Το πρώτο άρθρο, της Έλενας Μαρούτσου

By  |  0 Comments

Όταν ήμουν μικρή – πόσες άραγε αφηγήσεις έχουν ξεκινήσει με αυτή τη φράση; – είχα βαθιά επίγνωση της εξής αλήθειας: οι πρώτες φράσεις είναι καθοριστικές. Ό,τι πεις την πρώτη φορά σε σφραγίζει. Γίνεται η ταυτότητά σου. Κι επειδή σε κανέναν δεν αρέσει η ταυτότητά του να λέει «βλάκας», πρόσεχα κι εγώ πολύ όταν βρισκόμουν σε καινούργιο περιβάλλον, σε μια καινούργια παρέα ή με κάποιο επίδοξο φλερτ. Πρόσεχα μάλιστα τόσο πολύ, που σπάνια έπαιρνες κουβέντα απ’ το στόμα μου. Άκουγα τους άλλους να μιλούν με τέτοια ευκολία και τόση ξεγνοιασιά, τις φράσεις να διαδέχονται η μια την άλλη αβίαστα και χωρίς καμιά σκασίλα για τη βαθύτητα ή πρωτοτυπία τους, που σάστιζα. Εμένα μ’ έλουζε κρύος ιδρώτας όταν ήταν ν’ αρθρώσω μια φράση. Ξεροκατάπινα και τα χέρια μου τρέμανε. Ήθελα αυτή η φράση να λάμπει. Να είναι ένα διαμάντι στο περιδέραιο της συζήτησης. Κάτι που θα αποκάλυπτε τους θησαυρούς λεπτότητας και σοφίας που έκρυβα μέσα μου. Βέβαια επειδή η φράση αυτή δεν ερχόταν, η συζήτηση διαδραματιζόταν ερήμην μου. Όσο μάλιστα προχωρούσε χωρίς τη συμμετοχή μου, τόσο η αναθεματισμένη φράση θα έπρεπε να είναι και πιο αξιοθαύμαστη, πραγματικά σπάνια, ένα λεκτικό αριστούργημα, ώστε να κάνει τους άλλους να δικαιολογήσουν την μέχρι τώρα σιωπή μου. Εις μάτην. Να μην τα πολυλογώ, κατέληξα να μη λέω κουβέντα.

Έτσι και τώρα, παρ’ όλο που πολλές απ’ τις παιδικές και νεανικές μου νευρώσεις έχουν ξεθυμάνει δίνοντας τη θέση τους σε καινούργιες, πιο ανθεκτικές, όταν η Ντίνα Σαρακηνού μου πρότεινε να γράφω για το Literature.gr, το τρεμώδες άγχος της πρώτης φράσης – του πρώτου για την ακρίβεια άρθρου – χτύπησε ξανά. Με ποιο θέμα, ποιες φράσεις, ποιες λέξεις θα συστηνόμουν στο νέο μου κοινό; Κοίταζα τα άρθρα των υπολοίπων – η ευγενική Ντίνα είχε την καλοσύνη να μου τα στείλει πριν «ανέβουν» στο διαδίκτυο, χωρίς να υποπτεύεται σε ποια κύματα ανασφάλειας και φθόνου μ’ έριχνε – κι έσκαγα: «Πώς έπιασαν την πένα και φρουπ τά ’γραψαν;» Διαβάζοντας μάλιστα συγκεκριμένα το άρθρο του Αλέξη Σταμάτη με τίτλο «Λογοτεχνία και Αρχιτεκτονική» η ζήλεια μου μούδιασε τα άκρα. Κι εγώ ήθελα να γράψω κάτι παρόμοιο. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ναι. Ήθελα να γράψω ένα άρθρο με τίτλο «Λογοτεχνία και ζωγραφική». Και σ’ όποιον με κατηγορούσε πως τον αντιγράφω, θα έλεγα: «Δεν είχα ιδέα» ή «Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται» ή χειρότερα: «Εκείνος μου έκλεψε την ιδέα». Μπα, μάλλον δεν θα έλεγα τίποτε, όπως το συνηθίζω. Θα άφηνα το μυστήριο να καλύψει σαν μεταξένιο πέπλο το πρόσωπό μου.  Πίσω από αυτό το πέπλο κι όταν έρθει ο καιρός, θα εκφωνήσω τους σημαντικούς μου λόγους, λόγους που θα φωτίζουν διάφορες πτυχές της λογοτεχνίας έτσι όπως την ξέρω και την αγαπώ. Έχοντας μάλιστα πολυετή πείρα στη σιωπή που αδημονεί να σπάσει, ένα πράγμα έμαθα: αν είναι να μιλήσεις, μίλα καλύτερα για πράγματα που ξέρεις και αγαπάς. Και βέβαια, ακόμα πιο δύσκολα: γι αυτά που έχουν χαραχτεί στο δέρμα σου.

Επί παραδείγματι: είναι η βία μια πόρτα στο σώμα του έρωτα; Ποιος είναι αυτός που επιμένει να μην ανάβει ποτέ τα φώτα; Αποτελεί η σιωπή μια μορφή βασανιστηρίου ή αντίστασης; Σε ποια πλαγιά του μαγικού βουνού βρίσκεται το νορβηγικό δάσος; Τι είναι αυτό που μοιάζει πιο πολύ με τη βροχή πριν πέσει; Ποια είναι η μεγαλύτερη ταπείνωση και γιατί σκέφτεται το στήθος ένα ζώο που ξεψυχά; Όλα βέβαια, θα άπτονται της λογοτεχνίας.

Λοιπόν, το βρήκα: «Λογοτεχνία και ζωγραφική: δυο αδελφές με διαφορετικό χαρακτήρα» αυτό θα είναι το πρώτο μου άρθρο. Μόνο που αναγκαστικά θα είναι το δεύτερο αφού το πρώτο άρθρο μιλούσε τόση ώρα με τη ψυχή στο στόμα για το πρώτο άρθρο.

1,742 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Τι διάβασα φέτος το καλοκαίρι, του Στέφανου Δάνδολου

Ναι, μπορώ να πω ότι το 2013 έχει κυλήσει θαυμάσια από αναγνωστικής πλευράς. Ξεκίνησε με Λε Καρέ (επιτέλους ολοκλήρωσα την...

Close