Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (κεφάλαια 9-10), του Γιώργου Πανόπουλου

By  |  0 Comments

«Και μη σας φαίνεται παράξενο. Γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.

Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα όταν και οι υπηρέτες του σατανά μεταμφιέζονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης.

Το τέλος τους θα είναι ανάλογο με τα έργα τους.

Σας επαναλαμβάνω. Μη με θεωρήσει κανείς ανόητο.

Αν όμως δε γίνεται αλλιώς, πάρτε με για ανόητο ώστε να καυχηθώ κι εγώ για λίγο.»  (Επιστολή Β‘ προς Κορινθίους, κεφ.11, 14-16.)

 

 

  ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ

 

Η χθεσινή εξομολόγηση δίχαζε. Οι φωνές που δικαιολογούσαν τις πράξεις του απόστολου Κυρίου χαμήλωσαν. Κι αυτό για δύο λόγους. Αρχικά, το έγκλημα για το οποίο ο φρενήρης δολοφόνος κατηγορούσε τον Ευστράτιο Σταματόπουλο ήταν η μοιχεία, η οποία είχε αποποινικοποιηθεί στην Ελλάδα εδώ και τριάντα τρία χρόνια και η κοινωνία την είχε, αν όχι απενοχοποιήσει, πάντως απαλλάξει στη συνείδησή της από την ποινική ευθύνη. Έπειτα, ο απόστολος Κυρίου έκανε κι αυτός ένα λάθος: έριξε ευθύνες σε έναν άνθρωπο που ταλαιπωρήθηκε από τη ζωή επειδή θέλησε να φέρει στον κόσμο έναν απόγονο. Κι η παραίτησή του από την εκκλησία τον εξύψωσε στα μάτια του κόσμου.

 

*****

Ο απόστολος Κυρίου γονάτισε μπροστά στο σταυρό και προσευχήθηκε:

«Κύριε, ανέλαβα με χαρά την αποστολή που μου ανέθεσες. Μου ζήτησες να εξαγνίσω την εκκλησία σου. Να πάρω το φραγγέλιο και να πετάξω έξω όλα τα μιάσματα που λερώνουν τον οίκο σου! Να τιμωρήσω με πυρ όλους αυτούς που εκμεταλλεύονται τη διδασκαλία σου και πλουτίζουν, όλους αυτούς που παραποιούν τη διδασκαλία σου προς όφελός τους, όλους αυτούς που στέκονται στον άμβωνα και υποκρίνονται, χρησιμοποιούν τη θέση τους για να χειρίζονται ανθρώπους, όλους αυτούς που δε σεβάστηκαν το Πνεύμα το Άγιο και βλαστήμησαν το όνομά σου! Γιατί, Κύριε, εσύ ο πάνσοφος, ο παντογνώστης, με οδήγησες σε ένα λάθος; Αυτή η δοκιμασία μου κόστισε… Τώρα οι πιστοί σου θα αμφιβάλλουν ότι επικοινωνείς μαζί μου! Τώρα θα πιστέψουν ότι είμαι ένας τρελός! Τι πρέπει να κάνω για να τους αποδείξω ότι δεν είμαι; Να τους φανερώσω τις βουλές σου; Ότι εσύ με εξουσιοδοτείς, Κύριε;»

Τα μάτια του γυάλισαν και μια έκφραση χαράς απλώθηκε στους μύες του προσώπου του· σαν παιδί που έκανε ζημιά και άκουγε έξω από την πόρτα του δωματίου του να ετοιμάζονται οι γονείς του να το τιμωρήσουν, αλλά όταν μπήκαν του έφεραν σοκολάτες. Ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Κι έπρεπε να το κάνει γρήγορα.

 

*****

Η Εύα υποδέχθηκε το αγόρι στο γραφείο της. Τον έλεγαν Θεόφιλο Καζάκο. Ήταν 21 χρονών αλλά η παιδική φυσιογνωμία του δεν το φανέρωνε καθόλου. Ήθελε να ενταχθεί στην Όαση και -παρόλο που η πρώτη συνεδρία είχε ήδη λάβει χώρα- τον αποδέχτηκε. Ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα υγείας που είχε τον ωθούσε στη μοναξιά κι έτσι έκαναν μια πολύ ευχάριστη συζήτηση μεταξύ τους.  Αύριο το απόγευμα θα ήταν το ένατο μέλος στην ομάδα της.

 

*****

Η αστυνομία δε χαιρόταν με την αποφυγή ενός εγκλήματος. Η Βασιλική ανησυχούσε τι θα γινόταν αν ο απόστολος Κυρίου αποφάσιζε να σκοτώσει όλους αυτούς που παραβίαζαν τις δέκα εντολές. Αυτομάτως ψεύτες, μυχοί κι απατεώνες θέτονταν υπό απειλή. Τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις τις έκανε ο Μάρκος. Πίστευε ότι η χθεσινή παταγώδης αποτυχία του απόστολου Κυρίου θα τον ντρόπιαζε. Ίσως τον προκαλούσε να βιαστεί και να κάνει άμεσα το νέο του έγκλημα. Ίσως μάλιστα, αυτή τη φορά να μην έστελνε ούτε προειδοποίηση. Φοβόταν ότι σχεδίαζε κάτι πολύ αιφνιδιαστικό.

 

*****

Ο Χριστόφορος αποκάλυψε στον Τίμο την πρόθεσή του να συγκαλέσει εκτάκτως τη Διαρκή Σύνοδο. Δύο φόνοι κι ένας αποφευκταίος ήταν αρκετοί για να πλήξουν το κύρος της εκκλησίας. Η εκκλησία δεν ήταν αυτή που παρουσίαζε αυτός ο μανιακός. Στους κόλπους της υπήρχαν άνθρωποι ενάρετοι και θεόπνευστοι. Η πίστη των χριστιανών δεν έπρεπε να κλονιστεί από έναν ψυχοπαθή που αναδείκνυε μόνο την κακή πλευρά! Έπρεπε να αποφασίσουν όλοι μαζί τι θα έκαναν.

 

*****

Ο πατήρ Θωμάς μπήκε με θόρυβο στη βίλα όπου διέμενε, κάπου στα βόρεια προάστια. Βρόντηξε την πόρτα κι έσυρε με πάταγο το σύρτη. Η γυναίκα του, η Θαλεια, τρόμαξε.

«Τι συνέβη, άντρα μου; Γιατί είσαι τόσο αναστατωμένος;»

«Πήρα ένα dvd από αυτό το κάθαρμα που κυκλοφορεί έξω και το παίζει Θεός τιμωρός.»

Η Θάλεια πανικοβλήθηκε κι έβαλε τα κλάματα.

«Μην κλαις, Θάλεια. Δεν πρόκειται να μας κάνει τίποτα αυτό το σκουλήκι.»

«Θα παραδοθείς στην αστυνομία. Πάντα σου έλεγαν ότι αυτές οι δουλειές είναι επικίνδυνες. Σου το έλεγαν ότι είσαι ιερέας και θα σε τιμωρήσει ο Θεός!»

«Δεν υπάρχει Θεός και στο λέω εγώ που τον κηρύττω! Αν υπήρχε, δε θα άφηνε όλους εμάς να κάνουμε πολέμους, να σκοτώνουμε μικρά παιδιά, να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον αυθαίρετα. Κοίτα εκεί έξω… Μόνο τον άνθρωπο θα δεις να καταπατά όσα πιο πολλά δικαιώματα των άλλων μπορεί. Δεν υπάρχει Θεός.»

«Μη μιλάς έτσι. Φοβάμαι. Τι δείχνει αυτό το dvd;»

« Βλακείες. Τον αγώνα ενός ανθρώπου να επιβιώσει. Αυτό δείχνει. Να προσφέρω κι εγώ ό,τι μου ζητάνε. Να πλουτίζω κι εγώ σαν όλους τους άλλους.»

«Πόση ώρα μας μένει; Άκουσα ότι αυτός δίνει κάποια διορία…»

«Βιάζεται μαζί μου το κάθαρμα! Ούτε δέκα ώρες. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα…»

Χτύπησε το τηλέφωνο. Ο πατήρ Θωμάς, ως ο πιο ψύχραιμος, το σήκωσε.

 

*****

Η Στεφανία χαιρόταν τη χθεσινή της επιτυχία. Τα νούμερα τηλεθέασης ήταν πέραν του δέοντος ικανοποιητικά. Ο Αντρέας της πρόσφερε το ποτό που ζήτησε. Έβαλε και σε αυτόν ένα και τσούγκρισαν τα ποτήρια. Το ντιν των ποτηριών συνέπεσε με το κουδούνισμα του τηλεφώνου της. Άφησε το ποτήρι στο μικρό τραπέζι και σήκωσε το ακουστικό.

«Παρακαλώ;»

«Απόστολος Κυρίου, εδώ.»

Το αίμα της Στεφανίας πάγωσε. Μια βραχνή, απόκοσμη φωνή ήταν στην άλλη άκρη.

«Θα πρέπει να αισχύνεσαι για το χθεσινό σου θέαμα. Στράφηκες εναντίον ενός ευλογημένου, ενός απεσταλμένου του Θεού. Μάθε πως η αποστολή μου συνεχίζεται. Ότι απόψε κιόλας ένας βλάσφημος που δηλητηριάζει αθώα παιδιά, θα βρει το θάνατο από το χέρι του Θεού! Κι όλοι εσείς που του εναντιώνεστε θα πρέπει να ντρέπεστε. Έρχεται η σειρά σας!»

Η Στεφανία δεν πρόλαβε να απαντήσει τίποτα στο μήνυμα του απόστολου Κυρίου. Δεν ήθελε κιόλας να βρεθεί σε αυτήν την ακόμα πιο δύσκολη θέση. Το μόνο που έκανε ήταν να καταρρεύσει στην πολυθρόνα της.

 

*****

«Ποιος ήταν στο τηλέφωνο Θωμά;»

«Ένας γείτονας, ο Κώστας, από το χωράφι μας στα Σπάτα.»

«Τι σε ήθελε;»

«Άρπαξε φωτιά το χωράφι μας. Κάποιος πέρασε, πέταξε ένα αναμμένο τσιγάρο και λίγη βενζίνη και αυτό ήταν… Καταλαβαίνεις ποιος ήταν.»

«Χριστέ μου, θα μας κάψει κι εμάς!»

«Τίποτα δε θα κάνει. Κλείδωσε καλά όλες τις πόρτες και πήγαινε επάνω στο δωμάτιό σου. Εγώ θα μείνω εδώ να τον περιμένω». Έβγαλε ένα όπλο απ’ τη μασχάλη του. «Απόψε θα είναι το τέλος του. Θα τον ξεπαστρέψω κι έπειτα θα τον θάψουμε στον κήπο».

 

Η Στεφανία έτρεξε στο γραφείο της Εύας φωνάζοντας.

«Τηλεφώνησε γρήγορα στο Μάρκο! Ο απόστολος Κυρίου θα ξαναχτυπήσει απόψε.»

 

 

        ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ

 

Ο φόβος συνιστά κινητήριο δύναμη για την έκφραση πολλών συναισθημάτων. Η οργή, το μίσος, ακόμα κι η αγάπη, πολλές φορές εκδηλώνονται επειδή φοβόμαστε. Αλλά με επικρατούντα το φόβο, τα λάθη είναι πιθανά.

 

*****

Η Θάλεια ήταν ανήσυχη. Τα σβηστά φώτα στο σπίτι δεν τη βοηθούσαν να ηρεμήσει. Ο άντρας της στο κάτω πάτωμα περίμενε την επίσκεψή του δολοφόνου. Όταν πέρασαν τα μεσάνυχτα, αποφάσισε και κατέβηκε τις σκάλες να του μιλήσει.

«Σου επαναλαμβάνω, μήπως θα έπρεπε να τηλεφωνήσουμε…»

«Γιατί κατέβηκες; Γιατί δε μου έχεις εμπιστοσύνη; Σε λίγο θα έρθει κι όλα θα τελειώσουν. Ο γελοίος θα είναι παρελθόν!»

«Έτσι κι αλλιώς θα σε διασύρει. Μπορεί ήδη να έχει στείλει ένα βίντεο που θα κάνει το γύρω του κόσμου. Όλοι θα μάθουν την αλήθεια για σένα…»

«Όχι, αυτός ο αλήτης -για καλή μου τύχη- πρώτα διαπράττει τα εγκλήματά του κι ύστερα δημοσιεύει τα…»

«…τα…! Γιατί δεν το λες; Κι εσύ ένα έγκλημα διαπράττεις! Κι εσύ σκοτώνεις αθώα παιδιά όταν εμπορεύεσαι το θάνατο, όταν τους πουλάς τα ναρκωτικά που φυτρώνουν στο χωράφι σου!»

Τα λόγια έβγαιναν σαν χείμαρρος από το στόμα της για πρώτη φορά. Ένα χαστούκι τη διέκοψε.

«Πήγαινε επάνω αν δε θέλεις να βρεθείς απόψε συντροφιά με τον απόστολο Κυρίου.»

Μια φιγούρα φάνηκε στην αυλή. Η Θάλεια έντρομη ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες. Ο πατήρ Θωμάς έβγαλε το όπλο στρεφόμενος προς την πόρτα.

 

*****

Ο Μάρκος δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Γνώριζε ότι απόψε ο δολοφόνος θα ξαναχτυπήσει κι ήταν αναγκασμένος να περιμένει. Η Βασιλική τον ενημέρωσε ότι το τηλεφώνημα έγινε από έναν τηλεφωνικό θάλαμο στο Μαρούσι. Έδωσε διαταγή να ενταθούν οι περιπολίες στην περιοχή. Ίσως στέκονταν τυχεροί. Στο πρώτος σκέλος είχαν σταθεί άτυχοι, καθώς συνηθιζόταν σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία οι κλήσεις να μαγνητοφωνούνται αυτόματα, αλλά δεν ίσχυε το ίδιο και για το γραφείο της Στεφανίας, κατόπιν δικής της επιθυμίας. Η νύχτα προβλεπόταν μακριά.

 

*****

Ο πατήρ Θωμάς ήταν έτοιμος να πυροβολήσει αλλά αιφνιδιάστηκε. Ο απόστολος Κυρίου κρατούσε ένα σπαθί κι έσπασε την τζαμαρία. Ο πατήρ Θωμάς μόλις που πρόλαβε να στραφεί προς το μέρος του, όταν ο απόστολος Κυρίου με μια κίνηση, τον αποκεφάλισε. Το αίμα εκτινάχτηκε σαν σιντριβάνι παντού στο χώρο. Ο καναπές και τα χαλιά κοκκίνισαν. Όλα θα τελείωναν εδώ αν ο απόστολος Κυρίου δεν ήθελε να ολοκληρώσει το τελετουργικό του. Είδε το μεγάλο καθρέφτη στον τοίχο του σαλονιού. Είχε κι αυτός πιτσιλιστεί με αίμα.

Η Θάλεια άκουσε μια βροντή από θρύψαλα να πέφτουν στο πάτωμα. Δεν συγκρατήθηκε άλλο. Τηλεφώνησε στην αστυνομία κι ενημέρωσε ότι στο σπίτι της βρισκόταν ο απόστολος Κυρίου.

 

*****

Η πληροφορία έφτασε αμέσως στο γραφείο του Μάρκου. Έδωσε εντολή από το τοπικό αστυνομικό τμήμα να αποκλειστεί η περιοχή της Κηφισιάς κι όλες οι δυνάμεις να ξεκινήσουν για εκεί. Μαζί με το Σπύρο πήραν ένα περιπολικό και οδήγησαν γρήγορα. Λίγη τύχη και ήταν κοντά.

 

*****

Η Θάλεια καταλάβαινε πώς έχανε τον άντρα της. Δεν είχε περιθώρια. Έπρεπε να δράσει. Στάθηκε στην κορυφή της σκάλας και είδε τον μαυροντυμένο άντρα να γράφει το μήνυμά του στον καθρέφτη… είδε και το σπαθί με τα αίματα ριγμένο στο πάτωμα. Το σώμα του άντρα της δεν ήταν εμφανές. Ο πόνος και η οδύνη κυριάρχησαν του φόβου.

«Τι έκανες;» ούρλιαξε και κατέβηκε με φόρα τις σκάλες. Ο απόστολος Κυρίου ξαφνιάστηκε. Δεν τελείωσε το μήνυμά του. Δεν προλάβαινε να αντιδράσει.

«Ό,τι κι αν ήταν, δεν του άξιζε τέτοιος θάνατος! Και ποιος είσαι εσύ που τον επιβάλλεις;»

 

Η γυναίκα είδε το όπλο του άντρα της ματωμένο αλλά έσκυψε και το πήρε γρήγορα. Ο απόστολος Κυρίου όρμησε κατά πάνω της. Δεν περίμενε αυτή η γυναίκα να είναι δυνατή. Αφού πάλεψαν για λίγο, το όπλο εκπυρσοκρότηςε και μια σφαίρα καρφώθηκε στον καθρέφτη που έσπασε. Τα κομμάτια έπεσαν στο κομμένο κεφάλι του ιερέα και το έκαναν ακόμα χειρότερο θέαμα. Μετά τον πυροβολισμό, το όπλο κλότσησε στα χέρια της Θάλειας και έπεσε κάτω. Ο απόστολος Κυρίου το άρπαξε και την ακινητοποίησε.

«Ο Θεός θα σε τιμωρήσει. Όχι εγώ.»

Αστυνομικές σειρήνες ακούστηκαν. Ο απόστολος Κυρίου πήδηξε τη σπασμένη τζαμόπορτα κι άρχισε να τρέχει αντίθετα από τον ήχο.  Κάποιοι πεζοί αστυνομικοί τον εντόπισαν κι άρχισαν να τον καταδιώκουν. Ο απόστολος Κυρίου πήρε δύναμη από το Θεό. Μέσα στο σκοτάδι ήταν εύκολο να ξεγλιστρήσει…

 

*****

Στην περιοχή έφτασαν κι ο Μάρκος με το Σπύρο και πήραν αναφορά από τους αστυνομικούς.

«Πώς τον χάσατε από τα μάτια σας;» φώναξε ο Μάρκος στους άντρες. «Τι έγινε; Άνοιξε η γη και τον κατάπιε;»

Και πράγματι, κάτι τέτοιο είχε συμβεί. Ο απόστολος Κυρίου βρήκε ένα καπάκι στο πεζοδρόμιο, το σήκωσε και χώθηκε στον υπόνομο. Εκεί, προσευχόταν για τη σωτηρία του.

Ο Μάρκος έδωσε εντολή να αποκλειστεί όλη η περιοχή. Να ελέγχονται όλα τα αυτοκίνητα και να μην περάσει ούτε κουνούπι ανεμπόδιστο. Ένιωθε την ύπαρξη του δολοφόνου κοντά. Θα τον έπιαναν απόψε.

 

*****

Η Βασιλική έφτασε με τη σήμανση στον τόπο του εγκλήματος. Ο χώρος πρόσφερε ένα τέλειο σκηνικό για θρίλερ. Η αιματοχυσία ήταν ευδιάκριτη παντού. Η Θάλεια ανάμεσα σε θραύσματα γυαλιών και μια λίμνη αίματος είχε υποστεί σοκ. Ούρλιαζε για το χαμό του άντρα της και τη σύγκρουσή της με το δολοφόνο του. Θα της έπαιρνε καιρό να το ξεπεράσει.

 

*****

Ο Μάρκος και ο Σπύρος συνέχιζαν την περιπολία. Ήταν αδιανόητο να τον χάσουν απόψε. Το τέλος του απόστολου Κυρίου έφτασε. Σίγουρα θα τελείωνε με μια σφαίρα. Του άξιζε για το ρεζίλι που προξενούσε σε αστυνομία και εκκλησία.

 

 

*****

Η Εύα ανησυχούσε για τη ζωή του αγαπημένου της. Ήξερε τα ρίσκα της δουλειάς του και τα είχε αποδεχτεί. Αυτό όμως δεν την εμπόδιζε να μένει ξάγρυπνη όποτε αυτός έφευγε για μια επικίνδυνη αποστολή. Δεν ξάπλωνε καν στο κρεβάτι, μιας και ήξερε ότι δε θα την πάρει ο ύπνος. Προτιμούσε να κόβει βόλτες στο σαλόνι.

 

*****

Ο απόστολος Κυρίου συνέχιζε τις προσευχές στο υγρό και βρώμικο περιβάλλον. Γιατί τον δοκίμαζε τόσο πολύ ο Κύριός του; Γιατί έστειλε στο δρόμο του αυτούς τους αστυνομικούς; Αφού γι’ αυτόν δούλευε. Και τότε άκουσε προσεκτικά. Σειρήνες. Αλλά όχι ίδιες σειρήνες. Ήταν διαφορετικές. Αυτό ήταν.

Βγήκε από την κρυψώνα του και σταμάτησε με την απειλή του όπλου που πάντα έκρυβε στο πίσω μέρος του παντελονιού του, το ασθενοφόρο. Κραδαίνοντας το περίστροφο στον οδηγό του είπε;

«Βάλε με πίσω και μετάφερέ με μακριά από δω. Μην τολμήσεις και κάνεις καμιά ανοησία, γιατί θα είσαι νεκρός πριν από μένα.»

Ο οδηγός δεν είχε επιλογή. Τον έκρυψε πίσω μαζί με τον καρδιοπαθή που μετέφερε επειγόντως και τη νοσοκόμα που τον συνόδευε.  Με το όπλο στο χέρι, ήταν έτοιμος να πυροβολήσει οποιονδήποτε.

Ο οδηγός εξήγησε στα μπλόκα της αστυνομίας ότι μετέφερε έναν άρρωστο κι απομακρύνθηκε εύκολα.

Μετά από δέκα λεπτά ο απόστολος Κυρίου του ζήτησε να σταματήσει. Κατέβηκε και τον προειδοποίησε να μην μιλήσει σε κανέναν, γιατί αλλιώς θα τον έβρισκε και θα τον σκότωνε.

Έφυγε γρήγορα και χάθηκε μέσα στα στενά. Είχε για άλλη μια φορά γλιτώσει. Ναι, έπρεπε να ευχαριστεί τον Κύριο. Τον αγαπούσε. Ήταν ο εκλεκτός του. Τον έσωσε από βέβαιο θάνατο.

 

 

Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ του Γιώργου Πανόπουλου

Επιμέλεια: Εύα Φωτεινιά

Παραγωγή εικονογράφησης εξωφύλλου: Δημήτρης Κορμπάς

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Ελίνα Παυλιδάκη  
 

Για την εξέλιξη και την πορεία του βιβλίου μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα κάνοντας like και στη σελίδα μας στο facebook:

https://facebook.com/profile.php?id=658844804230067

 

το παρόν έργο συνιστά προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και προστατεύεται από το ελληνικό δίκαιο με το Ν2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναπαραγωγή του κειμένου με οποιοδήποτε μέσο χωρίς τη γραπτή άδεια του δημιουργού. Παραχωρείται στην ιστοσελίδα www.literature.gr με σκοπό τη αποκλειστική πρώτη δημοσίευση και η όποια αναδημοσίευση του κειμένου στο διαδίκτυο επιβάλλει να αναφέρει  την πηγή της συγκεκριμένης και μόνο ιστοσελίδας.. ως δημιουργός δηλώνω υπεύθυνα ότι δεν παραιτούμαι του δικαιώματός μου της κατόπιν έντυπης και ηλεκτρονικής έκδοσης.

6,873 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
ΑΠΟΝΕΜΗΘΗΚΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΗ ΤΣΙΤΑ

Σε μια λαμπρή τελετή στο κατάμεστο Concert Noble των Βρυξελλών, στις 18 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η απονομή των Βραβείων Λογοτεχνίας της...

Close