Η Κατάργηση της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου ως Ταμπού, του Δημήτρη Μαραντίδη

By  |  1 Comment

Ένα χρόνο πριν ο Πάολο Κοέλο του οποίου ο Αλχημιστής έχει ήδη φτάσει 65 εκατομμύρια αντίτυπα, παρακάλεσε σχεδόν το κοινό του από την προσωπική του σελίδα στο Facebook αλλά και μέσα από το site του, να κατεβάσουν τα βιβλία του πειρατικά. Σίγουρα οι εκδότες του πάγωσαν.

Θα πει κανείς πως είναι πολύ εύκολο για κάποιον τόσο αναγνωρισμένο συγγραφέα να πετάει τα λεφτά του με τον ίδιο τρόπο που πετούσε κι ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο τα δικά του, στο ρόλο του Λύκου της Wall Street, από ουρανοξύστες και γιοτ. Ένας συγγραφέας που μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του, άγνωστος κι ασήμαντος ακόμα, περιμένοντας τα αποτελέσματα των πωλήσεων από τον εκδότη του, έχοντας όπως συμβαίνει σήμερα, δαπανήσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για την έκδοση μιας ποσότητας βιβλίων και μοχθώντας καθημερινά για τις παρουσιάσεις του βιβλίου του, θα είχε βγει έξω από τα ρούχα του :“Ανάθεμα αυτόν τον Πάολο Κοέλο και το σύμπαν του που συνωμοτεί.” Ίσως να έλεγε στο τέλος.

Σήμερα, γίνεται μεγάλη συζήτηση πάνω στην Ενιαία Τιμή Βιβλίου στη χώρα. Σύσσωμος ο συγγραφικός και γενικότερα κόσμος της λογοτεχνίας προτάσσει τα στήθη του για να μην αλλάξει τίποτα πάνω σε αυτό. Και καλά κάνει. Η κατάργηση της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου ίσως αποβεί μοιραία για το ίδιο το βιβλίο, το αναγνωστικό κοινό, τους συγγραφείς αλλά και τους εκδοτικούς οίκους. Συμφωνούμε όλοι, σε μια εποχή ήδη δύσκολη για τη λογοτεχνία στη χώρα, κανείς δεν θα ήθελε καρτέλ στην λογοτεχνία και τις τιμές στα ύψη. Όμως, η Ενιαία Τιμή Βιβλίου υπάρχει κυρίως για να μη συμβαίνει έκπτωση στην τιμή του. Τι έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια για να ανοίξουμε την αγορά του βιβλίου σε εκείνο το επίπεδο άλλων προηγμένων χωρών;

Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο για το τρόπο με τον ίδιο η Γερμανία διατηρεί τις πωλήσεις των μικρών εκδοτικών οίκων, ακριβώς με το να μην αφήνει την ελεύθερη αγορά να εισβάλλει στις τιμές. Η πολιτική  αυτή της Γερμανίας δεν εφαρμόζεται μόνο στη Λογοτεχνία. Το Γερμανικό κράτος έχει αποκλείσει κάθε δυνατότητα αυτό-οργάνωσης μέσα στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς και φυσικά έχει αποκλείσει δια παντός την πειρατεία. Στη χώρα αυτή, η πολιτική των αποκλεισμών και ορίων είναι έντονη, το Υoutube έχει μεταμορφωθεί σε ένα σύμπαν αποκλεισμών, κανείς πλέον δεν μπορεί να δανειστεί dvds με μηδαμινό χρόνο επιστροφής και πριν πληρώσει ή να κατεβάσει ταινίες και σε πολλές περιπτώσεις μουσική.  Είναι ηλίου φαεινότερο πως οι Γερμανοί δεν αφήνουν ευρώ να πέσει κάτω, εκμεταλλεύονται την αγορά μέχρι εκεί που πάει ενώ έχουν συρρικνώσει την πειρατεία.

Στο μυαλό μου έρχονται οι δικές μας καμπάνιες εδώ στην Ελλάδα όταν ο καλλιτεχνικός κόσμος της μουσικής έβγαινε σε ακριβοπληρωμένες διαφημίσεις μεγάλων καναλιών, τις οποίες πλήρωνε αδρά, να καταγγείλει την πειρατεία ή οποιαδήποτε καπήλευση του πνευματικού έργου. Θα συμφωνήσω πάλι εν μέρη, αλλά  υπάρχει και το επιχείρημα εκείνο που λέει πως το πνευματικό έργο  έγινε ξαφνικά ιδιαίτερα ακριβό. Για να γυρίσουμε στα δικά μας, τη Λογοτεχνία, το επιχείρημα της  κατάργησης της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου είναι ένα μέτρο που δεν εκφυλίζει τόσο το πνευματικό έργο όσο και τους πολλούς ανθρώπους που μοχθούν γιαυτό, παρ όλη την απραξία του παρελθόντος και του παρόντος για την προώθηση του έργου αυτού ,αφού τα βιβλία δεν διατίθενται ηλεκτρονικά στο βαθμό που θα έπρεπε, τα βιβλία δεν αγοράζονται ηλεκτρονικά όσο θα πρεπε, βιβλία που οι τιμές τους έχουν ελάχιστη διαφορά ηλεκτρονικά από όταν θα τα αγόραζες από κάποιον εκδοτικό οίκο.

Επίσης είμαι πολύ επιφυλακτικός αν η κατάργηση της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου τελικά δεν βοηθήσει τις πωλήσεις. Ίσως, λέω, ίσως να σκεφτούμε ότι τόσο η αγορά του Βιβλίου όπως κάθε άλλη αγορά αυτό-οργανώνεται σύμφωνα με τις καταναλωτικές συνήθειες του κοινού κι όχι από τους όρους που βάζει η ίδια. Για να επιτύχει όμως αυτό χρειάζονται  πάντα εναλλακτικές, χρειάζεται να ορίζει τις συνθήκες το καταναλωτικό κοινό.  Παρόλο που καταλαβαίνω την χρησιμότητα της Ενιαίας Τιμής, αντιλαμβάνομαι επίσης το δικαίωμα του να ορίζει κάθε λιανοπωλητής την τιμή στην οποία θέλει να πουλήσει, κάτι το οποίο κατά την ταπεινή μου άποψη θα βοηθούσε το βιβλίο, το συγγραφικό έργο, τους συγγραφείς και του λιανοπωλητές αλλά και τον ίδιο τον αναγνώστη. Πρέπει, λοιπόν, να αποτρέψουμε στον εαυτό μας  να σκέφτεται το πνευματικό έργο,το οποίο θέλουμε και πρέπει να διατηρήσουμε ως αξία δημιουργίας  και φιλοτεχνίας, με κειμήλιακες λογικές. Να προσπαθήσουμε να σκεφτούμε επαρκώς διευρυμένα, να καταλάβουμε πως τόσο το πνευματικό έργο όσο και τα συμφέροντα όλων ποτέ δεν εκπίπτουν παρά μόνο όταν οι κοινωνίες αδυνατούν να γευτούν τον πνευματικό πλούτο, να τον κάνουν κτήμα τους και να τον ενσωματώσουν δημιουργικά μέσα στις ανάγκες  και την καθημερινότητα τους.

 

 

 

1,114 total views, 2 views today

Σχόλια

Σχόλια

1 τα σχολιά σας..

  1. Pingback: Η Κατάργ&eta...

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Κέιτ Ντι Καμίλο: «Είναι ευκολότερο να γράψεις από το να μην γράψεις.» της Κατερίνας Χαδίνη

Ο Ντάνιελ Χάντλερ, μιλά με την Πρέσβειρα Νεανικής Λογοτεχνίας και πρόσφατη νικήτρια του Μεταλλίου Τζον Νιούμπερι, Κέιτ Ντι Kαμίλο.  ΝΧ:...

Close