Kate Tempest- Η ποιήτρια του δρόμου, της Ελισάβετ Παπαλεξοπούλου

By  |  0 Comments

Θέλω να μιλήσω σ’ αυτούς που δε θέλουν να μ’ ακούσουν

Το 2013 μια νεαρή ποιήτρια κέρδισε το βραβείο Ted Hughes για την απαγγελία του έργου της Brand New Ancients που περιγράφει την ενσάρκωση των παλιών θεών στα μέλη δύο σύγχρονων λονδρέζικων οικογενειών. Στα πρώτα δευτερόλεπτα που την έβλεπε κανείς, πριν ανοίξει το στόμα της, αναρωτιόταν: Τι δουλειά έχει μια μικρόσωμη κοπέλα 28 χρονών με προφορά Νοτίου Λονδίνου και φαρδιά-ράπερ παντελόνια σε απονομές βραβείων, συναθροίσεις ποιητών και στα μεγάλα λονδρέζικα θέατρα; Όταν όμως ξεκινήσε να απαγγέλει η απάντηση ήταν απλή και σίγουρη. Η Kate Tempest είναι η φωνή της γενιάς της.

Γεννήθηκε σε μια φτωχή πολυπληθή οικογένεια στο Μπρόκλεϊ στο Νότιο Λονδίνο κι από τα 16 της αποζητούσε ένα κοινό απεγνωσμένα. Η ίδια περιγράφει σε συνεντεύξεις πως ραπάριζε μπροστά στους επιβάτες στα λεωφορεία και τσακωνόταν στα μπαρ για να της δώσουν για λίγο το μικρόφωνο. Με πλήρη αδιαφορία για τις συνηθισμένες κατηγοριοποιήσεις εξηγεί πως έμαθε να καταλαβαίνει «τη λογοτεχνία και την ποίηση μέσα από το χιπ χοπ». Από εκεί στράφηκε στην κλασσική αγγλόφωνη λογοτεχνία και ξεκίνησε να γράφει ποιήματα και να τα απαγγέλει μπροστά σε ακροατήριο. Μέσα σε πολύ λίγο χρόνο έγινε θρύλος στην underground σκηνή του Λονδίνου και σιγά-σιγά άρχισε να προκαλεί το ενδιαφέρον του λογοτεχνικού κατεστημένου. Έγραψε έργα για τη Royal Shakespeare Company και το BBC και έλαβε μέρος σε πολλά από τα φεστιβάλ για performers της Μεγάλης Βρετανίας. Κι όλα αυτά τα στοιχεία λένε πολλά, αλλά δεν σου δίνουν εικόνα για την ποίηση της Kate Tempest αν δεν ακούσεις τη φωνή της.

Αυτή τη βραχνιασμένη φωνή που σου σαρώνει το μυαλό και δε σ’ αφήνει να ακούσεις τίποτα άλλο. Παρά μόνο το παραλήρημά της. Λέξεις που ενώνονται ορμητικά και πλάθουν ποιήματα-διηγήσεις. Προτάσεις που αναφλέγονται μέσα στο μυαλό σαν πυροτεχνήματα και λίγο πριν εξαφανιστούν για πάντα στο σκοτάδι αφήνουν πίσω τους εικόνες ζωντανές και οδυνηρές. Ένα μαγικό αμάλγαμα μεταξύ λυρικής ποίησης και χιπ χοπ, οι στίχοι της είναι τρυφεροί και άγριοι όπως του αγαπημένου της ποιητή William Blake, αλλά απαγγέλλονται λαχανιασμένα με την αγωνία ενός ράπερ. Κι αν αυτή η γενιά νιώθει την αγριότητα ενός κόσμου που αλλάζει δίχως έλεος η Kate Tempest είναι εδώ για να ουρλιάξει με τρυφερότητα εκ μέρους της.

 

Kate Tempest – Cannibal Kids

2,940 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Ο «ανυπεράσπιστος» Ντίνος Χριστιανόπουλος: ποιήματα ποιητικής, του Μάριου-Κυπαρίσση Μώρου

Η ποίηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου, μεστή εικόνων και συναισθημάτων, έχει απασχολήσει την κριτική για πολύ καιρό· το έργο του Δ....

Close