Η έμπνευση του τίποτα, του Δημήτρη Σωτάκη

By  |  0 Comments

Η έμπνευση δεν είναι μια χειροπιαστή συνθήκη, δεν ευθυγραμμίζεται, δεν έχει αρχή και τέλος, κατά συνέπεια δεν μπορεί να προκύψει μέσα από μια μαθηματική λογική πράξη.

Και όσο και να πασχίζει κανείς να ταυτίζει την έμπνευση με τη ζωηρή φαντασία, θα πέσει ασφαλώς σε ένα βαθύ βάλτο. Διότι η έμπνευση δεν είναι, σε καμία περίπτωση, η χαρά της ζωής, μια ενδιαφέρουσα ιστορία ή ακόμα ένας λεκτικός φιλολογικός οργασμός. Είναι μάλλον μια ασαφής διαδικασία, που μπορεί να γεννηθεί στο τίποτα, στο σκοτάδι της απελπισίας και της απόγνωσης.

Πολλές φορές ένας λαβύρινθος είναι ο δύσκολος δρόμος που πρέπει να διανύσεις για να καταλήξεις εκεί.

Όταν έχεις πια διαγράψει μάταια-φαινομενικά-χιλιόμετρα αυτής της οδυνηρής διαδρομής, τότε εμφανίζεται η τελευταία ελπίδα, που την είχες οριστικά ξεγραμμένη, σαν ένα φτωχό αουτσάιντερ, το οποίο όμως ξαφνικά μεταμορφώνεται σε ένα γιγαντιαίο κουκούλι δύναμης και βεβαιότητας. Εκεί βρίσκεται η ιδέα, η έμπνευση με σάρκα και οστά, στο τελευταίο στάδιο της ζωής μιας σκέψης, στο ξεψύχισμα της προσδοκίας.

Θα μπορούσε κανείς, σύμφωνα με τα παραπάνω, να συμπεράνει, ότι εν τέλει, θα μπορούσε να υπάρξει μια λίστα με τις λανθάνουσες μορφές της έμπνευσης, τι έχει νομιστεί ως οργασμός μιας πρωτόφαντης ιδέας, μιας έκρηξης του πνεύματος, θα ήταν-κατά κάποιο τρόπο-δυνατό, να καταγραφούν οι παρεξηγήσεις σε σχέση με αυτό, όχι, δεν είναι έμπνευση η χαρά, ο θυμός, η ένταση, η ευφυΐα, ο οργασμός της γέννησης μιας ιστορίας. Αν αφαιρεθεί, λοιπόν, η επίφαση μιας εν δυνάμει αλήθειας, τι μένει; Τίποτα. Ίσως η μαγεία, μπορεί η ησυχία, ένα απροσδόκητο δευτερόλεπτο, ένα όνειρο, μια παρεξήγηση, μια ψευδαίσθηση ή μια επιθυμία.   Το πιθανότερο είναι ότι η έμπνευση αποτελεί ένα δεύτερο επίπεδο επιθυμίας, περισσότερο δηλαδή είναι ο πόθος του να φωνάξεις κάτι δυνατά, επινοώντας έναν κόσμο, έναν τρόπο να βεβαιωθείς ότι η ηχώ της φωνής σου ακούστηκε, ότι στ’ αλήθεια υπάρχεις. Και αν αυτή η εσωτερική, προσωπική δύναμη είναι αρκετά μεγάλη, αν αρχίζει και σχηματίζεται ένα χαρακτηριστικό στίγμα, μέσα σε αυτή την ομίχλη των λέξεων, αν ανοίξει μια θερμή πληγή,  τότε μαζί με εσένα, θα υπάρξουν και οι αναγνώστες, ακόμα απορημένοι απ’ αυτό που τους χτύπησε στο κεφάλι.

693 total views, 0 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Η Κώστια Κοντολέων απαντά στο ερωτηματολόγιο του L

Περιγράψτε μας την εικόνα του εφηβικού δωματίου σας και βάλτε μας και το σχετικό soundtrack. Εφηβικό δωμάτιο. Άπιαστο όνειρο. Σ’...

Close