Πόσο καλός λογοτεχνικός ήρωας θα ήσουν; της Σωτηρίας Γεωργαντή

By  |  0 Comments

Κάποιοι λογοτεχνικοί ήρωες κερδίζουν με το σπαθί τους τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του δημιουργού τους.

Κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, μοιάζουν περισσότερο με μέρος του σκηνικού, κάτι σαν έμψυχο ντεκόρ. Ακόμα κι αν η δράση τους παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής, οι ίδιοι ως χαρακτήρες είναι μάλλον αδιάφοροι και βαρετοί, αν όχι ενοχλητικοί. Τι διαφοροποιεί τους μεν από τους δε; Τι κάνει έναν λογοτεχνικό ήρωα πραγματικά αξιομνημόνευτο;

Μπορεί να ξεκινήσει κανείς με ένα αξίωμα: ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλίσεις ότι θα γεννήσεις συναίσθημα σε κάποιον άλλον είναι να μπορείς να το βιώνεις πρώτα ο ίδιος. «Αν δεν μαγευτούμε πρώτα, σύγκορμα και σώψυχα, δεν πρόκειται να μαγέψουμε», λέει η Ζυράννα Ζατέλη* και πράγματι, οι ελκυστικότεροι ήρωες φαίνεται να είναι αυτοί που δοκιμάζουν τα αγριότερα συναισθήματα. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και ο διχασμός ανάμεσα σε επιθυμίες και κοινωνικές επιταγές είναι, βέβαια, το συνηθέστερο επακόλουθο και ένα θέμα που συναρπάζει τον αναγνώστη, ο οποίος με αγωνία παρακολουθεί την πολυδαίδαλη συναισθηματική διαδρομή του λογοτεχνικού ήρωα. Ό,τι κι αν νικήσει στο τέλος, η προκλητικότητα της ελευθερίας ή η συμμόρφωση με τη συμβατική κανονικότητα, ο ήρωας έχει κερδίσει ως προς τούτο: έχει δαγκώσει το μήλο από το δέντρο της γνώσης και ξέρει πολύ καλά τι κερδίζει και τι χάνει, το έπαθλο αλλά και το τίμημα.

Η εσωτερική αμφιταλάντευση του πετυχημένου λογοτεχνικού ήρωα συνδέεται και με ένα άλλο, βασικό  χαρακτηριστικό του: όταν αρχίζει ένα βιβλίο, ο καλός λογοτεχνικός ήρωας ξεκινάει ένα ταξίδι, κι αυτό το ταξίδι δεν γνωρίζει κανείς πού θα τον οδηγήσει. Όσο διανύει αυτή την πορεία, ο ήρωας δεν μένει ίδιος κι απαράλλακτος. Αντιθέτως, κάθε στροφή, κάθε γνωριμία, κάθε καινούρια εμπειρία εγγράφονται μέσα του και πυροδοτούν μια διαδικασία αναθεώρησης και προσωπικής εξέλιξης. Ένας καλός λογοτεχνικός ήρωας αναστοχάζεται, προβληματίζεται, προσαρμόζεται, απορρίπτει παλιές του θέσεις και απόψεις και ενστερνίζεται νέες, συνεχώς ξαφνιάζει τον αναγνώστη και τον εαυτό του. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, από την άλλη, μένουν αμετάβλητοι από την αρχή μέχρι το τέλος, καρικατούρες που με την αντίστασή τους στην αλλαγή καταλήγουν τύποι και όχι πλάσματα που αναπνέουν, πάλλονται, ζουν.

Αν η ζωή σου ήταν ένα λογοτεχνικό έργο, θα ήταν ένα που θα διάλεγες από τα ράφια ενός βιβλιοπωλείου; Θα σε κρατούσε η πλοκή; Θα σε γοήτευε ο πρωταγωνιστής – εσύ;

 * Διαβάστε την συνέντευξη της Ζυράννας Ζατέλη εδώ.

1,212 total views, 1 views today

Σχόλια

Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Το Literature.gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα σας να είναι σύντομα, μη υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους και να γράφονται στην όμορφη Ελληνική μας γλώσσα. Όλα τα άρθρα στο Literature.gr φέρουν την ευθύνη του υπογράφοντα.
 

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Το site www.literature.gr χρησιμοποιεί cookies από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Read previous post:
Μαρξιστικό και ουχί Λενινιστικό-Πάρτι στο Φλοράλ, για την Λώρα, την τελευταία των Μαρξ, της Ζέφης Κόλια

    "rock,rock,rock everybody,roll,roll,roll everybody",  Bill Haley       

Close