Ο καθημερινός «φασισμός» με τα μάτια ενός συγγραφέα, της Ιωάννας Ντέντε

By  |  0 Comments

Η χαμένη τιμή της Καταρίνας Μπλουμ, Heinrich Böll

Τι μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στη δολοφονία; Έναν άνθρωπο έντιμο, εργατικό, ηθικό. Η ατίμωση, ο διασυρμός, η απελπισία.

Όλα αυτά τα στοιχεία συνέτειναν στο να δολοφονήσει μια γυναίκα τον δημοσιογράφο που της κατέστρεψε τη ζωή. Αναφέρομαι στο βιβλίο του Χάινριχ Μπελ (Heinrich Böll) ¨Η χαμένη τιμή της Καταρίνας Μπλουμ¨, στο οποίο εξετάζεται η ανοχή και αντοχή του ατόμου στον διασυρμό του από τον κίτρινο τύπο.

Ένα μέρος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είχε πάντα την ικανότητα να χειραγωγεί την κοινή γνώμη, να την οδηγεί έντεχνα στο δρόμο που αποφασίζει, πολλές φορές απλά και μόνο επειδή μια παραπλανητική είδηση πουλάει περισσότερο. Σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η αυξημένη ροή πληροφοριών στο ίντερνετ έχουν μεγιστοποιήσει το πρόβλημα καθώς δεν είναι πάντα δυνατός ο έλεγχος της ποιότητας της εκάστοτε πληροφορίας, με αποτέλεσμα πολλές φορές να διαστρεβλώνονται απόψεις και γεγονότα.

Με το συγκεκριμένο θέμα θέλησε, πριν αρκετά χρόνια, να καταπιαστεί και ο βραβευμένος με Νόμπελ λογοτεχνίας Χάινριχ Μπελ στο συγκεκριμένο του έργο. Η οπτική γωνία από την οποία εξετάζει την ιστορία είναι τουλάχιστον πρωτότυπη. Η αφήγηση γίνεται σε τρίτο πρόσωπο, αποφεύγοντας υπερβολές και λεπτομέρειες για τον φόνο. Η ουσία είναι πίσω από την είδηση. Η αφήγηση θυμίζει ντοκιμαντέρ, περιγράφοντας απλά τα γεγονότα που οδήγησαν στην σύγχυση της ηρωίδας και στην απόφαση της να αφαιρέσει μια ζωή. Μέρα με τη μέρα παρακολουθούμε την Καταρίνα να συνθλίβεται ψυχολογικά από τον διασυρμό της, χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα για να τον αποτρέψει. Η αστυνομία δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να την βοηθήσει αν και είναι ενήμερη για όλα συμβαίνουν, ακόμα και στο παρασκήνιο.

Ο συγγραφέας δεν έχει καμία διάθεση να κριτικάρει την συμπεριφορά της Καταρίνας και την τρομερή, όσο κι αναπόφευκτη, ενέργεια της. Αντίθετα, επικρίνει σημαντικά την κατάσταση του τύπου στην δεκαετία του ’70, θέλοντας να δείξει την αναξιοκρατία που υπήρχε, τη χειραγώγηση του κοινού και την προπαγάνδα που υφίστατο κάθε άτομο για πολιτικούς και μη σκοπούς. Και το κάνει απόλυτο κατανοητό ήδη από την αρχή του βιβλίου γράφοντας ότι «τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου είναι φανταστικές. Οι όποιες ομοιότητες δεν είναι ούτε σκόπιμες, ούτε τυχαίες, αλλά αναπόφευκτες…». Έχοντας ζήσει ο ίδιος τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο αλλά και την κατάσταση της μεταπολεμικής Γερμανίας, έχει την ανάγκη να να θίξει την ζωή των ανθρώπων εκείνης της περιόδου, κάτι που είναι εμφανές και στο σύνολο του έργου του.

Είναι ένα από τα διασημότερα βιβλία του Μπελ που καταφέρνει να αφουγκραστεί απόλυτα την κοινωνία της εποχής του αλλά, παράλληλα, να συγχρονιστεί απόλυτα και με το σήμερα. Επιπλέον, πετυχαίνει ένα από τους σκοπούς, έστω και έμμεσους, της λογοτεχνίας, να επισημαίνει στοιχεία των καιρών και της ιστορίας της εκάστοτε κοινωνίας, πόλης, χώρας.

Υ.Γ. Το συγκεκριμένο βιβλίο έχει διασκευαστεί σε μια υπέροχη παράσταση της θεατρικής ομάδας “Ubuntu”, που είχα την τύχη να παρακολουθήσω πρόσφατα. Η παράσταση είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό της Αθήνας που παρουσιαζόταν τα δύο τελευταία χρόνια, ενώ φέτος περιοδεύει στην Ελλάδα. Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εύκολα στο ίντερνετ.

 

731 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Ο Παπαδιαμάντης και τα ξένα ήθη, του Παντελή Λιάκα

«Το έπ' έμοι, ενόσω ζω, και αναπνέω καί σωφρονώ, δεν θα παύσω να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να...

Close