόνες. Στα γερμανικά ισχύει το αρχαίο «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Είναι καλύτερα να μην πνίξεις τον Γερμανό αναγνώστη με μια πλημμύρα γλωσσικών εικόνων, αλλά να του δίνεις με μέτρο τις μεταφορές, συγκρίσεις και παροιμίες, ώστε αυτές να προβάλλονται καλύτερα.

 

Ο μεταφραστής είναι ο ίδιος δημιουργός κατά τη μετάφραση ή διαμεσολαβητής ανάμεσα στον συγγραφέα και τον αναγνώστη; 

Ο λογοτεχνικός μεταφραστής είναι, όπως και ο συγγραφέας, δημιουργός ενός πνευματικού προϊόντος. Ως εκ τούτου, η δραστηριότητά του υπερβαίνει εκείνη ενός χειροτέχνη και μια καθαρά διαμεσολαβητική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα είναι η εργασία του εξειδικευμένου μεταφραστή. Γι’ αυτό ο συγγραφέας και ο λογοτεχνικός μεταφραστής είναι ισότιμοι. Για τον πολιτισμικό μεσολαβητή, αποτελεί, ωστόσο, μεγάλο βήμα η χειραφέτηση από τα «δεσμά» του πρωτοτύπου και η εύρεση της αντιστοιχίας στη γλώσσα-στόχο – στο επίπεδο της λέξης, της σύνταξης και του ύφους. Γιατί ο μεταφραστής αισθάνεται πάντα την ευθύνη απέναντι στο πρωτότυπο, που περιορίζει τη δημιουργική του ελευθερία. Μια γερμανόφωνη συλλογή δοκιμίων σχετικά με τη λογοτεχνική μετάφραση αναφέρει εύστοχα: «Χορεύεις αλυσόδετος».

 

Ποια θεωρείτε εσείς καλή μετάφραση και ποιο θα μπορούσε να είναι το εγχειρίδιο του καλού μεταφραστή;

Εφόσον ο μεταφραστής παραμένει φιλοπερίεργος και φιλομαθής, δεν επαναπαύεται στην πρώτη γλωσσική λύση, εφόσον μπορεί να διαβάσει πίσω από τις λέξεις, παραμένει σε εγρήγορση όσον αφορά αποσπάσματα και αναφορές σε άλλα έργα τέχνης, εφόσον μπορεί να βρει τι κρύβεται πίσω από το επιφανειακό νόημα των λέξεων και βρίσκεται κατά το δυνατόν σε δημιουργική ανταλλαγή με τον συγγραφέα, τότε θα αποδώσει ένα καλό κείμενο.

   

Michaela Prinzinger

 

Στο διαδίκτυο υπάρχουν σήμερα εργαλεία αυτόματης μετάφρασης ενός κειμένου με άθλια, ωστόσο, αποτελέσματα. Υπάρχει, άραγε, το ενδεχόμενο, η ανησυχία (όπως υπάρχει και η άποψη πως στο μέλλον το ηλεκτρονικό βιβλίο θα υποκαταστήσει το έντυπο βιβλίο), να αντικατασταθεί ο μεταφραστής από τέτοιες μηχανές αυτόματης μετάφρασης;

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, γιατί ο «ανθρώπινος» μεταφραστής είναι αναντικατάστατος. Η μηχανική μετάφραση δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτά που περιέγραψα παραπάνω: δεν μπορεί να διαβάσει πίσω από τις λέξεις και δεν μπορεί να βρει τι κρύβεται πίσω από το επιφανειακό νόημα των λέξεων. Επομένως, μια μηχανική μετάφραση παραμένει πάντα μονοδιάστατη και είναι ακατάλληλη για τη λογοτεχνία. Μπορεί να δώσει μια πρώτη εικόνα του περιεχομένου, αλλά τίποτα παραπάνω. Τα αυτοματοποιημένα βοηθήματα μετάφρασης των εξειδικευμένων μεταφραστών δεν βοηθούν σχεδόν καθόλου στα απαιτητικά κείμενα. Έτσι ο αγώνας μεταξύ ανθρώπου και μηχανής έχει κριθεί – τουλάχιστον όσον αφορά  τη λογοτεχνική μετάφραση.

 

Ποια σημαντική εμπειρία που ζήσατε όλα αυτά τα χρόνια, μεταφράζοντας ελληνική λογοτεχνία, θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;  (ενδεχομένως άγνωστα περιστατικά, η σχέση-επικοινωνία με τον συγγραφέα κ.λπ.)

Είναι πάντα συναρπαστική η εισαγωγή ενός νέου όρου στη γερμανική γλώσσα. Στα ελληνικά υπάρχει μια αμετάφραστη λέξη η οποία δηλώνει την υποτιμητική χειρονομία της ανοιχτής παλάμης που στοχεύει το πρόσωπο ενός άλλου: η μούντζα. Ως επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε μια αφήγηση, αναγκάστηκα να εισάγω τη μούντζα ως νέα λέξη στα γερμανικά. Πιστέψτε με, μια τέτοια διεύρυνση του γερμανικού λεξιλογίου δίνει στον μεταφραστή μια ιδιαίτερη ικανοποίηση!

 


 

Η Μιχαέλα Πρίντσιγκερ, γεννημένη στη Βιέννη, ταξίδεψε το 1979 για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο ήχος της γλώσσας, οι εκφραστικές χειρονομίες και το πηγαίο πνεύμα των κατοίκων, το τοπίο και η θάλασσα την συνεπήραν τόσο πολύ, που αποφάσισε να μάθει τα ελληνικά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης Βυζαντινολογία και Νεοελληνική Φιλολογία και Τουρκικές/Ισλαμικές Σπουδές.

Η πρόσβαση της Μιχαέλα Πρίντσιγκερ στη λογοτεχνική μετάφραση συντελέστηκε πριν από την Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης του 2001, όταν η Ελλάδα ήταν τιμώμενη χώρα. Έκτοτε μεταφέρει τα βιβλία του επιτυχημένου συγγραφέα Πέτρου Μάρκαρη στα γερμανικά. Επιπλέον, έχει μεταφράσει έναν μεγάλο αριθμό συγγραφέων από την Ελλάδα για πολιτιστικά και λογοτεχνικά περιοδικά. Συνεργάζεται τακτικά με μεγάλους εκδοτικούς οίκους όπως Suhrkamp/Insel και Diogenes. Πρόθεσή της είναι να ενισχύσει την αποδοχή των μεταφραστών ως πολιτιστικών γεφυροποιών και πνευματικών δημιουργών. Ως συντονίστρια φιλολογικών αναγνώσεων και ως επιμελήτρια φεστιβάλ έχει επίσης αποκτήσει ικανή εμπειρία στην πολιτισμική διαμεσολάβηση. Η Μιχαέλα Πρίντσιγκερ υποστηρίχθηκε με πολλές άλλες επιστημονικές υποτροφίες καθώς και από το Εργαστήρι Μετάφρασης του Literarisches Colloquiums Berlin (Φιλολογικό Colloquium Βερολίνου), το Ταμείο Γερμανών Μεταφραστών, την Αυστριακή Κοινότητα Μεταφραστών και το Λογοτεχνικό Τμήμα της Αυστριακής Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας. Το 1995 η διδακτορική της εργασία έλαβε το Βραβείο Αναγνώρισης Joachim Tiburtius του Βερολίνου, ενώ η λογοτεχνική της δραστηριότητα τιμήθηκε με το Βραβείο Νέων Λογοτεχνών του Kulturpreis Neukölln, Βερολίνο 1995, και με το Ελληνογερμανικό Βραβείο Μετάφρασης του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Αθηνών και του Ινστιτούτου Γκαίτε το 2003. Επανειλημμένα ήταν στον βραχύ κατάλογο ως υποψήφια για το Ελληνικό Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης. Το 2015 της απονεμήθηκε το Αυστριακό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης για το σύνολο του έργου της στη γερμανική γλώσσα και την ελληνική γλώσσα. Είναι δημιουργός της δίγλωσσης πολιτιστικής ιστοσελίδας diablog.eu, ελληνογερμανικές συναντήσεις.

 

6,065 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Η Άντζελα Γεωργοτά απαντά στο Νέο Ερωτηματολόγιο του L

Σε ποιο έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας θα θέλατε να είχατε ζήσει; Θα ήθελα να έχω ζήσει σε πολλές εποχές και...

Close