Η Πανέμορφη και Καταθλιπτική Άνν Σέξτον, του Δημήτρη Μαραντίδη

By  |  0 Comments

 

Βρήκα τις ζεστές σπηλιές στο δάσος,

τις γέμισα με κατσαρολικά, κουζινομάχαιρα και ράφια,

ντουλάπια και μεταξωτά, αμέτρητα αγαθά.

Μαγείρευα για τα σκουλήκια και τα ξωτικά.

Γκρίνιαζα, έβαζα τα πάντα πάλι σε σειρά.

Μια τέτοια γυναίκα την παρεξηγούν.

Έχω υπάρξει ον του είδους τη

 

Το Είδος της

Η Anne Gray Harvey γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη το 1928. Υπήρξε μια εμφανίσιμη γυναίκα που είχε δουλέψει ως μοντέλο για το Πρακτορείο Χαρτ της Βοστώνης. Η Άνν δεν γνώριζε την δημιουργική της κλίση μέχρι τα 30 της χρόνια. Συνήθιζε να μεγαλώνει παιδιά, θύμα όπως αναφέρει η ίδια του Αμερικάνικου Ονείρου. Στο ποίημα της Ρούχα γράφει:

 

“Θα πάρω και τη φούστα της εγκυμοσύνης μου του ενάτου μήνα,

παράθυρο για της αγάπης την κοιλιά

απ’ όπου ξεπετάχτηκαν ένα, ένα τα μωρά σαν μήλα,

 στο εστιατόριο σπάσανε τα νερά,

 φτιάχνοντας ένα σπίτι θορυβώδες

 όπου θα ‘θελα να πεθάνω.”

 

H Άνν, τώρα πια Σέξτον μετά το γάμο της με τον  Άλφρεντ  Μούλλερ Σέξτον, γνωστό και ως ‘Kayo’, καταρρέει. Η κατάθλιψη που την ταλαιπωρούσε χρόνια της χτυπάει ολοένα και πιο συχνά την πόρτα. Ο γάμος της καταστρέφεται. Η Άνν στρέφεται στην ποίηση ύστερα από προτροπές του γιατρού της. Η ποίηση της σαρκική και  χθόνια, βγάζει τα σωθικά της και τα κάνει ποίηση. Μιλάει ανοιχτά για τις απόπειρες αυτοκτονίας, την εμμηνόρροια, τον αυνανισμό, την έκτρωση, τις συζυγικές σχέσεις, τις άμεσα συναισθηματικές σχέσεις που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, τη μοιχεία, το θάνατο. Η Άνν επικαλείται το παρελθόν και το μέλλον, από την  ζωή στα προάστια κατευθείαν ψυχιατρικές κλινικές:

«Άγγελε των παραθαλάσσιων σπιτιών και των πικ νικ ξέρεις να ρίχνεις πασιέτζα; Πενήντα δύο κόκκινα και μαύρα και να φταίω μόνο εγώ. Το αίμα μου βουητό σφηκοφωλιάς. Κάθομαι στην καρέκλα της  κουζίνας σ’ αυτή την παρτίδα για έναν. Τ’ ασημικά ίδια πάντοτε εδώ, το ποτήρι και της ζάχαρης το μπολ. Ακούω τα πνευμόνια μου να εισπνέουν, να εκπνέουν τον αέρα όπως στις εγχειρίσεις. Μα δεν μου απόμεινε κανείς να μιλήσω αυτή τη μέρα. Κάποτε ήμουν ζευγάρι. Ο βασιλιάς μου κι η βασίλισσα μαζί με τυρί και ψωμί και παγωμένο κρασί Rοckport ροζέ. Κάποτε έκανα ηλιοθεραπεία γυμνή, μαυρισμένη και λεπτή παρατηρώντας τα παιδικά κότερα να περνούν, φλερτάροντας στίφη τουριστικών λεωφορείων. Κάποτε το μπρέκφαστ αποκαλούσα πιο σέξυ γεύμα της ημέρας. Κάποτε να με συλλάβουν προκαλούσα στην πορεία ειρήνης στη Washigton. Κάποτε είχα θράσος νεαρού κι άφηνα όλους όσους δεν μου ταίριαζαν στα κρύα του λουτρού.»

Σε ένα ποιητικό εργαστήρι γνωρίζει την Σύλβια Πλαθ. Οι δυο ποιήτριες συνδέονται με βαθιά φιλία. Η Άνν θα γράψει για τον θάνατο της Σύλβια που επίσης έπασχε από κατάθλιψη. Η ποίηση της γίνεται  γνωστή  σε ολόκληρες τις ΗΠΑ.  Το 1967 κερδίζει το Βραβείο Πούλιτζερ για την συλλογή της Live or Die. H Σέξτον είναι πλέον μια διασημότητα στις ΗΠΑ που ανοίγει το δρόμο στην γυναικεία ποίηση αλλά και γυναικεία ζητήματα μέσω της ποίησης της  που μέχρι  τότε ήταν ταμπού για την κοινωνία  της Αμερικής.

Ξυπόλητη

γίνομαι ένα μικρό τύμπανο

πάνω-κάτω στην πλάτη σου

Τα πρωινά τρέχω μες στο σπίτι

για να με κυνηγήσεις

Τώρα με πιάνεις από τους αστράγαλους

Τώρα ανεβαίνεις πιο πάνω στα πόδια μου

και έρχεσαι να με καρφώσεις

στο σημείο της πείνας μου

 

Ξυπόλυτη, (Barefoot)

Για στηθόδεσμο

(χρειάζεται να το αναφέρω;)

εκείνο το ενισχυμένο μαύρο που μόλις το ‘βγαλα

με χλεύασε ο εραστής μου.

«Πού πήγε το υπόλοιπο;» μου είπε

 

Ρούχα

 

Μερικές γυναίκες παντρεύονται σπίτια.

Το σπίτι είναι ένα άλλο είδος δέρματος.

Έχει καρδιά,

στόμα, συκώτι και συσπάσεις των εντέρων.

Οι τοίχοι είναι σταθεροί και ροζ.

Όλη τη μέρα είναι στο πόδι

να καθαρίζει με προσήλωση.

Ο άντρας με τη βία εισβάλλει και σαν τον Ιωνά

η μάνα του από σάρκα τον ρουφάει.

Μια γυναίκα είναι η δική της μάνα.

 

Νοικοκυρά ,Όλοι οι ακριβοί μου, 1962 (απόσπασμα)

Έπειτα από πολλούς εγκλεισμούς στις ψυχιατρικές κλινικές η Άνν Σέξτον δεν θα αντέξει. Η ποίηση της που λειτούργησε εξομαλυντικά για την ασθένεια της δεν θα την  βοηθήσει περισσότερο. Αυτοκτόνησε το 1974, αφού είχε κερδίσει τον θαυμασμό του Ρόμπερτ Λόουελλ, της στενής φίλης Μαξίν Κούμιν, του Τζέιμς Ντίκεϋ, της Τζόυς Κάρολ Όουτς και της Σύλβια Πλαθ μεταξύ άλλων. Είναι θαμμένη στο Νεκροταφείο και Κρεματόριο Φόρεστ Χιλλς στην Τζαμάικα Πλέιν στη Βοστώνη της Μασσαχουσέτης.

Είμαι στα δύο κομμένη

αλλά θα με νικήσω.

Θα ξεθάψω την περηφάνια μου.

Θα πάρω το ψαλίδι

και θα κόψω τη ζητιάνα.

Θα πάρω το λοστό

και θα ξεσφηνώσω τα σπασμένα

κομμάτια του Θεού από μέσα μου.

Σαν ένα παζλ

θα τον συναρμολογήσω πάλι

με την υπομονή ενός σκακιστή.

 

Εμφύλιος πόλεμος, Η φριχτή κωπηλασία προς τον Θεό (1975)

Έργο

To Bedlam and Part Way Back (1960)

All My Pretty Ones (1962)

Live or Die (1966) – Κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ το 1967

Love Poems (1969)

Transformations (1971)

The Book of Folly (1972)

The Death Notebooks (1974)

The Awful Rowing Towards God (1975; μετά θάνατον)

45 Mercy Street (1976; μετά θάνατον)

Words for Dr. Y. (1978; μετά θάνατον)

 

 Πηγές: http://el.wikipedia.org

4,981 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Κάτι τρέχει με τη Βιβλιοθήκη…, της Ιωάννας Ντέντε

Τι συμβαίνει όταν μια μικρή βιβλιοθήκη κερδίσει το Βραβείο «Πρόσβαση στη Μάθηση» 2010 από το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates...

Close