Μια ζωή σε χίλιες σελίδες, του Δημήτρη Σωτάκη

By  |  0 Comments

Έχοντας στις αποσκευές του έναν ολόκληρο εαυτό, ο συγγραφέας πασχίζει μανιωδώς με κάθε τρόπο να δώσει, μέσω του έργου του, το προσωπικό του στίγμα.

Αν μένει ήσυχος στη θέση του για να το πετύχει ή αν επιλέξει να ουρλιάζει για να τα καταφέρει, δεν έχει και μεγάλη σημασία. Η αλήθεια είναι ότι θα επιστρατεύσει ό,τι διαθέτει το οπλοστάσιό του για να καταδείξει την προσωπική του αλήθεια και την ιδιαίτερη οπτική του γωνία για τη ζωή. Αν το σκεφτεί κανείς καθαρά, όσα γνωρίζει κανείς για έναν συγγραφέα, δεν είναι παρά οι ιστορίες που σκαρφίζεται, οι ιδέες που μοιράζεται και η κοσμοθεωρία που γεννά, μέσω της δουλειάς του, μέσω των δημοσιευμένων σελίδων του. Το αναγνωστικό κοινό σχηματίζει την άποψή του για αυτόν, κρίνοντας το περιεχόμενο τους, τις επανεμφανίσεις του στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, εν ολίγοις είναι σχεδόν τρομακτικό το γεγονός, ότι οι αναγνώστες έχουν μια εικόνα για τον συγγραφέα, την οποία εκείνος «κατευθύνει» και την τροφοδοτεί ολοένα με νέα στοιχεία, σε σχέση με όσα έχει να πει. Και λέω τρομακτικό, διότι, ουσιαστικά, μια ολόκληρη ζωή βρίσκεται εγκλωβισμένη σε αυτές τις σελίδες, ο συγγραφέας πρακτικά δεν υπάρχει, είναι ένας αόρατος άνθρωπος, δεν είναι καν άνθρωπος, είναι συγγραφέας και μόνο αναφορικά με αυτή του την ιδιότητα, γίνεται αντιληπτός. Με αυτή την έννοια, η ζωή του έξω από το μυθιστορηματικό του πλαίσιο εξαφανίζεται κάτω από το ιστορικό βάρος μιας περσόνας που δημιουργείται μέσω των γραπτών του ή καλύτερα από την αντανάκλαση αυτών στους αναγνώστες.

Η ερώτηση που γεννάται είναι η εξής: «Χωράει μια ζωή σε χίλιες σελίδες, μπορεί η ζωή ενός ανθρώπου να σχηματοποιηθεί και να «τακτοποιηθεί» στο αυστηρό πλαίσιο που βρίσκεται το έργο του; Οι απόψεις, η ικανότητα να χτίζεις φανταστικούς κόσμους, το χάρισμα της αφήγησης, όλα αυτά τα στοιχεία, είναι ζωή;

Είναι εαυτός;

Ή μήπως μια ειδική συνθήκη, κάτω από την οποία κινείται ο λογοτέχνης; Και πώς κρίνεται, τελικά, η δράση του; Με βάση την μυθοπλαστική του ευελιξία, τον τρόπο που αποτυπώνει τη ζωή με λέξεις ή με μια αβάσιμη υποψία ότι όσα γράφει, τα γράφει για να αφήσει το αποτύπωμά του στον κόσμο;

2,928 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
”Μέλι Κόλλησε στα Χείλη”. Η Ασημένια Σαράφη γράφει για το μυθιστόρημα του Μάνου Κοντολέων

«Όταν είμαι – ή θέλω να είμαι – αισιόδοξος», σημειώνει κάπου ο Μάνος Κοντολέων, «τότε γράφω για παιδιά… Όταν ονειρεύομαι...

Close