Το πάντρεμα του Ρεαλισμού με τη Μαγεία, της Ιωάννας Γιολδάση

By  |  0 Comments

Ο λογοτεχνικός γάμος του Ρεαλισμού με τη μαγεία μετρά δυο αιώνες ζωής. 

Πρόκειται για μια ευλογημένη και συναρπαστική μίξη που δεν απογοητεύει. Συμβαίνει όταν το ασυνήθιστο εισβάλλει στο κοινότυπο δίνοντας του ξεχωριστή πνοή. Μαγικές στιγμές τρυπώνουν απρόβλεπτα στις σελίδες και παρουσιάζονται σαν μια επέκταση του συνηθισμένου. Το άριστο αποτέλεσμα δεν αφήνει περιθώριο στους αναγνώστες να κριτικάρουν ή να αμφισβητήσουν το κατά πόσο στ’ αλήθεια θα μπορούσε να συμβεί αυτό που διαβάζουν.

Ο ρεαλισμός στη λογοτεχνία αλλά και γενικότερα στις τέχνες, περιγράφει τη ζωή έτσι όπως την βιώνουμε. Προσπαθεί να μείνει όσο πιο κοντά και όσο πιο πιστός γίνεται στην πραγματικότητα. Αποφεύγοντας τις ρομαντικές πινελιές, οι ρεαλιστές διηγούνται διάφορες καθημερινές συνήθειες με πολλές λεπτομέρειες που ίσως για κάποιους να φαίνονται περιττές. Ορισμένοι συγγραφείς όμως αποφάσισαν να ταράξουν τα νερά του ρεαλισμού και διάλεξαν σαν μέσο το μαγικό ή φανταστικό στοιχείο. Τα κείμενα που γεννήθηκαν από αυτή την πράξη προκαλούν τον θαυμασμό των αναγνωστών οι οποίοι ρουφούν κάθε λέξη δίχως ανάσα. Όλη η μαγεία αυτού του λογοτεχνικού είδους βρίσκεται στο γεγονός ότι το παράξενο παρουσιάζεται σαν κάτι απολύτως φυσιολογικό μέσα στην όλη ροή των πραγμάτων.

Θα αναφερθώ σε δυο μυθιστορήματα στυλοβάτες του κινήματος, στα Εκατό χρόνια μοναξιάς (1967) του Gabriel García Márquez και στους Σατανικούς Στίχους (1988) του Salman Rushdie.

Στην πόλη των καθρεφτών κάποιοι έζησαν πάνω από τα εκατό τους χρόνια και βίωσαν αλλαγές, χαρές και λύπες που αναλογούν σε δυο ζωές. Ο έρωτας που δυο άνθρωποι άφησαν να τους κατακλίσει είχε επιπτώσεις στον φυσικό κόσμο ενώ μια σοφή κοπέλα ανελήφθη στους ουρανούς ένα μεσημέρι καθώς άπλωνε ρούχα.

Κάπου αλλού δυο άντρες τρύπησαν τα σύννεφα ένα ένα. Η πτώση από το αεροπλάνο δεν τους σκότωσε μα προσγειώθηκαν σε ευπρόσδεκτη αμμουδιά δίχως γρατζουνιά. Βίωσαν μια δεύτερη γέννα. Σιγά σιγά, ο ένας απέκτησε φωτοστέφανο ενώ ο άλλος φύτρωσε ουρά και κέρατα τράγου. Έγιναν μέρος της ταυτότητάς τους καθώς ταξίδεψαν μέσα από το παρελθόν και την ιστορία με σκοπό την ανακάλυψη του δικού τους λόγου ύπαρξης.

Οι ήρωες έργων αυτού του είδους αψηφούν τους βιολογικούς νόμους και καλωσορίζουν το εξωπραγματικό δίχως δεύτερη σκέψη. Τα κομματάκια μαγείας που τοποθετούν οι συγγραφείς στα κείμενα τους ξεδιπλώνονται τόσο περίτεχνα με στόχο να δεθούν με τις απλές, πρόχειρες πλευρές της ζωής των χαρακτήρων και να περαστούν σαν ένα στο μυαλό του αναγνώστη. Αν και γνωρίζουμε πως δεν είναι δυνατόν τέτοια περιστατικά να συμβούν, δεχόμαστε ότι κάποιος μπορεί να έχει προφητικά όνειρα ή ότι αντικείμενα βασικής χρήσης μπορούν να αποκτήσουν μαγικές ιδιότητες. Οι μύθοι, οι ιστορίες και τα παραμύθια είναι αναπόσπαστο κομμάτι της συγγραφικής παραγωγής.

Ο μαγικός ρεαλισμός δεν αγκάλιασε μόνο την λογοτεχνία. Είναι προϊόν του μοντέρνου τρόπου ζωής και μας διδάσκει πως μια μικρή δόση μαγείας είναι απαραίτητη. Η φαντασία δεν δέχεται όρια και ο ρεαλισμός της επέτρεψε να σπάσει τα δικά του.

8,948 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Η Μήδεια κόβει τον ομφάλιο λώρο – Μια ανθολογία, του Μάριου-Κυπαρίσση Μώρου

Ντίνος Χριστιανόπουλος – Το χούφταλο Έγινε χούφταλο κι ακόμα επιμένει να με κάνει κουμάντο: «Γιατί άργησες; πού ήσουν τέτοια ώρα;»...

Close