Διακοπές δράσης στην Καραϊβική, γράφει ο Γιώργος Ελ. Τζιτζικάκης [Ο Ύφαλος, Χουάν Βιγιόρο]

By  |  0 Comments

Βρισκόμαστε στην Καραϊβική όπου ο Μάριο Μίλερ –πρώην μέλος ενός ροκ συγκροτήματος και νυν οραματιστής του «μετα-τουρισμού»–, έχει στήσει μια ξενοδοχειακή επιχείρηση με την ονομασία Πυραμίδα, προσφέροντας διακοπές έντασης σε όσους αναζητούν αδρεναλίνη μέσω διαφόρων ελεγχόμενων κινδύνων που βιώνουν.

” «Ο ύφαλος» αποτελεί μια περιπέτεια επιβίωσης σε μια επικίνδυνη καθημερινότητα,  σκιαγραφώντας παράλληλα το πώς η οικολογία γίνεται μπίζνα ”

Οι ένοικοι εκεί, εκτρέφουν δηλητηριώδεις αράχνες, παίζουν ρώσικη ρουλέτα, επιθυμούν ακόμα και να τους επιτεθεί κάποιος για να βιώσουν μια έντονη εμπειρία ζωής και αποτολμούν κάθε τρέλα καθώς όλοι γνωρίζουν πως στο τέλος της μέρας θα απολαύσουν ανέμελα το κοκτέιλ τους στην παραλία. Μέσα στις ακτές ενός τεράστιου κοραλλιογενούς υφάλου, η Πυραμίδα ως θέρετρο που θυμίζει ναό των Μάγιας, προσφέρει αυτό που υπόσχεται… μέχρι τη στιγμή που ένας δύτης βρίσκεται νεκρός έξω από το νερό!

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του βιβλίου γίνεται από τον Τόνι Γκόνγκορα (φίλο του Μάριο και πρώην μέλος του συγκροτήματος που είχαν), έναν τύπο που ο έρωτας, η ροκ και οι καταχρήσεις έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο στη ζωή του. Βρίσκεται στην Πυραμίδα φροντίζοντας για τη μουσική επένδυση των χώρων του θέρετρου, προσπαθώντας έτσι να απομονωθεί από τη σύγχρονη κοινωνία, να ξεφύγει από τους δαίμονές του, να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά και να αναζητήσει τη βαθύτερη αλήθεια του εαυτού του. Για κακή του τύχη, καταπιάνεται και με τον πρόσφατο φόνο, ανασκαλίζοντας με σαρκασμό το όποιο αστυνομικό δαιμόνιο διαθέτει και αναζητώντας μέσα από τις θολές του αναμνήσεις το παρελθόν που διάσπαρτα μέρη του μονάχα καταφέρνει να ανασύρει.

«Τα παιδιά βρίσκονται σε μόνιμη επαφή με τα γόνατά τους. Γνωρίζουν τις κακαδιασμένες πληγές τους, τα γδαρσίματά τους, τις μελανιές τους που όλο αλλάζουν. Ενηλικίωση σημαίνει να λησμονήσεις τα γόνατά σου. Νοσταλγούσα την πιθανότητα να έχω πληγιασμένα γόνατα, όχι τόσο επειδή νοσταλγούσα την παιδική μου ηλικία όσο επειδή κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι μπορώ να τρέξω».

Ο Χουάν Βιγιόρο μέσα στο 2017 μεταφράζεται και εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Η μαγεία του έργου του έχει να κάνει τόσο με την αποτύπωση της σύγχρονης ιστορίας της Λατινικής Αμερικής, όσο και με το γεγονός πως είναι τόσο κοντά σε εμάς, με εικόνες που μας είναι οικίες και άμεσα συνδεδεμένες με τη δική μας πραγματικότητα.

Στο μυθιστόρημα «Ο ύφαλος» μας περιγράφει μια παραθεριστική τρέλα της οποίας δεν απέχουμε πολύ. Όσα παρελαύνουν στις σελίδες του βιβλίου, ως Έλληνες τα βιώνουμε κάθε καλοκαίρι –σε κάποιο βαθμό!– από τουρίστες που κατακλύζουν τα νησιά μας, επιδεικνύοντάς μας τη «σκληρή αγάπη» τους μέσω κάθε άλογης απαίτησής τους για να απολαύσουν στο έπακρο την ελευθερία μερικών ημερών· γεγονός που ορισμένους αναπόφευκτα τους ωθεί να μας αντιμετωπίζουν ως τον λαό που ζει στο οικονομικότερο τουριστικό άκρο της Ευρώπης και ως εκείνους που θα ανεχτούν τα πάντα για να αποκομίσουν ένα κάποιο κέρδος.

«Ο ύφαλος» αποτελεί μια περιπέτεια επιβίωσης σε μια επικίνδυνη καθημερινότητα, σκιαγραφώντας παράλληλα το πώς η οικολογία γίνεται μπίζνα, αποτυπώνει τη φτώχεια, τη διαφθορά, το εμπόριο ναρκωτικών, τις κάστες, το reality lifestyle που γαντζώνεται στις ζωές και το ξέπλυμα χρήματος. Η ιστορία σε αγκιστρώνει σε μια κωμική αλλά ταυτόχρονα sub-noir ατμόσφαιρα που σε τοποθετεί στην κλειδαρότρυπα της Ιστορίας ενώ ταυτόχρονα παρακολουθείς τους ήρωες να συνομιλούν/μονολογούν/παραμιλούν και να κατακρίνουν το Μεξικό που μέσα του μεγάλωσαν και έχασαν τα όνειρά τους. Παράλληλα αποτελεί μια ιστορία αυτογνωσίας, έρωτα και αυτοσαρκασμού, βρίθει από ροκ αναφορές, θυμίζει έναν πιο προσγειωμένο Τομ Ρόμπινς και εν μέρει Τόμας Πίντσον, ενώ σίγουρα η μουσική των Calexico συνοδεύει άριστα το βιβλίο καθώς θα το διαβάζετε. 

 

 

Βιογραφικό συγγραφέα: Ο Χουάν Βιγιόρο είναι μια από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες του ισπανόφωνου κόσμου. Πολυσχιδής και πολυγραφότατος έχει ασχοληθεί και εξακολουθεί να ασχολείται με τη δημοσιογραφία, αρθρογραφώντας στις σπουδαιότερες εφημερίδες και περιοδικά της Λατινικής Αμερικής και της Ισπανίας. Εκτός από μυθιστορήματα έχει γράψει διηγήματα, δοκίμια, παιδικά παραμύθια, κόμικς, θεατρικά έργα και σενάρια.  Έχει διατελέσει καθηγητής Λογοτεχνίας στο Universidad Autonoma de Mexico και επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Yale, Boston, Princeton και Pompeu Fabra. Είναι μέλος του Colegio Nacional του Μεξικού, έχει επανειλημμένως τιμηθεί για το συγγραφικό και δημοσιογραφικό του έργο σε όλες σχεδόν τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και στην Ισπανία, ενώ από τις εκδόσεις Candaya (Βαρκελώνη) στη σειρά Ensayo έχει εκδοθεί το Materias dispuestas: Juan Villoro ante la critica, με θέμα το συνολικό λογοτεχνικό του έργο και την επίδρασή του στους σύγχρονους ισπανόφωνους συγγραφείς. Ο Ύφαλος έχει ήδη μεταφραστεί στα γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, πορτογαλικά και αγγλικά.

 

 

George El. Tzitzikakis

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
…και μένουμε πάντα παιδιά! γράφει ο Κώστας Στοφόρος

Να έχεις παιδιά ή να γράφεις για βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά ή -ακόμα καλύτερα- να σου συμβαίνουν και τα...

Close