Who’s Afraid of Literature.gr ? Η Ζέφη Κόλια και το Ροκ του Αυτονόητου

By  |  0 Comments

Εμφανίστηκε στην πεζογραφία το 2000. Σπούδασε δημοσιογραφία, κάτι που όμως δεν αποκαλύπτεται στην γραφή της.

Ίσως οι αναγνώστες μπορούν να συλλάβουν από τα βιβλία έστω μια μικρή υπόνοια για τον χαρακτήρα του συγγραφέα, αλλά στην περίπτωση της  Ζέφης Κόλια  αυτό είναι δύσκολο.  Μπορεί να σε μπερδέψει διότι είναι εξαιρετικά επινοητική. Διεισδύει με μια ίσως παρακινδυνευμένη ευκολία στην υποκουλτούρα αυτών που περιγράφει όσο και μεταπηδά με φαντασμαγορική ευκολία σε εποχές Μπελ Εποκ.

Και αν η ύπαρξη προηγείται της ουσίας,  όπως ο Σαρτρ πρέσβευε, δεν διαφωνείς με την ομολογία της  πως δεν γεννήθηκε συγγραφέας αλλά έγινε,  γιατί αποφάσισε να μοιραστεί τον αόρατο κόσμο της, ένα κόσμο πολυθόρυβο, επαναστατικό, ένα κόσμο  με ήρωες που δεν παραμένουν θεατές.

Στα βιβλία της  επιχειρεί να προβάλλει  τις  πολιτικοοικονομικές καταστάσεις της εποχής και τολμά να χειριστεί ζητήματα λεπτά και επίμαχα, χωρίς να παραπλανεί τους αναγνώστες με περιττές επισημάνσεις. Οι περιθωριακοί ήρωές της παλεύουν με τον κοινωνικό ντετερμινισμό με τόλμη έστω και αν είναι καταδικασμένοι να ηττηθούν. Αυτό είναι ροκ όμως, έτσι δεν είναι; Γιατί ροκ είναι κυρίως η συνύπαρξη των διαφορετικών.

Όλο το στυλ γραφής της φανερώνει μια απόλυτα προσωπική λογοτεχνική ταυτότητα.  Αντιλαμβάνεσαι διαβάζοντάς την πως δεν κινείται προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά θέλει να ξεφύγει από κάτι.  Θέλει να ζήσει λογοτεχνικά μέχρι εξαντλήσεως, σε μια διαρκή μάχη με τα αυτονόητα.

Και αναρωτιέσαι μήπως για την Ζέφη Κόλια η λογοτεχνία είναι εξίσου ένα τραγούδι των  Stiff Little Fingers ή των Siouxsie and the Banshees εξισορροπώντας την αναρχία του ροκ με ένα είδος σουρεαλισμού: “Κανένας έρωτας δεν διαρκεί για πάντα. Γιατί ο έρωτας είναι επανάσταση και όπως κάθε επανάσταση όταν γίνει καθεστώς μας κάθεται στο σβέρκο.”  ‘Κι αν είμαι…ροζ, μη με φοβάσαι”, εκδ. Κέδρος.

Ντίνα Σαρακηνού, Ιανουάριος 2014

λκξδκλσξκλξφ

Κυρίες και κύριοι,  Η Ζέφη Κόλια

δξκησδξκηψκδσξψ

32,887 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Εντός, Εκτός Και Επί Τα Αυτά, του Δημήτρη Στεφανάκη

Όταν σκέφτομαι την νεοελληνική λογοτεχνία, έρχεται πάντα στο μυαλό μου η ρήση του Βιτγκενστάιν: «Μπορεί κανείς να παγιδευτεί επ’ άπειρον...

Close