Σοβαρό παιχνίδι με τις λέξεις, του Γιώργου Λίλλη [ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ, ΠΑΙΧΝΙΔΟΤΟΠΟΣ]

By  |  0 Comments

Ο παιχνιδότοπος του ποιητή είναι οι λέξεις. Σαν μικρό παιδί, αθώο και συνάμα πεισματάρικο αναζητά τις λέξεις εκείνες που θα σύρουν από το υποσυνείδητό του την προσωπική του αλήθεια.

Στους ποιητές αρέσει πάντα να παίζουν, αλλά ένα παιχνίδι σοβαρό, όπως το αντιλαμβάνονται τα παιδιά όχι οι ενήλικοι. Για ένα παιδί το να κρυφτεί κάτω από το τραπέζι σημαίνει πως εισχωρεί σε έναν άλλο κόσμο, σε μια μυστική κρύπτη. Για τον ενήλικο, που έχει απομακρυνθεί από την αθωότητα δεν είναι παρά ένα τραπέζι και τίποτα παραπάνω. Έχουμε ανάγκη τους ποιητές γιατί με το βλέμμα τους οριοθετούν νέες διαστάσεις στα πράγματα. Και πάνω από όλα αναπτερώνουν την πίστη στην υπέρβαση.

Διαβάζοντας τον Παιχνιδότοπο, το νέο βιβλίο του Γιώργου Αλισάνογλου ανακαλύπτω εκείνη την πεισματάρα φωνή ενός ώριμου παιδιού που αναζητά την αιτία της ύπαρξης μέσα στα συντρίμμια ενός κόσμου ασφυκτικού όπου το παιχνίδι έχει αντικατασταθεί με την βία και την απληστία. Δεν είναι τυχαίο που τιτλοφορεί την πρώτη ενότητα του βιβλίου Πόλεμος. Ο πόλεμος ξεκινά με την γέννα. Ο άνθρωπος αποβάλλεται από την θαλπωρή της μήτρας  και έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Η ζωή είναι ένας πόλεμος με την φθορά, με την απώλεια, με τον ίδιο τον θάνατο.

Η ιστορία για τον ποιητή ανήκει στον ίδιο τον άνθρωπο που παλεύει να προσδιοριστεί μέσα στο χάος. Διασχίζοντας νάρκες και συρματοπλέγματα, περιπλανώμενος από χώρες και πόλεις που έχουν στιγματιστεί από την βία, ο Αλισάνογλου ψάχνει την αιτία αυτής της καταστροφής.

Η αθωότητά του συγκρούεται με τα άγρια ένστικτά των ανθρώπων που ενώ θα έπρεπε να σκορπίσουν ομορφιά εκείνοι σκόρπισαν θάνατο:

Κι είχε σκεπάσει τις πόλεις, τα βουνά

η γνώριμη ρήση του Εμίλ Σιοράν

η νοσταλγία για βαρβαρότητα είναι

η τελευταία λέξη κάθε πολιτισμού

ορθολογισμός; φονική αταξία;

υπερβολές – βρισκόμασταν ήδη

πολύ μετά

καλωσορίζαμε την νυχτερινή παλίρροια

ενώ οι σκύλοι κομμάτιαζαν τον αφέντη

Που βρίσκει ο ποιητής μια διέξοδο από αυτό το μακελειό; Στην Μνήμη, όπως τιτλοφορείται η δεύτερη ενότητα του βιβλίου. Εκεί αναζητά τα πρώτα νήματα, τα πρώτα ίχνη για να μπορέσει να βρει τον δρόμο του. Κάνει μια αναδρομή στην αθωότητα, στον πρώτο εκείνο παιδικό χώρο πριν εισβάλει ο χρόνος και διαλύσει τα πάντα στο διάβα του. Αυτή η επιστροφή φυσικά και δεν είναι ανώδυνη. Είναι σαν να επιστρέφεις στον τόπο του εγκλήματος. Να ανακαλύψεις τα λάθη που έγιναν, οι λάθος επιλογές που πάρθηκαν. Αυτή η επιστροφή του ποιητή απαιτεί θάρρος. Τα ποιήματά του είναι δραματικές σκηνές μια εσωτερικής μάχης με το καλό και το κακό, μια μάχη που θα συνεχίζεται όσο ζει:

Πέρασαν δεκαετίες από εκείνη την ασφυκτική βροχή

της ντροπής και το παιδί πέθανε ξανά και ξανά

πιο πολύ από την εποχή του  Έζησε με δρασκελιές μές

στα ποιήματα που αγάπησε και δεν θέλει πια να γεννηθεί

στα σκοτεινά νερά αυτής της πόλης με τις σύνθετες

γεωμετρικές μορφές που ξεπετάγονται ξεδοντιασμένοι

κίονες μέσα απ΄ την ελεγχόμενη σιωπή των σημερινών

στίχων

Το παραπάνω απόσπασμα από το ποίημα Μεμβράνη φανερώνει αυτή την αγωνία προσδιορισμού μέσα σε ένα άγνωστο και συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Το τρίτο μέρος ονομάζεται Λάφυρα. Τελικά κάτι μένει μέσα από την διαδρομή. Φυσικά τα λάφυρα που δεν δωρίστηκαν, κατακτήθηκαν. Λάφυρα γαλήνης, αιωνιότητας, ύπαρξης, συνθέτουν το πρόσωπο του ποιητή, την προσπάθεια να κρατήσει ως παρακαταθήκη αυτά τα λάφυρα ως πληρωμή για την πάλη του, για την επικινδυνότητα του να μάχεται με τον ίδιο του τον εαυτό:

γυμνώνομαι με τρόπο θανάτου

ορκίζομαι να συνεχίσω να αγωνιώ

με το χέρι οπλισμένο λέξεις

Ο  Αλισάνογλου με τον Παιχνιδότοπο έβαλε τον πήχη ψηλά. Την θεωρώ την πιο ώριμη συλλογή του. Ο σουρεαλισμός των προηγούμενων συλλογών έχει τιθασευτεί και περνά μέσα στο τωρινό έργο με τέτοιες δόσεις ώστε να μην γίνονται υπερβολικές. Οι στίχοι του μεστοί, ακριβοθώρητοι, με έντονη δραματικότητα δεν σε αφήνουν ανεπηρέαστο. Ταξίδεψα στον κόσμο του, ένιωσα την αγωνία του, ταυτίστηκα με τους φόβους του.

Νομίζω η μεγαλύτερη επιτυχία ενός ποιητικού βιβλίου έγκειται στην αίσθηση που προκαλεί. Αν δυναμιτίζει τις αισθήσεις μας και μας προκαλεί να σκεφτούμε. Όταν τέλος αντικαθρεφτίζεται και ο δικός μας κόσμος μέσα στον κόσμο του ποιητή. Ο Παιχνιδότοπος αξίζει την προσοχή μας. Ένα βιβλίο που πραγματικά με συγκλόνισε με την αμεσότητά του.

paixnidotopos_alisanoglou

alisanoglou

 

48,712 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Κερδίστε 3 αντίτυπα από το βιβλίο της Λένας Τερκεσίδου «ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ;»

Οι τυχεροί είναι: Ερμιόνη Αλεξοπούλου, Αγγελική  Δεμέστιχα και Δημητρης Ζαφειροπουλος .  Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συμμετείχαν.    Κερδίστε 3 αντίτυπα...

Close