Διαβάζουμε, μοιραζόμαστε, συζητάμε και …διασκεδάζουμε! του Κώστα Στοφόρου

By  |  0 Comments

Ο αγαπημένος μου ποιητής, ο Γιάννης Ρίτσος, πέρα από όλα τα άλλα, κατάφερνε πάντα να με μαγεύει δίνοντας φωνή, δίνοντας ζωή στα πράγματα, όπως το αλέτρι που «συλλογισμένο περιμένει τ’ όργωμα»  ή την γαλάζια κλωστή που «ανοίγει ένα πορτάκι στον ουρανό»…. Ή τα κουρτινάκια που «έχουν τη δική τους ιστορία, τους έρωτές τους, τις ιδιοτροπίες τους, τις αμαρτίες τους κρυπτογραφημένες στις αθώες δαντέλες τους…» Πόσες και πόσες εικόνες. Πόσες αρχινισμένες ιστορίες και παραμύθια…

 

Αυτά σκεφτόμουνα όταν διάβασα το Κουτί, του Κωνσταντίνου Πατσαρού (εκδόσεις Μεταίχμιο), όπου ο ήρωάς του ο Αρίφ, βρίσκεται ξαφνικά μέσα στο κουτί με τα χαμένα της τάξης. Χαμένος κι ο ίδιος θα μιλήσει με μια φθαρμένη γόμα, θα τρομοκρατηθεί από ένα ψαλίδι κι ένα σελοτέιπ, θα γλιτώσει από το χαμό ένα μολύβι. Τα αντικείμενα αποκτούν ζωή και μας λένε τις ιστορίες τους, που είναι οι δικές μας ιστορίες. Τα δικά μας λάθη σβήνει η γόμα μας, τα δικά μας λόγια γράφουν τα μολύβια μας… Ο Αρίφ έχει πατέρα Πακιστανό. Είναι πιο σκούρος. Είναι διαφορετικός. Τόσο που να νιώθει σαν εξωγήινος. Πλάσμα που ήρθε από άλλο πλανήτη για να βρεθεί μέσα στην τάξη ενός Δημοτικού σχολείου. Δεν θα ζήσει ακραίες καταστάσεις, όμως και τα «μικρά» πράγματα πονάνε.

Θα καταφέρει να βγει από το κουτί και να αναπνεύσει ελεύθερα…  Δυστυχώς στην ελληνική πραγματικότητα δεν ξέρω πόσα «διαφορετικά» παιδιά βγαίνουν από το κουτί με τα χαμένα. Βιβλία σαν αυτό το πολύ όμορφο κουτί που ευαισθητοποιούν τα παιδιά, σίγουρα μπορούν να βοηθήσουν ώστε περισσότερα παιδιά να αναπνέουν ελεύθερα.

Έχω βεβαίως την εντύπωση ότι περισσότερο κι από τα παιδιά, είναι οι γονείς που θα πρέπει να διαβάζουν τέτοια βιβλία… Να επισημάνω και την πολύ καλή εικονογράφηση από τον Βασίλη Γρίβα.

9789605667702-200-1034176

Η Ράνια Μπουμπουρή καταπιάνεται κι αυτή με το δύσκολο θέμα της ανεργίας στο βιβλίο της «Ο μπαμπάς είναι άνεργος» σε εικονογράφηση της Μάρως Αλεξάνδρου (Ψυχογιός). Το διάβασα μαζί με τα παιδιά κι εκτός του ότι ευχαριστήθηκαν την ανάγνωση μας έδωσε το έναυσμα να συζητήσουμε για το τι σημαίνει να είναι κανείς άνεργος. Υπάρχει ο τρόπος να λέμε αλήθειες στα παιδιά χωρίς να τα τρομοκρατούμε και να τους μαυρίζουμε την ψυχή. Αλλά και χωρίς να ωραιοποιούμε καταστάσεις κλείνοντάς τα σε έναν γυάλινο κόσμο. Είχα διαβάσει ένα βιβλίο που κι αυτό καταπιανόταν με το ίδιο θέμα και απευθυνόταν σε παιδιά, αλλά είχε ένα εξωπραγματικό happy end που ομολογώ με εκνεύρισε αφάνταστα. Και το βιβλίο της Ράνιας Μπουμπουρή τελειώνει ευχάριστα, αλλά προσγειωμένα προβάλλοντας βασικές αξίες που πρέπει να μοιραζόμαστε με τα παιδιά μας.

Να μεταφέρω και τον θαυμασμό των παιδιών μου για τη ζωγραφιά με το Κυκλαδίτικο σπιτάκι και τον τρόπο που σχεδιάζει στον πίνακα ο μπαμπάς του Μιχάλη, του μικρού ήρωα της ιστορίας.

9786180107357

Για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της γράφει στην όμορφη ιστορία της «Η Λουκία αποκτά σκύλο» η Μάνια Πούμπρου – Κάλμπαρη (εκδόσεις Έλυτρον). Η μικρή ηρωίδα ζητά από τους γονείς της ένα σκυλάκι που το θέλει Δαλματίας, με τις γνωστές μαύρες βούλες. Όταν όμως το σκυλάκι φτάνει στο σπίτι η Λουκία απογοητευμένη διαπιστώνει πως οι βούλες είναι …ροζ! Θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο αν τις εξαφανίσει καθώς της είναι αδύνατον να συμβιβαστεί με την ιδέα. Η συγγραφέας, νηπιαγωγός και καθηγήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής του ΤΕΙ Αθήνας προσεγγίζει με λεπτό και εξαιρετικό τρόπο το ζήτημα της διαφορετικότητας και μάλιστα απευθυνόμενη σε μικρές ηλικίες, κάτι που κάνει το έργο της δύσκολο, αλλά και πολύτιμο. Η εικαστικός Χριστίνα Κάλμπαρη εικονογραφεί με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία.

b163981

Βλέπω συχνά τα παιδιά μου -και όχι μόνο- να τσακώνονται με τους φίλους τους ποιος είναι ο μεγαλύτερος. Βλέπω τα παιδιά να βιάζονται να μεγαλώσουν και μάταια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι όταν φτάσουν στην ηλικία των γονιών τους θα εύχονται να είναι μικροί. Μάλλον κάτι τέτοιες εικόνες θα είχε μπροστά της η Κέλλυ Αλχανάτη όταν έγραφε τη «Μικρόπολη- Μη βιάζεσαι να μεγαλώσεις!» (εκδόσεις Μίνωας). Η ηρωίδα του βιβλίου της, η Λούλα θέλει να μεγαλώσει. Και να που οι ευχές καμιά φορά πιάνουν. Κι έτσι ξυπνάει έχοντας γίνει τεράστια σε έναν μικροσκοπικό κόσμο. Κάτι που αποδεικνύεται μάλλον άβολο και ενοχλητικό. Την απομακρύνει από φίλους και οικογένεια, κάνει τη ζωή της δύσκολη. Διασκεδαστικό και πολύχρωμο –με την εικονογράφηση του Γιώργου Πετρίδη- ένα ευχάριστο βιβλίο, διδακτικό για όσους βιάζονται να μεγαλώσουν…

14149

Τώρα στις γιορτές αξίζει να χαρίσετε βιβλία σαν κι αυτά!

 

37,515 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Οι « Εκπνοές » του Γιάννη Αντιόχου παρουσιάζονται: Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014, 19.00 Booze Cooperativa

       

Close