Τα βιβλία μας πάνε …παντού! γράφει ο Κώστας Στοφόρος

By  |  0 Comments

Ομολογώ ότι είμαι θαυμαστής του Ντετέκτιβ Κλουζ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως έχω βάλει έναν ήρωα σε κάποια δικά μου βιβλία να διαβάζει μετά μανίας τις περιπέτειες του δαιμόνιου ντετέκτιβ που δημιούργησε ο Γίργκεν Μπάνσερους και να προσπαθεί να ακολουθήσει τον δρόμο του προς τη δόξα!

Με το καινούργιο του βιβλίο, «Η απίστευτη κούρσα της Φατίμα Μπραΐμι» που κυκλοφορεί επίσης από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου, ο Γίργκεν Μπάνσερους μας οδηγεί σε άλλα μονοπάτια και μας γνωρίζει έναν άλλο ήρωα, τον Γιάκομπ, που η τύχη -και η αδεξιότητα- φέρνει στο θρανίο του μια νέα συμμαθήτρια, τη Φατίμα, που έρχεται από την Αλγερία, φορά μαντίλα και παλιομοδίτικα ρούχα. Με δυσκολία του απευθύνει τον λόγο και η σχολική ζωή τους κυλά παράλληλα, μέχρι που ο Γιάκομπ ανακαλύπτει ότι η Φατίμα τρέχει σαν …σίφουνας. Ο ίδιος αν και δεν έχει ιδιαίτερο ταλέντο στον αθλητισμό έχει μανία με τα διάφορα ρεκόρ. Έτσι όταν καταφέρνει να χρονομετρήσει τη Φατίμα, μένει άναυδος με τις επιδόσεις της. Θα προσπαθήσει αν την πείσει να γίνει ο προπονητής της και να τρέξει στον περίφημο «Γύρο του Δάσους». Όμως πρέπει να ξεπεραστούν πάρα πολλά εμπόδια: Από τον αυστηρό παππού της Φατίμα, μέχρι τους συμμαθητές που την αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού και με κακία, όλα συνωμοτούν εις βάρος τους. Και το χειρότερο είναι όταν ο ίδιος ο Γιάκομπ λιποθυμά σε ένα πάρτι και αυτό γίνεται η αφορμή να αποκαλυφθεί πως υπάρχει μια επικίνδυνη κύστη στο κεφάλι του η οποία πρέπει να χειρουργηθεί.

Ο συγγραφέας, με χιούμορ και συγκίνηση, με βαθιά γνώση του κόσμου των παιδιών, καταφέρνει να μιλήσει για πολύ δύσκολα θέματα, να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε συμπεριφορές και διαφορετικές νοοτροπίες. Ένα πολύ διασκεδαστικό μυθιστόρημα, όπου χωρίς να κάνει σημαία τη «διαφορετικότητα» ή το «προσφυγικό», γίνεται πολύ πιο εύστοχο από δεκάδες βιβλία που κυκλοφόρησαν την τελευταία διετία και υποτίθεται θέλουν να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά για τους πρόσφυγες, αλλά με τη συνεχή επανάληψη, την κοινοτυπία, τον ψευτο -συναισθηματισμό, στο τέλος κινδυνεύουν να πετύχουν το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Αντιθέτως ο συγγραφέας της «Φατίμα» δεν πέφτει σε κανένα από αυτά τα λάθη και φαίνεται αν απολαμβάνει κι ο ίδιος αυτά που γράφει, έτσι μας μεταφέρει αληθινά συναισθήματα…

 

  

 

 

…και κάθε καινούργιο βιβλίο της Ιωάννας Μπαμπέτα, προσφέρει αναγνωστικές απολαύσεις και μάλιστα χωρίς ποτέ να επαναλαμβάνεται. Κάθε φορά ανυπομονώ να το πιάσω στα χέρια μου να δω ποια θα είναι η καινούργια έκπληξη. Και ποτέ δεν απογοητεύομαι! «Το όνειρο της Μανταλένας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με εικονογράφηση της Χρύσας Σπυρίδωνος, μας γνωρίζει μια μικρή γαϊδουρίτσα που ονειρεύεται να γίνει καπετάνιος και να ζήσει θαλασσινές περιπέτειες! Κι όλα αυτά γιατί ακούει μαγεμένη τις ιστορίες που λέει ο παλιός ναυτικός καπετάν Νικόλας στον εγγονό του.

Όταν μαθαίνει πως μπορείς αν κάνεις μια ευχή καθώς πέφτει ένα αστέρι κι εκείνη να πραγματοποιηθεί, στρέφει κάθε βράδυ το βλέμμα της στον απέραντο ουρανό… Ένα βράδυ θα πέσει ένα ώριμο σύκο στο ψάθινο καπέλο της, αλλά η Μανταλένα θα νομίζει πως ήταν αστέρι και θα την κάνει την ευχή της. Στη συνέχεια τα πράγματα μπορεί να μην έρθουν όπως ακριβώς τα φανταζόταν, όμως… Η κότα η φίλη της θα τη βοηθήσει, το παγόνι θα την κοιτάζει καμαρωτό και η καρδερίνα θα συμπάσχει μέσα από το κλουβί της. Ένα όμορφο παραμύθι για παιδιά από 7 ετών (αλλά και μικρότερα και …μεγαλύτερα). Νομίζω πως οι ταμπελίτσες που βάζουν οι εκδοτικοί οίκοι, όπως στο συγκεκριμένο βιβλίο «Θέμα: Ανάπτυξη φαντασίας», είναι απολύτως περιττοί και στενεύουν όσα πραγματικά έχει να μας πει μια όμορφη ιστορία, όπως αυτή της Μανταλένας της γαϊδουρίτσας, που είναι η πίστη, τα όνειρα, ο αγώνας για να πετύχεις αυτό που θες, η επινοητικότητα, η συμπαράσταση των φίλων σου κι άλλα πολλά. Βάζοντας θέμα δεν αναπτύσσεις τη φαντασία: Την περιορίζεις.

Να σημειώσω επίσης πως η εικονογράφηση της Χρύσας Σπυρίδωνος είναι απολύτως ταιριαστή με τα όσα πλούσια μας λέει αυτό το παραμύθι και αναδεικνύει την ομορφιά μέσα από την απλότητα… 

 

 

 

Μια γάτα γιορτάζει τα γενέθλιά της μαζί με τους δυο καλούς της φίλους, ένα άλογο και ένα σκύλο στη φαγάνα ενός εκσκαφέα. Έσβησαν τα κεράκια, έφαγαν όλη την τούρτα και μια ντουζίνα πορτοκαλάδες και το έριξαν στον ύπνο. Για κακή τους τύχη (ή μήπως για καλή; ) ο οδηγός δεν τους πήρε είδηση το πρωί όταν ξεκίνησε με τον εκσκαφέα να πάει στο εργοτάξιο. Οι τρεις φίλοι έπαθαν σοκ  όταν βρέθηκαν να διασχίζουν την πόλη ψηλά, μέσα στη φαγάνα. Μάταια προσπαθούσαν να φωνάξουν στον κόσμο που ήταν γύρο να βοηθήσει. Όλοι παράκουγαν. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν πολλές παρεξηγήσεις και στην πόλη να επικρατήσει πανικός. Στο τέλος και αφού κάθε σελίδα του βιβλίου μας χάρισε άφθονο γέλιο, όλα τέλειωσαν όμορφα και οι τρεις φίλοι που ήταν πριν πανικόβλητοι, ζήτησαν ακόμη μια βόλτα από τον οδηγό του εκσκαφέα. Το διασκεδαστικό παραμύθι της Άννας Κοντολέων «Πάρτι για τρεις», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη με εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη, απευθύνεται σε παιδιά από 3 ετών, αλλά οι γονείς που θα τους το διαβάζουν, σίγουρα θα το ευχαριστηθούν και θα γελάσουν με τις αστείες παρεξηγήσεις. 

 

 

 

Κλείνω με το θυμωμένο αρκουδάκι της Γλυκερίας Γκρέκου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σαΐτη με εικονογράφηση της Λιάνας Δενεζάκη. Ένα βιβλιαράκι που αξίζει όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους γονείς. Αυτός ο θυμός μας… Πόσο μας δηλητηριάζει. Και πόσο κυριαρχεί γύρω μας καθώς μέσα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης τριγυρνάμε με το «ζωνάρι λυμένο» για καβγά. Ο θυμός λειτουργεί σαν οξύ. Ο μπαμπάς με θυμό σηκώνεται, το παιδί αντιγράφει, βιώνει την απόρριψη, νιώθει παραμελημένο. Το αρκουδάκι της ιστορίας προσπαθεί να αναδειχθεί με τις γροθιές του. Γίνεται ο καπετάν φασαρίας, ο αποδιοπομπαίος τράγος της τάξης. Μέχρι που ανακαλύπτει τη μουσική μέσα από τα ντραμς. Μέχρι που εισπράττει το πρώτο του «μπράβο». Και μεταμορφώνεται.. Έτσι απλά είναι καμιά φορά τα πράγματα αλλά εμείς τα κάνουμε δύσκολα.

 

 

 

 

Ας διαβάσουμε λοιπόν αυτό το παραμύθι και όλα τα άλλα κι ας αλλάξουμε κι εμείς τη μέρα μας με μια όμορφη σκέψη, με ένα «μπράβο» που θα πούμε σε κάποιον διπλανό μας…

 

Kostas Stoforos

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Read previous post:
Ημερολόγιο αρχαίας τραγωδίας, γράφει ο Κώστας Δρουγαλάς [Η Κασσάνδρα στη Μαύρη Άμμο, Μάνος Κοντολέων]

Ο Μάνος Κοντολέων δεν χρειάζεται συστάσεις: θαλερός και πολυγραφότατος πεζογράφος (και όχι μόνο), καταθέτει το τελευταίο του μυθιστόρημα με τίτλο...

Close