Ο Μάνος Κοντολέων απαντά στο Ερωτηματολόγιο του L

By  |  0 Comments

Περιγράψτε μας την εικόνα του εφηβικού δωματίου σας και βάλτε μας και το σχετικό soundtrack

Ένα μονό κρεβάτι – ντιβάνι με μαξιλάρια στην πλάτη και με κάλυμμα από ύφασμα με μαύρα και κόκκινα καρό έπιανε τον ένα τοίχο. Μπροστά ένα μακρύ χαμηλό τραπέζι.  Στους άλλους τρεις τοίχους από μια βιβλιοθήκη και ένα έπιπλο για το πικ απ, το μαγνητόφωνο και τους δίσκους. Στο πάτωμα ένα μεγάλο παλιό πέρσικο χαλί-  μια μελιτζανιά μπουχάρα. Πάνω από το ντιβάνι τέσσερις μαυρόασπρες φιγούρες καραγκίοζη –αντίγραφα με σινική που είχα μόνος μου φτιάξει από τα πρωτότυπα του Σικελιώτη.  Κάποια ακόμα αντίγραφα έργων του Τέτση. Και μια φωτογραφία της Έλλης Λαμπέτη.

Αν και ήταν ένα δωμάτιο μέσα στο διαμέρισμα των γονιών μου, εντούτοις ήταν ένας πολύ προσωπικός χώρος. Συνυπήρχαν τα βιβλία που διάβαζα, τα τραγούδια που άκουγα και το κορίτσι που αγάπησα. Λογικό αυτά τα τρία να μου τα θυμίζει το τραγούδι Barbara, σε στίχους του J. Prevert,  στην αξεπέραστη ερμηνεία του Yves Montand

Αν παρομοιάζατε το έργο σας με ζωγραφική, ποιος ζωγράφος θα ήσασταν;

Νομίζω ο Καραβάτζο… Δεν είμαι σίγουρος αν θα ήθελα να ζούσα μια ζωή σαν τη δική του αλλά σίγουρα θα ήθελα να ήμουνα κάποιος που θα τον διάλεγε ως μοντέλο του.

Με ποιον λογοτεχνικό ήρωα θα θέλατε να έχετε ερωτική σχέση;

Μα με μία και μόνη –την Μπλανς Ντυμπουά από το «Λεωφορείο ο Πόθος». Ίσως γιατί όπως εκείνη, έτσι και… «Εγώ δε θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία…»

Ποια η ιδανική θερμοκρασία περιβάλλοντος (υπό σκιά η μέτρηση) για να διαβάζετε ή να γράφετε;

Συνηθίζω να λέω πως αν για κάποιο λόγο θα ήθελα να ήμουνα πολύ, μα πολύ πλούσιος, είναι για να κυνηγώ τον χειμώνα. Το καλοκαίρι το αντιπαθώ… Απρεπής εποχή!… Όλα τα φανερώνει, δεν κρύβει τίποτε.

Υπάρχει κάτι ή κάποιος λόγος που θα σας έκανε να σταματήσετε το γράψιμο;

Πολλά θα μπορούσα να αναφέρω… Η μεγάλη φτώχεια, η μεγάλη δόξα, η σοβαρή αρρώστια, ο απροσδόκητος μεγάλος έρωτας, η τεράστια περιουσία, μια αναπηρία… Εύχομαι τα περισσότερα από αυτά να μη μου συμβούνε… Αλλά ξέρω πως υπάρχει κάτι που θα με κάνει κάποια στιγμή να σταματήσω –έτσι κι αλλιώς- να γράφω. Ο θάνατος.

Έχετε κλάψει ποτέ για ένα στίχο ή για μια φράση που διαβάσατε;

Πολλές φορές και για πολλές φράσεις ή στίχους… Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι οι στίχοι από ποίημα της Λιλής Ιακωβίδου –Ο ζωντανός ο χωρισμός , το λέει και το τραγούδι, παρηγοριά δεν έχει… Παρηγοριά έχει ο θάνατος και λησμοσύνη ο χάρος…

Ποια θα ήταν η πιο ακραία πράξη θυσίας που θα κάνατε για έναν άνθρωπο που αγαπάτε πολύ;

Να τον κάνω ήρωα σε ένα μου μυθιστόρημα… Έτσι θα έχανα τη δικιά τη προσωπικότητα και θα δεχόμουνα εγώ να γίνω εκείνος. Μοίρα του συγγραφέα είναι να ζει μέσα από τα πρόσωπα που ο ίδιος έπλασε, άρα και πολύ αγαπά.

Αν ο έρωτας και ο θάνατος είναι τα δύο μεγάλα θέματα της λογοτεχνίας, ποιο είναι για σας το τρίτο κατά σειρά;

Νομίζω ο ίδιος μας ο εαυτός. Και μάλιστα θεωρώ πως αυτό είναι και το πρώτο θέμα. Γιατί τα άλλα δύο –έρωτα και θάνατο- πάντα μέσα από τον εαυτό μας τα βιώνουμε ή τα φοβόμαστε.

Ποιο είναι το πιο υπερτιμημένο βιβλίο όλων των εποχών;

Δεν πρωτοτυπώ αν πω τον «Οδυσσέα» του Τζόυς.

Γιατί δε λέμε πάντα την αλήθεια;

Μα για δυο λόγους. Ή γιατί πιστεύουμε πως δεν θα αντέξει να την ακούσει ο άλλος ή γιατί φοβόμαστε πως δεν θα αντέξουμε να την ακούσουμε εμείς οι ίδιοι.

L transparent

Ο Μάνος Κοντολέων γεννήθηκε στην Αθήνα. Γράφει από τα παιδικά του χρόνια διηγήματα, μυθιστορήματα, παραμύθια, θεατρικά, μα και κριτικά σημειώματα.

Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, το μυθιστόρημα  «Μέλι κόλλησε στα χείλη», κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη. Για το μυθιστόρημα αυτό ο Στέφανος Δάνδολος έχει γράψει :”Ο Μάνος Κοντολέων ανήκει στην κατηγορία των μυθιστοριογράφων που βυθίζουν το μαχαίρι βαθιά στη σάρκα…. (διάβασε περισσότερα)

Προσωπική  ιστοσελίδα  του Συγγραφέα και  Blog.  

  

2,461 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Το πρώτο άρθρο, της Έλενας Μαρούτσου

Όταν ήμουν μικρή – πόσες άραγε αφηγήσεις έχουν ξεκινήσει με αυτή τη φράση; – είχα βαθιά επίγνωση της εξής αλήθειας:...

Close