Mέγιστο ίχνος, του Δημήτρη Σωτάκη [ Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, Το ελάχιστο ίχνος ]

By  |  0 Comments

Το σημαντικότερο επίτευγμα στο τελευταίο βιβλίο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη είναι ότι μέσω της αφήγησής του, αποδεικνύει ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο, απαλλαγμένο από συμπλέγματα και λογοτεχνικά κλισέ.

Για μένα, αυτό είναι το θεμέλιο που ακριβώς χρειάζεται κανείς, για να χαρακτηριστεί πραγματικός συγγραφέας. Τα υπόλοιπα-που είναι εξαιρετικά-έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Το «Ελάχιστο Ίχνος» δεν είναι ένα βιβλίο που κραυγάζει την ανάγκη του να συνομιλήσει με τις ανθρώπινες υπαρξιακές ανάγκες, δε σε καλεί σε έναν επιτηδευμένο προβληματισμό και σίγουρα δεν πασχίζει να γίνει αρεστό στους ενδεχόμενους αναγνώστες του. Τα εν λόγω στοιχεία, αν μη τι άλλο, σχηματοποιούν ένα συμπαγές υπόστρωμα, στο οποίο θα ακουμπήσει η-κατά κάποιο τρόπο-διασκεδαστική ιστορία που αφηγείται ο συγγραφέας.

Κεντρικός ήρωας ο Αυγουστίνος Ψυχός, ο οποίος στα τριάντα του και μετά από μια συμβατική ζωή, αποφασίζει να ασχοληθεί με την υποκριτική. Αν και το ταλέντο του δεν είναι αρκετό για να τον ξεχωρίσει ανάμεσα στους υποψήφιους συναδέλφους του, μέσω της ισχυρής προσωπικότητάς του, καταφέρνει τελικά να κερδίσει φήμη ως σκηνοθέτης και θιασάρχης. Η διαδρομή του στα θεατρικά δρώμενα, ωστόσο, δεν είναι ο βασικός άξονας της ψυχοσύνθεσής του και, κατά συνέπεια, του ίδιου του βιβλίου.

Η πλοκή παρεκκλίνει σε πολλές ενδιαφέρουσες παραμέτρους, που από την αρχή του μυθιστορήματος καθορίζουν την ταυτότητα του ήρωα. Μια εμβόλιμη ιστορία αναζήτησης της πραγματικής του μητέρας, η ερωτική του έλξη για την «ασχήμια», που αποκτάει σάρκα και οστά στο πρόσωπο της Βιολέτας, μιας νεαρής γυναίκας με έντονη δυσμορφία,  είναι τα συστατικά μιας ιστορίας που θα μπορούσε να αποτελέσει το υλικό για μια ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, μιας φαινομενικά μελό ιστορίας, που όμως κρύβει μέσα της το μοναδικό ταλέντο του Χατζηγιαννίδη να παντρεύει την υπερβολή με την απλότητα, το παράδοξο με το γήινο και το χειροπιαστό.

Η ανάπτυξη της πλοκής είναι γρήγορη, αλλά όχι βιαστική, οι προσωπικότητες των ηρώων είναι «φορτωμένοι» με ένταση, όμως σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζονται καρικατούρες ή πλαστοί, ο συγγραφέας ξέρει να ζυγίζει το γραπτό του και-το σπουδαιότερο-ξέρει πώς κορυφώνεται η διήγηση και ο μυθιστορηματικός παλμός.

Ένα αληθινό μυθιστόρημα.

elachistoichnos

Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης-Το ελάχιστο ίχνος-Το Ροδακιό σελ.323

4,876 total views, 3 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Έναντι 14,2 εκατ. δολαρίων πωλήθηκε το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στις ΗΠΑ!

Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό βιβλίο με ψαλμούς, το «Bay Psalm Book» - Τυπώθηκε το 1640 στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης και...

Close