Ο Διονύσης Μαρίνος απαντά στο ερωτηματολόγιο του L

By  |  0 Comments

Περιγράψτε μας την εικόνα του εφηβικού δωματίου σας και βάλτε μας και το σχετικό soundtrack.

Τα απαραίτητα βιβλία, πολλές αφίσες punk και new wave συγκροτημάτων, κασέτες, δίσκοι βινυλίου, αποτσίγαρα κρυμμένα, λέξεις μισοανθισμένες. Όλα αυτά υπό τους ήχους των Joy Division. Α, και κλειστές πόρτες και παράθυρα. Μην φύγει τίποτα και κανένας και τον χάσω.

 

Αν παρομοιάζατε το έργο σας με ζωγραφική, ποιος ζωγράφος θα ήσασταν;

Υπάρχουν στιγμές που ένας Μπέικον ταιριάζει στη δική μου απορρύθμιση, κι άλλοτε ένας Πόλοκ, μα κι ένας Ρόθκο δεν θα ήταν άσχημα. Βεβαίως και οι αγαπητοί Μιρό και Καντίνσκι.

 

Με ποιον λογοτεχνικό ήρωα θα θέλατε να έχετε ερωτική σχέση;

Σπάνια μου συμβαίνει, αλλά δεν θα έλεγα όχι στη Λολίτα. Ούτε θα αρνιόμουν τα θέλγητρα της Μεξικάνας σερβιτόρας, Καμίλια Λόπες στο Ρώτα τον Άνεμο του Τζον Φάντε.

 

Ποια η ιδανική θερμοκρασία περιβάλλοντος (υπό σκιά η μέτρηση) για να διαβάζετε ή να γράφετε;

Μοιάζει λίγο σαν εργαστηριακή μέτρηση, τούτο εδώ. Αισθάνομαι ήδη σαν guineapig και κάποιοι ετοιμάζουν το κορμί μου για το επόμενο πείραμα. Τέλος πάντων: σίγουρα η υπερβολική ζέστη δεν βοηθάει, όπως και το δριμύ ψύχος.

 

Υπάρχει κάτι ή κάποιος λόγος που θα σας έκανε να σταματήσετε το γράψιμο;

Το ίδιο το γράψιμο. Όταν θα πάψει να βοηθάει, όταν δεν έχει κάτι να πει ή να δηλώσει. Όταν θα είναι περισσότερο κατασκευή και λιγότερο δημιουργία. Όταν θα γίνει υποχρέωση και άχθος και θα χάσει τη χαρά του παιχνιδιού.

 

Έχετε κλάψει ποτέ για ένα στίχο ή για μια φράση που διαβάσατε;

Να κλάψω όχι απαραίτητα, να συγκινηθώ σίγουρα. Με φράσεις και με ολόκληρες παραγράφους βιβλίων και με ποιήματα και με βίους αγίων του δρόμου. Ιδιαιτέρως με τους τελευταίους.

 

Ποια θα ήταν η πιο ακραία πράξη θυσίας που θα κάνατε για έναν άνθρωπο που αγαπάτε πολύ;

Να τον αγαπάω περισσότερο. Αυτομάτως θα θυσιαστούμε και οι δύο από την υπέρμετρη αγάπη.

 

Αν ο έρωτας και ο θάνατος είναι τα δύο μεγάλα θέματα της λογοτεχνίας, ποιο είναι για σας το τρίτο κατά σειρά;

Ο άνθρωπος. Δηλαδή ο έρωτας και ο θάνατος εν ταυτώ.

 

Ποιο είναι το πιο υπερτιμημένο βιβλίο όλων των εποχών;

Αυτό που φτιάχνεται στη χόβολη των ροζ μπεστ σέλερ και στα μικροκύματα του δήθεν μοντερνισμού. Και τα δύο άκρα συγκλίνουν σε τούτο: είναι ψεύτικα σε ασύγγνωστο βαθμό.

 

Γιατί δε λέμε πάντα την αλήθεια;

Γιατί δεν υπάρχει αλήθεια, ούτε και πάντα. Και γιατί θα ήταν βαρετή μια ζωή χωρίς ψέματα. Ή μήπως δεν υπάρχουν ούτε κι αυτά; Τι να σας πω, άνθρωπος με μειωμένες αλήθειες είμαι κι εγώ.

 

 L transparent

Ο Διονύσης Μαρίνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Είναι δημοσιογράφος και έχει γράψει δύο μυθιστορήματα (Χαμένα Κορμιά, εκδ. Τετράγωνο, 2011 και Τελευταία Πόλη, εκδ. Γαβριηλίδης, 2012) και μια ποιητική συλλογή (Αnamneza, εκδ. Γαβριηλίδης, 2014). Συνεργάζεται με τα λογοτεχνικά σάιτ, diavasame.gr και vakxikon.gr γράφοντας κριτικές βιβλίου, ενώ παραδίδει μαθήματα δημιουργικής γραφής στο Μικρό Πολυτεχνείο.

 

16,424 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Χιούμορ: Το αλάτι της λογοτεχνίας, του Δημήτρη Στεφανάκη

Ο Οκτάβιο Παζ είχε πει κάποτε για το χιούμορ "πως είναι η μεγάλη επινόηση του σύγχρονου πνεύματος". Παράξενο, γιατί ο...

Close