Οι Καμπάνες του Καρόλου Ντίκενς, του Δημήτρη Μαραντίδη

By  |  0 Comments

Μια ιστορία για κάποιες καμπάνες,

Που ξεπροβόδισαν τον παλιό χρόνο

και καλωσόρισαν τον καινούργιο

 

Αν η ιστορία Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα, του Καρόλου Ντίκενς είναι διδακτική ως προς το εγκάρδιο μήνυμα των Χριστουγέννων, τότε οι Καμπάνες (Τhe Chimes) που γράφτηκε ένα χρόνο μετά (1844) είναι εξίσου διδακτική ως προς τη χαρά και ευδαιμονία που θα έπρεπε να νιώθουν όλοι για τον Νέο Χρόνο.

Έχουμε κι εδώ μια ghost ιστορία.  H προσωπική μου άποψη είναι πως ο Ντίκενς έχει γράψει αρκετές ghost ιστορίες, στις οποίες δεν δόθηκε η ανάλογη προβολή. Το μεταφυσικό στοιχείο είναι έντονο, κι όπως στα Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα όπου επισκέπτονται τον γερο-Σκρουτζ τρία πνεύματα τα Χριστούγεννα, έτσι κι εδώ, τα φαντάσματα από τις καμπάνες μεταφέρουν τον Τόμπι Βεκ στο παρελθόν και στο μέλλον. Είναι εκπληκτικό πόσο μοιάζουν αυτά τα δύο διηγήματα ως προς την δομή τους.  Ο Τόμπι Βεκ, λοιπόν, βρίσκεται αντιμέτωπος με κάποια στοιχειά που τον μεταφέρουν στο χρόνο και η συνέχεια είναι γνωστή για όποιον έχει επεξεργαστεί λίγο τον Κ. Ντίκενς: Φτώχεια, ευτέλεια, κοινωνική αδικία, σε υπερβολικό βαθμό όλα. Για την εποχή του όμως, όλα αυτά δεν ήταν τόσο υπερβολικά, ήταν μάλλον η καθημερινότητα.

Ο Τόμπι Βεκ πιστεύει πως έχει πεθάνει, και τα στοιχειά περιοδεύουν μαζί του στον χρόνο, εκεί θα δει τους δικούς του ανθρώπους να διώκονται από την άδικη μοίρα κι άλλα πολλά τέτοια. Ποιο είναι το νόημα μιας ακόμη ghost ιστορίας με διδακτικό χαρακτήρα; Μα τι άλλο, η συμμόρφωση και η λύτρωση.

Είναι σκληρή η ιστορία του Ντίκενς. Ίσως μια από τις σκληρότερες, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν περιέχει τίποτα από την περιπέτεια και τον τυχοδιωκτισμό που κατακλύζουν άλλες ιστορίες του και επειδή υπερτονίζει το άδικο και την σκληρότητα των προνομιούχων. Είναι τόσο εξοργιστική η απεικόνιση των τελευταίων και σε συνδυασμό με την ευτέλεια του Τόμπι και της οικογενείας του, ώστε αναρωτιέσαι συχνά ως αναγνώστης αν πρόκειται για αληθοφανή καταγραφή της πραγματικότητας της εποχής του Ντίκενς ή πρόκειται για μια ακόμα sentimental ιστορία φτωχών και κατατρεγμένων.

Από την άλλη πλευρά, τι θα ήταν οι ιστορίες του Ντίκενς χωρίς την γαϊδουρινή ακαμψία των προνομιούχων της βικτωριανής εποχής ή την κοινωνικοπάθεια διαφόρων της ίδιας, χωρίς την αναλγησία της ανώτερης τάξης και τον πλήρη αποτροπιασμό ως προς τους κοινωνικά αδύναμους;  Έχουμε κι εδώ αιχμηρές τοποθετήσεις για δικαστικό σύστημα της εποχής, για την εκτελεστική εξουσία, για τον τρόπο που συμπεριφέρονται –ας μας επιτραπεί η λέξη- οι πλούσιοι απέναντι στους φτωχούς. Βέβαια σήμερα αυτά έχουν λιγότερη αξία από τότε. Πολλές από τις ιστορίες τους Ντίκενς δεν συγκινούν στον βαθμό που γινόταν έναν και παραπάνω αιώνα πριν. Είναι λογικό.  Αυτό που μας έχει απομένει περισσότερο είναι η ατίθαση φύση του Όλιβερ ή του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, η πονηριά του κ. Ντόουκινγκς και η αστεία καρικατούρα του Σκρουτζ, οι εικόνες μιας βικτωριανής Αγγλίας και ίσως λίγα πράγματα ακόμα.

Παρόλα αυτά, το τέλος της ιστορίας σου αφήνει ένα αίσθημα χαράς, μια αισιοδοξία για τον ερχομό του νέου χρόνου, τονίζει την αξία των προσωπικών σχέσεων και την δυνατότητα να ζούμε τη στιγμή.  Είναι μια ακόμα νίκη της ζωής απέναντι στη φθορά. Ή καλύτερα προβάλλεται η αναγκαιότητα του να αρπάζεσαι από την ζωή, παρά την αναπόφευκτη φθορά. Μάλλον αυτό έκανε κι ο Κάρολος Ντίκενς παραμερίζοντας γύρω του όλη την αθλιότητα της εποχής του και μας έδωσε όλες αυτές τις ιστορίες αναπάντεχης νίκης.

 

 

54,702 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΣΤΑΜΑΤΗ στο Κολλέγιο Αθηνών-Ψυχικού

Στο σεμινάριο αυτό θα συμμετάσχουν άτομα που έχουν κάποια πρώτη εμπειρία με τη γραφή. Ο στόχος είναι μέσα από ασκήσεις,...

Close