Το γίνωμα των σκιών, γράφει ο Γιάννης Λειβαδάς [Οι Δουβλινέζοι, Τζέιμς Τζόις]

By  |  0 Comments

Οι «Δουβλινέζοι» έχουν εκδοθεί κάμποσες φορές στα ελληνικά και οι αναγνώστες είναι λογικό να έχουν ξεχωρίσει τις καλύτερες και τις χειρότερες από τις εκδόσεις αυτού του απολαυστικού βιβλίου του Τζέιμς Τζόις.

Οι «Δουβλινέζοι» αποτελούν ένα έργο σαφώς πιο προσβάσιμο από εκείνο του «Οδυσσέα» και της «Aγρύπνιας των Φίνεγκαν». Στους «Δουβλινέζους,» ο Τζόις δεν είχε ακόμη ξεκινήσει να χρησιμοποιεί σύνθετες αφηγηματικές τεχνικές καθώς και τη ροή της συνείδησης. Στα όμορφα αυτά κείμενα όμως που απαρτίζουν το βιβλίο, ο Τζόις εμφάνισε ορισμένες από τις μετέπειτα εκφραστικές του διόδους σε ένα πρώιμό τους μα σημαντικό στάδιο.

Οι «Δουβλινέζοι» θεωρούνται το πιο αγαπημένο και πολυδιαβασμένο βιβλίο του Τζόις, ανά τη υφήλιο, και η πιο πρόσφατη μετάφρασή τους από τον Θάνο Καραγιαννόπουλο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οξύ, αποτελεί την πιο καλοδουλεμένη, σε επίπεδο επεξεργασίας κειμένου και συνολικής αισθητικής, έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου.

Οι ιστορίες των Δουβλινέζων διέπονται από επιταχυμένη φθορά, από στασιμότητα, αποτελμάτωση και θάνατο. Σημασιολογικά κάθε ιστορία μετά την πρώτη αποκτά την αναγνωστική της βαρύτητα μέσω των υποδηλώσεων που έχουν αναπαραχθεί στις προηγούμενες. Όλες τους δομούνται πάνω στις επιφάνειες στις οποίες καταστάλαξαν οι προαιρέσεις του ιρλανδού συγγραφέα.

Η ζωή και ο θάνατος τέμνονται διαρκώς και σχηματίζουν μικρούς χώρους, περιορισμένες εμβέλειες, όπου βασιλεύει η παραλυσία. Εντούτοις ο Τζόις με τρόπο ελαφρώς παρόμοιο με εκείνον που εφάρμοσε στο τέλος της «Aγρύπνιας των Φίννεγκαν», καταλήγει στην επικρότηση της ζωής, των πιθανοτήτων και των δυνατοτήτων της.

Ο Τζόις ήταν περιπαικτικός και τολμηρός, όταν εφάρμοσε εκείνη την «σχολαστική ευτέλεια» καθώς ο ίδιος είχε σημειώσει, για να αναπτύξει τα στάδια του βιβλίου. Το συγκεκριμένο έργο είναι πια μάλλον υπερεξαντλημένο ως προς τον σχολιασμό της ύλης και του ύφους του. Δεν θα επιμείνω λοιπόν σε κανενός είδους εκτενή σχολιασμό, αποφεύγοντας τις περιττές επικαλύψεις.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα θέλω να αναφερθώ μόνο σε ένα πράγμα∙  στην αναγνωστική απόλαυση αυτής της νέας μετάφρασης,  κρατώντας στα χέρια μου ένα θαλερό και αισθητικά προσεγμένο βιβλίο∙ το οποίο κατάφερε να μου ξυπνήσει την ανάμνηση της πρώτης ανάγνωσης του αγγλικού πρωτοτύπου. 

 

 

 

 

Yannis Livadas

 

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
ΦΑΚΕΛΟΣ: Η ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό: Η Damla Demirözü για την ελληνική λογοτεχνία στην Τουρκία

Η ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο της διερεύνησης της εξωστρέφειας ή εσωστρέφειας της Ελληνικής λογοτεχνίας, το Literature.gr εγκαινιάζει μια...

Close