Φρανκεστάιν: Πως γεννήθηκε η πιο διάσημη ιστορία προμηθεϊκού τρόμου; του Δημήτρη Μαραντίδη

By  |  0 Comments

Κάποιο καλοκαίρι η Μαίρη Σέλλεΰ, ο σύζυγος της και ποιητής Πέρσι Σέλλεϋ, βρέθηκαν στην Ελβετία.

Εκεί γνώρισαν τον λόρδο Μπάυρον και απέκτησαν μαζί του φιλία. Στην αρχή το ζευγάρι των Σέλλεΰ και ο γνωστός φιλέλληνας περνούσαν ευχάριστα τον καιρό τους κάνοντας βόλτες στις όχθες της λίμνης. Όμως ο καλοκαιρινός καιρός των Άλπεων αποδείχτηκε υγρός και μελαγχολικός και σύντομα έκλεισε την παρέα στο σπίτι για μέρες ολόκληρες. Τότε πέσανε στα χέρια τους κάτι τόμοι με διάφορες λαΐκές γερμανικές ιστορίες για φαντάσματα, τις οποίες επεξεργάστηκαν βουλιμικά όσο ο καιρός τους κρατούσε μέσα στο σπίτι. Ο λόρδος Μπάυρον είχε μια ιδέα: «Θα γράψουμε ο καθένας μας μια ιστορία με φαντάσματα». Και η πρόταση του έγινε αποδεκτή.

Οι δύο άντρες και μαζί τους ο Τζον Πολιντόρι ήταν ιδιαίτερα δημιουργικοί. Η Μαίρη ωστόσο είχε βαλθεί να σκεφτεί μια ιστορία αντάξια εκείνων που τους είχαν παρακινήσει στην αρχή. Tίποτα. Αισθανόταν εκείνο το κενό που φέρνει η έλλειψη έμπνευσης, το κενό που είναι η μεγαλύτερη δυστυχία των συγγραφέων, «Σκέφτηκες τίποτα;» την ρωτούσανε κάθε πρωί, και κάθε πρωί η Μαίρη ήταν υποχρεωμένη ν’απαντάει με μια ταπεινωτική άρνηση.

«Κάθε τι πρέπει να έχει μιάν αρχή, όπως έλεγε κι ο Σάντσο Πάντσα. Κι αυτή η αρχή πρέπει να είναι συνδεδεμένη με κάτι που προΰπήρξε. Οι Ινδουιστές πιστεύουν πως ο κόσμος στηρίζεται σ’έναν ελέφαντα, αλλά βάζουν τον ελέφαντα να στηρίζεται πάνω σε μια χελώνα. Έμπνευση, ας το παραδεχτούμε αυτό, σημαίνει να δημιουργείς, όχι από το τίποτα, αλλά από το χάος· τα υλικά πρέπει καταρχήν να υπάρχουν: η έμπνευση μπορεί να δώσει σχήμα στη σκοτεινή, άμορφη ύλη, αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει την ίδια την ύλη.»

Η Μαίρη βυθίστηκε στη σιωπή ακούγοντας τις μακρές συζητήσεις του λόρδου Μπάυρον και του Σέλλεϋ, στις οποίες ήταν ένθερμη αλλά σχεδόν βουβή ακροάτρια. Οι δύο άντρες συζήτησαν διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες- για την Αρχή της ζωής, για τα πειράματα του Δαρβίνου- η νύχτα πέρασε, ως και η ώρα που γίνονται τα μάγια και μετά πήγαν όλοι για ύπνο.  Όταν η Μαίρη έγειρε στο μαξιλάρι της δεν κοιμήθηκε ούτε όμως ήταν πλήρως διαυγής. Η φαντασία της την κυρίευσε: με μάτια κλειστά έβλεπε τον χλωμό σπουδαστή να γονατίζει δίπλα στο αποκρουστικό πράγμα που είχε συναρμολογήσει.  Τι φοβερό πράγμα που είναι, σκέφτηκε η Μαίρη, ένας άνθρωπος να προσπαθεί να μιμηθεί τον μηχανισμό του Δημιουργού του κόσμου. Αλλά ακόμα πιο φοβερό, σκέφτηκε, είναι να αποτυπώσει κάποιος μια ιστορία για όλα αυτά. Τα φαντάσματα είναι βαρετά: το μόνο που ήθελε ήταν επινοήσει κάτι που να τρόμαζε τον αναγνώστη έτσι όπως είχε τρομάξει η ίδια.

Η Μαίρη σηκώθηκε, πήρε την πένα της το ίδιο βράδυ κι έγραψε: “Ήταν μια μελαγχολική νύχτα του Νοεμβρίου..» Έτσι γεννήθηκε ένα από τα πρώτα και πιο διάσημα αναγνώσματα της λογοτεχνίας φανταστικού τρόμου, το Φρανκενστάιν.

Ο Ελβετός επιστήμονας Φρανκενστάιν έφτιαξε ένα δημιούργημα, ένα σχεδόν τέρας, συναρμολογώντας ανθρώπινα μέλη. Αυτό που τον οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα ήταν το πάθος του για να ανακαλύψει την αρχή της Δημιουργίας και την ικανότητα να δίνει Ζωή.

Η Μαίρη Σέλλεϋ έγραψε ένα απλό, λιτό και απέριττο λογοτέχνημα για όλα αυτά, χρησιμοποιώντας μόνο τις αναγκαίες υπερβολές και χωρίς να υποκύψει σε άλλες που ίσως να αλλοίωναν την αισθητική, την πλοκή και την φιλοσοφική διάσταση του νοήματος που θέλησε να δώσει στην ιστορία.  Αυτά που διακυβεύονται  μέσα στο έργο είναι η μοναξιά, η αλαζονεία και η απελπισία του Δημιουργού και του δημιουργήματος του. Ο Δημιουργός (επιστήμονας Φρανκενστάιν) θα δημιουργήσει ένα ον και έπειτα θα τρομάξει μαζί του. Ο Δημιουργός αφήνει το δημιούργημα στο έλεος της μοίρας του, μια αναμφισβήτητα σκληρή μοίρα. Το τέρας του Φρανκενστάιν επιζητά αποδοχή. Επιζητά να είναι όμοιο με τους άλλους. Η διαφορετικότητα του διώκεται, αλλά το δημιούργημα είναι αποφασισμένο να επιβιώσει. Για να επιβιώσει όχι μόνο θα υποπέσει στο μίσος απέναντι στους μη ομοίους του αλλά θα αναζητήσει από τον Δημιουργό του να του φτιάξει έναν όμοιο με τον εαυτό του, μια σύντροφο, ως ύστατη πράξη συμφιλίωσης με τον τελευταίο και τον κόσμο.  Ο Φρανκενστάιν δεν θα ενδώσει σε αυτό το αίτημα του και θα γνωρίσει τον προμηθεϊκό τρόμο: Δημιούργημα εναντίον Δημιουργού.

Η Σέλλεϋ προσπάθησε να φτιάξει μια ιδιαίτερη ιστορία τρόμου  δίνοντας έμφαση στην ευθύνη του Δημιουργού πάνω στο δημιούργημα του. Η συγγραφέας ανακάτεψε την τράπουλα, χρησιμοποίησε τη φιλοσοφική διάσταση του μίσους απέναντι στο διαφορετικό, και την αντίδραση εκείνου που διώκεται, την αέναη ανάγκη του ανθρώπινου όντος να εκφράζεται μέσα από την ατομικότητα του αλλά παράλληλα να νιώθει μέρος του κόσμου. Την ανάγκη για αγάπη.

 

Προτείνουμε να διαβάστε το βιβλίο της Σέλλεϋ Φρανκεστάιν

103,763 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (κεφάλαια 40 & 41), του Γιώργου Πανόπουλου

«Και μη σας φαίνεται παράξενο. Γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός. Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα...

Close